Δευτέρα, 20 Σεπτεμβρίου 2021, 8:07:57 μμ
etpa
Δευτέρα, 09 Ιουνίου 2008 04:37

“Δον Περλιμπλίν”

Συντάκτης:
 Πέρασαν 110 χρόνια από τη γέννηση του Φ. Γκ. Λόρκα, του ξεχωριστού θεατρικού συγγραφέα και μοναδικού ποιητή, που τόσο νωρίς, άδικα και βίαια έχασε τη ζωή του και ενώ είχε τόσα πολλά ακόμα να δώσει. Αυτό το μεγάλο ανάστημα της παγκόσμιας λογοτεχνίας, τίμησε η “ΤΕΧΝΗ”, ανεβάζοντας επί σκηνής το μικρό αριστούργημα του “Δον Περλιμπλίν”.
Όσοι βρέθηκαν στη μικρή αίθουσα θεάτρου “Μ. Ανδρόνικος” της “ΤΕΧΝΗΣ”, καί είχαν την τύχη να παρακολουθήσουν την παράσταση αυτή, σίγουρα θαύμασαν τον πυκνό λόγο του Λόρκα, το ποιητικό και λυρικό και τα πολλά και σημαντικά μηνύματα του έργου. Σίγουρα δε συγκινήθηκαν από το μύθο - αναφορά στον αληθινό έρωτα, στη γνήσια ανιδιοτελή και ειλικρινή αγάπη, που  εξανθρωπίζει τον άνθρωπο και τον οδηγεί στην υπέρτατη έκφρασή της, την αυτοθυσία.
Το κόκκινο και μαύρο χρώμα των σκηνικών, μετέφερε κατ’ ευθείαν τον θεατή στην ατμόσφαιρα του έργου, όπου το παθος, η φλογερή αγάπη, το αίμα και ο θάνατος ήταν η κυρίαρχη παρουσία. Τα σύμβολα του αρσενικού και του θηλυκού, το μήλο, η κλειδαρότρυπα, έξυπα τοποθετημένα, συνέβαλαν καθοριστικά στη δημιουργία αυτού του κλίματος Ευρηματικά και με πολλά σουρεαλιστικά στοιχεία τα σκηνικά του Απόστολου Αποστολίδη.
Η κάθε σκηνή του έργου ήταν ταυτόχρονα και μια εικαστική πρόταση, μια εικόνα εύγλωτη, που  έδινε μαι άλλη διάσταση στον υπέροχο λόγο του Λόρκα. Εικόνα και λόγος συνέβαλαν το ίδιο δυνατά στο ωραίο τελικό αποτέλεσμα.Τα κοστούμια, κοστούμια της εποχής ήταν άψογα.
Οι ερασιτέχνες ηθοποιοί στάθηκαν με περισσή αξιοπρέπεια απέναντι στις μεγάλες απαιτήσεις του μικρού αριστουργήματος του Λόρκα. Ιδιαίτερη αναφορά πρέπει να γίνει στη συγκλονιστική παρουσία της Ιφιγένειας Ποζίδου, στην υπέροχη, αν κα ολιγόλεπτη εμφάνιση της Κικής Δόγια-Πλόχουρα, στην ώριμη ερμηνεία του Θεόφιλου Γουλτίδη, στην εξαιρετική εικόνα της νεαρής Κωνσταντίνας Καλογερίδου και στην αποκάλυψη της βραδιάς, την εμφάνιση και σκηνική παρουσία της Ελίζας Φραγγελάκη και Ανέστη Διαμανίδη (δαιμόνια).
Η μουσική κάλυψη της παράστασης και τα τραγούδια δεν έχουν ανάγκη σχολιασμού, μιλούσαν από μόνα τους.
Τέλος ο σκηνοθέτης Παύλος Δανελάτος μας έπεισε άλλη μια φορά για τις δυνατότητες και το ταλέντο του . Είναι ευτύχημα για τον τόπο μας η παρουσία και οι δημιουργίες αυτού του ανθρώπου.
Η Θεατρική Σκηνή της “ΤΕΧΝΗΣ” σε μικρό χρονικό διάστημα μας παρουσίασε δύο αριστουργηματικές παραστάσεις. Τον “Επικήδειο” του Καμπανέλλη και τον “Δον Περλιμπλίν” του Λόρκα, που για καιρό θα τις θυμούνται όσοι είχαν την τύχη να τις παρακολουθήσουν.
Περιμένουμε και την συνέχεια...