Τί γίνεται με τα βιβλία; «Δεν ήρθαν ακόμα». Και μέχρι πότε θα περιμένουν οι μαθητές; Τί έφταιξε; «Υπάρχουν ευθύνες, και αν ναι θα καταλογιστούν». Και οι καταλήψεις; Κι ενώ τα υπό κατάληψη σχολεία λιγοστεύουν τα λόγια από τους ενδιαφερόμενους περισσεύουν.
Κι εγώ, ως απλός πολίτης αναρωτιέμαι -παρά τις κάποιες διευκρινίσεις και τις πρωτοβουλίες της κ. Διαμαντοπούλου- γιατί φέτος συνέβη αυτό το ατυχές γεγονός. Υπάρχει «δούρειος ίππος» στο υπουργείο της που οδήγησε σ’ αυτή την αναστάτωση των βιβλίων.
Ενθυμούμαι ταυτόχρονα τα δικά μας χρόνια στο Δημοτικό «με την άπασα ύλη» που την είχαν βέβαια πολλοί λίγοι. Στο χωριό μου π.χ., η οικογένεια του αείμνηστου παπαδάσκαλου κ. Φιλίστωρα Δεστεμπασίδη και η οικογένεια των Ανθυμιδαίων δια του παππού Γιάννη Ανθυμίδη, και μετά το Γυμνάσιο, με τις ίδιες κι άλλες χίλιες δυσκολίες. Και όμως η γεννιά μας έμαθε γράμματα, παρακάμπτοντας όλες αυτές τις δυσκολίες.
Τώρα, κατέλαβαν τα σχολεία της μισής Ελλάδας, γιατί στερήθηκαν τα βιβλία για λιγότερο από 2 μήνες, βιβλία που δίνονται «δωρεάν» και που καταστρέφονται επίσης «δωρεάν» από τους ίδιους στο τέλος της χρονιάς, ενώ στις περισσότερες χώρες της Ευρώπης αγοράζονται.
Καταγγελίες επ’ι καταγγελιών των δασκάλων, των καθηγητών, αλλά και των γονέων.
Κανείς όμως δεν είδα να καταγγέλλει στο τέλος της χρονιάς, όταν γεμίζουν οι δρόμοι των πόλεων από σχισμένα βιβλία κάθε τέλος του διδακτικού έτους. Αν αυτό δεν είναι υποκρισία, τότε τι είναι; Ή, μήπως φοβούμαστε να ομολογήσουμε ότι πίσω από κάθε κατάληψη και καταστροφή κρύβεται πολιτική σκοπιμότητα ή τολμώ να το πω, κομματική σκοπιμότητα;
Και πόσο λάθος γίνεται από γονείς και εκπ/κούς στην τρυφερή ηλικία της νεολαίας μας, όταν, αν όχι ενθαρρύνουμε, τουλάχιστον δεν επιχειρούμε να αποτρέψουμε πράξεις και παραλείψεις δικιές μας, αφήνοντας το μικρόβιο του κομματισμού να μπει στα σχολεία, με όλα τα δυσάρεστα αποτελέσματα και τις επιπτώσεις στην ομαλή πορεία των «αμούστακων» παιδιών;
Πραγματικά, οποία υποκρισία!!!
