Εκτύπωση αυτής της σελίδας
Τρίτη, 14 Ιανουαρίου 2020 09:58

Η Αριστερά στο προσκήνιο

Συντάκτης:

Γράφει ο Τάσος Κεσίδης, Συντονιστής Ν.Ε. ΣΥΡΙΖΑ Κιλκίς.

Τόσο στην Ευρώπη όσο και στην Ελλάδα οι δυνάμεις του νεοφιλελευθερισμού έχουν στραφεί απέναντι στον κόσμο της εργασίας, το κοινωνικό κράτος  και τα εργασιακά, κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα. Την ίδια στιγμή ο ρατσιστικός,  ξενοφοβικός   και ακροδεξιός  λόγος μπαίνει δυναμικά στα κυβερνητικά κλιμάκια. Δυστυχώς η κρίση, η ανεργία και η βίαιη ανακατανομή του εισοδήματος οδήγησε τμήματα της κοινωνίας να υιοθετούν αυτήν την ακραία ρητορική. Την ίδια στιγμή σημαντικά ζητήματα, όπως αυτό της κλιματικής αλλαγής δεν αποτελούν καν προτεραιότητα. 

 

Τα ζητήματα και οι προκλήσεις που θέτει η Ελληνική και Ευρωπαϊκή πραγματικότητα δεν μπορούν επιλυθούν, αλλά ούτε και να απαντηθούν από τον καθένα μας ξεχωριστά. Είναι αναγκαίο να ξεκινήσει ο διάλογος και η κοινή δράση με την ενεργοποίηση όλων των κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων. Των κομμάτων, των συνδικαλιστικών οργανώσεων, ανθρώπων που έχουν διαφορετική πολιτική και ιδεολογική προέλευση, όλων όσων έχουν συνειδητοποιήσει την κρισιμότητα των καιρών και έχουν αποφασίσει να κάνουν το καίριο βήμα για την μεγάλη πολιτική και κοινωνική αλλαγή που έχει ανάγκη ο τόπος. 

Μετά την έξοδο από τα μνημόνια ένας μεγάλος κύκλος διχασμού, συγκρούσεων και πολιτικών αντιπαραθέσεων έχει φτάσει στο τέλος του. Είναι ανάγκη προοδευτικές δυνάμεις όπως οι αριστεροί Σοσιαλιστές που βλέπουν ως αντίπαλο τον νεοφιλελευθερισμό, οι δυνάμεις της Αριστεράς  και  οι Πράσινοι να προχωρήσουν μαζί στην βάση μιας συγκεκριμένης και ισότιμα διαμορφωμένης προγραμματικής σύγκλισης. Το παραπάνω προκύπτει περισσότερο ως  λαϊκό αίτημα και αναγκαιότητα και όχι ως  κάποιο λαϊκίστικο σύνθημα.

 Η ενίσχυση της Αριστεράς δεν αποτελεί «ελληνική» εξαίρεση. Σχεδόν σε όλη την Ευρωπαϊκή χερσόνησο τα προοδευτικά και  αριστερά κόμματα και κινήματα ενισχύονται. Το παράδειγμα της Πορτογαλίας είναι μπροστά μας. Η χώρα που κυβερνιέται από συνασπισμό κομμάτων της Αριστεράς και της Σοσιαλδημοκρατίας έχει αυξήσει το ΑΕΠ της κατά 38 δισεκατομμύρια, έχει αυξήσει τις επενδύσεις και τις εξαγωγές της και έχει δώσει γενναίες αυξήσεις στους εργαζομένους. Στην Ισπανία ξεκίνησε ο διάλογος Σοσιαλιστών και «Ποδέμος» με αποτέλεσμα μια κυβέρνηση συνεργασίας (πρώτη φορά από το 1930 και με συμμετοχή κόμματος της Αριστεράς). Στην Μ. Βρετανία ο Κόρμπιν, αν και πληγωμένος από την πρόσφατη εκλογική αναμέτρηση, λόγω κυρίως της πόλωσης εξαιτίας της εξόδου της χώρας από την Ευρωπαϊκή Ένωση, προτείνει για το Εργατικό κόμμα ένα από τα πλέον ριζοσπαστικά προγράμματα των τελευταίων δεκαετιών. Στην Γερμανία η νέα ηγεσία του σοσιαλιστικού Γερμανίας (SPD) στρέφεται προς τα αριστερά. Την ίδια στιγμή σχεδόν σε όλη την Ευρώπη τα Πράσινα κόμματα ενισχύονται. 

Η άνοδος του πράσινου κινήματος σχετίζεται με την κλιματική αλλαγή και δεν είναι βέβαια η πρώτη φορά που οι Πράσινοι αυξάνουν τις δυνάμεις τους. Ο χώρος όμως αυτός θα πρέπει να εντάξει στον προγραμματικό του λόγο το ζήτημα της δίκαιης μετάβασης σε μια κλιματικά ουδέτερη πολιτική και να ανοίξει την συζήτηση για την πορεία υπέρβασης των κοινωνικών ανισοτήτων κάτω από περιβαλλοντικό πρίσμα. Υποχρέωση, παράλληλα, της Αριστεράς είναι η ένταξη της κλιματικής κρίσης στον προγραμματικό της λόγο.

Η συνάντηση των ρευμάτων της αριστερής Σοσιαλδημοκρατίας, της  Αριστεράς και της Οικολογίας δεν είναι κάτι εύκολο. Δεν μπορεί κανείς να εγγυηθεί την επιτυχία της προσπάθειας εξαρχής. Θα είναι μια δύσκολη και επίμονη διαδικασία, καθώς ο χώρος βαρύνεται με ένα παρελθόν συγκρούσεων, διχασμών και αντιπαραθέσεων. Τίποτα όμως από όλα αυτά δεν μπορεί να αποτελεί άλλοθι για τις ευθύνες που το μέλλον μας επιτάσσει. 

Η Αριστερά δεν έχει τίποτα να φοβηθεί από τον διάλογο και την κοινή δράση με τις ευρύτερες προοδευτικές δυνάμεις, γιατί είναι ήδη μέσα στην ατζέντα της ο εκδημοκρατισμός των κέντρων αποφάσεων, η μετάβαση σε μια οικονομία που θα σέβεται το περιβάλλον, η ανθρωπιστική λύση του μεταναστευτικού, η προάσπιση και επέκταση των εργασιακών κοινωνικών και πολιτικών δικαιωμάτων. 

Εκείνο που χρειαζόμαστε σήμερα  είναι ένα νέο όραμα για την Ελλάδα και την Ευρώπη από την πλευρά των αριστερών και προοδευτικών δυνάμεων. Ένα όραμα που θα εμπνέει τους εργαζομένους και την νεολαία. Ένα όραμα που θα βρίσκεται απέναντι στον εθνοκεντρισμό και την μισαλλοδοξία. Ένα όραμα που θα βλέπει χωρίς φόβο το μέλλον, χωρίς τον φόβο που τρέφει και δυναμώνει την Ακροδεξιά. 

Ο ΣΥΡΙΖΑ σήμερα είναι ο μεγάλος πρωταγωνιστής,  εξαιτίας των αγώνων που έδωσε και συνεχίζει να δίνει προς όφελος των δυνάμεων της εργασίας. Ο ΣΥΡΙΖΑ όμως, οφείλει να λάβει εκείνες τις πρωτοβουλίες, ώστε να γίνει ο καταλύτης της σύμπραξης όλων των προοδευτικών δυνάμεων. Ο ΣΥΡΙΖΑ οφείλει να σταθεί απέναντι σε όλους όσους στηρίζουν και απαρτίζουν τον απάνθρωπο και αντικοινωνικό νεοφιλελευθερισμό. Απέναντι σε αυτούς που επικρατούν τρεφόμενοι από τον φόβο για το μέλλον και τον ακροδεξιό λαϊκισμό. Απέναντι σε όσους βάζουν τα κέρδη πάνω από τους ανθρώπους. Απέναντι σε αυτούς που αδιαφορούν για την κλιματική αλλαγή και ενδιαφέρονται μόνο για την συσσώρευση πλούτου. Απέναντι στις δυνάμεις της οπισθοδρόμησης και της καταστροφής. 

Οφείλουμε όλοι σήμερα, τώρα να ενώσουμε τις δυνάμεις μας, να διαμορφώσουμε ευρείες συμμαχίες  σε ένα ενιαίο, ισχυρό πλατύ, δημοκρατικό, φεμινιστικό και οικολογικό μέτωπο ικανό να ανατρέψει τους μέχρι τώρα συσχετισμούς σε Ελλάδα και Ευρώπη.