Μου περισσεύουν 50 ευρώ και, μέρες πούναι, σκέφτομαι να διασκεδάσω σ’ ένα από τα καζίνο των Σκοπίων. Δε βαριέσαι, τι ψυχή έχουν 50 ευρώ για να το κάνουμε και θέμα, για νάχουμε και ηθικές αναστολές;!
Μετά τις γιορτές, κι αφού θάχω… καταθέσει τα 50 ευρώ μου, ως αφελής νεοέλληνας, στα ευαγή ιδρύματα των Σκοπίων, που μαζεύουν τα χρήματα των «έξυπνων» Ελλήνων, θα μπορώ να βρίζω τους Σκοπιανούς που μας κλέβουν την ιστορία μας, ή τους πολιτικούς μας που μας κλέβουν τα όνειρά μας και καταστρέφουν την οικονομία μας.
Κι εμείς; Τι κάνουμε εμείς, όταν ακουμπάμε τα περισσευούμενά μας στα καζίνο των Σκοπίων;
Τι μπορούμε να κάνουμε; Πολλά, ακόμα και με τα 50 ευρουλάκια μας. Να πάρουμε την οικογένειά μας και να πάμε στην ταβέρνα ή στις καφετέριες του χωριού μας ή της πόλης μας, να πιούμε και να διασκεδάσουμε, να αγοράσουμε ένα ρουχαλάκι για το παιδί ή ένα δώρο στον άνθρωπο που αγαπάμε. Κι όταν θα πάμε στο σούπερ μάρκετ το πρώτο που πρέπει να επιλέξουμε είναι το προϊόν που παράγεται στο νομό μας κι αν δεν υπάρχει επιλέγουμε μόνο ελληνικά. Απλοϊκή σκέψη: Αν πάμε στην ταβέρνα, θα δώσουμε τη δυνατότητα στον ταβερνιάρη να πληρώσει τον μανάβη, τον αρτοποιό, τον ποτοποιό, τον κρεοπώλη, τον  σερβιτόρο ή το μάγειρά του κι αυτοί με τη σειρά τους άλλους προμηθευτές κι επαγγελματίες. Μια ταπεινή αλυσίδα είμαστε κι αν σπάσει ένας κρίκος της αρχίζουν να τρίζουν και οι άλλοι!
Κι αφήστε τα μακρινά ταξίδια στο εξωτερικό. Ο τόπος μας έχει ανάγκη ακόμη και το ένα ευρώ που μας περισσεύει. Ταξιδέψτε στο νομό μας, κάντε ένα διήμερο στο Πάικο, στη Δοϊράνη, στα Κρούσια, στην Πικρολίμνη, γνωρίστε τα χωριά και τις πόλεις μας. Θα εκπλαγείτε με την ομορφιά, αρκεί να έχετε ανοιχτά τα μάτια της ψυχής σας…
Ε, λοιπόν, την παραμονή της Πρωτοχρονιάς, αντί να πληρώσω ώρες αγωνίας στο καζίνο των Σκοπίων, θα επισκεφθώ το Πάικο, θ’ αγοράσω κρασί Γουμένισσας, φέτα Φανού, κάστανα Γρίβας, πατάτες Λιβαδίων, μέλι Αξιούπολης, ό,τι άλλο αγνό προϊόν βρω στα χωριά μας, και στο τέλος θ’ ανάψω κι ένα κεράκι στα μοναστήρια του Πάικου, παίρνοντας δύναμη για τα δύσκολα που έχουμε μπροστά μας…

Κ.Τ.