Πέμπτη, 17 Οκτωβρίου 2019, 7:40:58 μμ

Απόψεις

Τετάρτη, 16 Οκτωβρίου 2019 21:01

Παναγίες της Θράκης

Γράφτηκε από τον

Γράφει ο Κώστας Πινέλης.

 

…και για την ψυχή του ανθρώπου καθισμένη στα γόνατα της Υπερμάχου Στρατηγού,
πού είχε στα μάτια ψηφιδωτό τον καημό της Ρωμιοσύνης,
εκείνου του πελάγου τον καημό σαν ήβρε το ζύγιασμα της καλοσύνης…
Γιώργος Σεφέρης, Ημερολόγιο καταστρώματος, Γ΄.

Γράφει ο Κώστας Πινέλης.

Πέντε (5) αποφάσεις της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας εκδόθηκαν σχετικά με τη λειτουργία του ΕΦΚΑ (εισφορές αυτοαπασχολούμενων, ύψος ανταποδοτικής σύνταξης), τη δημιουργία του ενιαίου ταμείου επικουρικών συντάξεων (ΕΤΕΑΕΠ) και τις περικοπές που επιβλήθηκαν το καλοκαίρι του 2016 στις επικουρικές συντάξεις, με τη σχετική ΚΥΑ της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ για όσους συνταξιούχους είχαν άθροισμα κύριας και επικουρικής σύνταξης πάνω από 1.300 ευρώ μεικτά. Οι αποφάσεις αυτές δημιουργούν νέα δεδομένα και νέες παραμέτρους σχετικά με τον Ν. Κατρούγκαλου.

Γράφει ο Κώστας Πινέλης.

 

Αφιερωμένο στις προηγούμενες Διοικήσεις του Δήμου Κιλκίς που «πρόσφεραν τόσα πολλά στην «ανα (παρα) μόρφωση της πόλης» και την έκαναν την χειρότερη πρωτεύουσα νομού της Ελλάδας και στη νέα Διοίκηση «όπως αν εξ επιφανών αυτοδιοικητικών ανδρών ωφελοίντο έργων».

Κυριακή, 22 Σεπτεμβρίου 2019 19:56

Η Novartis και η ...γενοκτονία των πρωθυπουργών

Γράφτηκε από τον

Γράφει ο Θεοφύλακτος Παγλαρίδης.

Είμαστε μια χώρα όπου ο προφορικός ακτιβισμός αποτελεί βασικό στοιχείο της εθνικής ιδιοσυστασίας μας. Συνοψίζεται δε στην προσφιλέστερη "απειλή" την οποία, δίκην καραμέλας, εκστομίζουμε: Ξέρεις ποιος είμαι εγώ;
Ε, λοιπόν με την ευκαιρία του σκανδάλου - από όποια πλευρά το θεωρείτε- της Novartis καταφέραμε το παγκοσμίως θαυμαστό: Να ξεπαστρέψουμε τη γενιά των πρωθυπουργών μας.

Πέμπτη, 19 Σεπτεμβρίου 2019 21:48

1922-2019 - 97 χρόνια - Μικρασιατική Καταστροφή

Γράφτηκε από τον

Γράφει ο Κώστας Πινέλης.

 

Με τη φωτογραφία σου, στέκω και κουβεντιάζω
Και της μιλώ δε μου μιλεί, αχ και βαριανεστενάζω.
Για δες φωτιά για δες καπνός για δες εκεί ντουμάνι
που βγαίνει απ’ το σπιτάκι μου, αχ κι όλο τον κόσμο πιάνει.

Γράφει ο Κώστας Τερζενίδης.

Ο Τομ και Τζέρι σε νέες περιπέτειες. Μετά την ανεπανάληπτη επιτυχία που σημείωσε η ταινία «Ο Τζέρι του Νοσοκομείου Κιλκίς» η εταιρεία παραγωγής, η Πανελλήνια Ομοσπονδία Εργαζομένων Δημοσίων Νοσοκομείων (γνωστή και ως ΠΟΕΔΗΝ), ερμηνεύοντας και το ρόλο του γάτου Τομ, με τη συγχρηματοδότηση του Συλλόγου Εργαζομένων του ευαγούς ιδρύματος, αποφάσισε να προχωρήσει τα γυρίσματα της νέας ταινίας.

Είναι γνωστό ότι οι εκλεγμένοι κομμουνιστές δήμαρχοι πριν την χούντα, αλλά και κυρίως μετά την χούντα με την λεγόμενη μεταπολίτευση,

Ιδού λοιπόν που ο άχαστος Τσίπρας, ο αγαπημένος του λαού, της πλειονότητας των ψηφοφόρων δηλαδή απέναντι στο πορφυρογέννητο Κυριάκο, τον Κούλη υποτιμητικά επονομαζόμενο, έχασε "τα' αυγά και τα πασχάλια" . Τα "αυγά" επειδή οχτώ μονάδες δεν τις λες και λίγες και τα "πασχάλια" καθώς είναι εμφανές ότι το σοκ της ήττας δεν έχει ξεπεραστεί ακόμα.
Την έχει ετούτη την ιδιορρυθμία το πολιτικό μας σύστημα. Ο κάθε φορά ηγούμενος της πολιτικής σκηνής να θεοποιείται, να αναγορεύεται "πατέρας" του λαού, του Έθνους...ως ηγέτης που απέχει έτη φωτός από τους ανταγωνιστές του.
Δεν είναι λοιπόν ο Τσίπρας ο πρώτος ηγέτης, ο χαρισματικός και άχαστος που τον σκορπίζει η κάλπη κι ο ανταγωνιστής του.
Ελάτε μαζί μου σε ένα ταξίδι για να θυμηθούμε πως μεταπολιτευτικά αποδείχθηκε " κοινή γαρ η μοίρα" των άχαστων.
Ο αείμνηστος Κωσταντίνος Καραμανλής, την ίδια χρονιά που κατάφερε να βάλει την χώρα στην Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα (ΕΟΚ, όπως ονομαζόταν τότε η Ευρωπαϊκή Ένωση) μπροστά στον επελαύνοντα Ανδρέα Παπανδρέου κατά το κοινώς λεγόμενον την ..έκανε. Τον Μάη του 198ο εκλέχτηκε στην τρίτη ψηφοφορία Πρόεδρος τη Δημοκρατίας με ψήφους και της χουνταίας Εθνικής Παράταξης. Διαλύοντας και την ψυχορραγούσα τότε Ένωση Κέντρου .
Μήπως θυμίζουν τίποτα οι κινήσεις αυτές με τις ψηφοφορίες του πρώτου εξαμήνου του σωτηρίου έτους 2019; Έτσι κάνουν πάντα οι άχαστοι. Μπροστά στην κύρια επιδίωξή τους πάνε στο βρόντο οι δημοκρατικές ευαισθησίες.

Ύστερα ήταν ο ηγέτης Ανδρέας Παπανδρέου, ο δεύτερος άχαστος της μεταπολιτευτικής μας ιστορίας. Κι απέναντι στον "Εφιάλτη" Μητσοτάκη, όπως τον αποκάλεσε από τις πλατείες, στην δεύτερη - η πρώτη έγινε ένα χρόνο αφ' όταν ανέλαβε την ηγεσία της Ν.Δ- . εκλογική αναμέτρηση μαζί του ηττήθηκε μεγαλοπρεπώς. Κι ας χρειάστηκαν τρεις εκλογές ελέω εκλογικού νόμου Κουτσόγιωργα που ευνοούσε- καλά το καταλάβατε- το δεύτερο κόμμα για να σχηματίσει με την ψήφο του Κατσίκη αυτοδύναμη κυβέρνηση ο Μητσοτάκης.
Να κάνουμε μια στάση για να θυμίσω - ως χρέος τιμής και χρέος απέναντι στην αλήθεια- αυτό που κάμποσες φορές μετά την κρίση υπενθύμισα. Πως ανεξάρτητα από εθνάρχες όπως ο Καραμανλής, λαοφίλητους ηγέτες όπως ο Ανδρέας , μεταπολιτευτικά ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης είναι ο πολιτικός ηγέτης που δικαιώθηκε στις βασικές του επιλογές και διακηρύξεις του. Κι αν τον ακούγαμε ως πολιτικό σύστημα και ως λαός, η χώρα δεν θα είχε διαβεί την πόρτα του τρελοκομείου της κρίσης και των μνημονίων. Επιλύοντας συνάμα νωρίτερα και αποτελεσματικότερα τις ανοιχτές πληγές στις εξωτερικές μας σχέσεις.
Τα παραπάνω ισχύουν και για την οικονομία, και για τις σχέσεις μας με την Τουρκία και για τις σχέσεις μας με την Βόρεια (τώρα) Μακεδονία. Ενώ το Σλαβομακεδονία μας κακόπεφτε το 1993.
Και μετά την εμβόλιμη υπενθύμιση, συνεχίζουμε. Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης λοιπόν ήταν ο πρώτος ηγέτης που δεν διεκδίκησε, ούτε του αποδόθηκε ο τίτλος του χαρισματικού και άχαστου. Ίσως γι' αυτό κι επειδή αντιμετωπίστηκε πάντα σαν ολίγον φιλοξενούμενος ς στη δεξιά Νέα Δημοκρατία κι ας την ...απάλλαξε από τον οξαποδώ Ανδρέα, ανέλαβαν οι Ηρακλείς του δεξιού στέμματος να τον εκπαραθυρώσουν από την εξουσία. Τα γεγονότα του 1993 είναι γνωστά. Εξάλλου πρωταγωνιστήσαμε σε αυτά ως Κιλκίς.
Κι ύστερα ήρθε η σειρά του τρίτου άχαστου της πολιτικής μας ιστορίας. Του εκσυγχρονιστή Σημίτη. Κέρδισε τις εκλογές του 1996 και του 2000, έβαλε την χώρα στο Ευρώ και δυόμισι χρόνια αργότερα, στα μέσα του 2004 πήγε στις εκλογές με μότο "Εγώ από αυτόν δεν χάνω"
"Αυτός" ήταν ο Καραμανλής ο Κώστας. Ηττήθηκε με μια μονάδα διαφορά το 2000 και τέσσερα χρόνια αργότερα έστειλε στη σύνταξη τον "Εγώ από αυτόν δεν χάνω"
Και νάτος ο τέταρτος άχαστος της ιστορίας. Νέος, λαμπρός, λαοφιλής με σπουδαίο όνομα και έξω καρδιά. Στις εκλογές του 2007 τον Γιωργάκη Παπανδρέου τον κέρδισε για πλάκα.
Πάει, είπανε, Τούτος θα κυβερνήσει μια 20ετία. Και δυο χρόνια αργότερα τα έκανε σκ...
Σόρι για την υπόμνηση της "αθάνατης λεξούλας του Καμπρόν" αλλά εκείνο το έλλειμμα του 2009 στα 36 δις ευρώ (τα 20 από αυτά ουδεμίαν σχέση έχοντα με τοκοχρεωλύσια) σε οποιαδήποτε πολιτισμένη χώρα της Ευρώπης θα σήμαινε την πολιτική του εξαέρωση. Στην χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας εξακολουθεί να δοξάζεται ως υπεύθυνος ηγέτης.
Πάει στο καλό. Ετούτος λοιπόν ο ηγέτης, ο τέταρτος άχαστος που λέγαμε, στις εκλογές του 2009 συνετρίβη από τον Γιωργάκη, με ιστορικό χαμηλό για τη Νέα Δημοκρατία τότε στις κάλπες. Να σκεφτείτε πως στο δεξιό Κιλκίς το ΠΑΣΟΚ εξέλεξε δυο βουλευτές! Για τρίτη φορά στην Ιστορία του. (1985 και 1993 οι άλλες δυο).
Τον Γιώργο Παπανδρέου πάλι μόνο άχαστο δεν τον είπαμε. Στον ένα χρόνο πρωθυπουργίας του και ενόψει μεγαλύτερης ζημιάς και από το "λεφτά υπάρχουν" που πήγε να προκαλέσει, καθαιρέθηκε από το κόμμα και τους βουλευτές του.

Στα μνημόνια τσαλαβουτήσαμε και τον Παπανδρέου διαδέχτηκαν υπηρεσιακοί πρωθυπουργοί και το 2012 ο Σαμαράς. Με σπουδές στο Χάρβαντ , από καλή και δοξασμένη οικογένεια τον είχε για κολατσιό τον Τσίπρα, τον ...καταληψία, τον ανεύθυνο, τον οξαποδώ της Ευρώπης.
Όμως οι καιροί γυρίζουν και μαζί η τύχη των ένδοξων και άχαστων ηγετών. Ο Τσίπρας το 2015 δυο φορές τον έστειλε στη δεύτερη θέση, καθημαγμένο μάλιστα τόσο ώστε να παραιτηθεί και να ηγηθεί της Ν.Δ. ο ...Κούλης που λέγαμε και στην αρχή.
Τον οποίο είχε για κολατσιό ο άχαστος Τσίπρας και στις 7 Ιουλίου είδατε τι έπαθε.
Διό και καταλήγουμε: Άχαστοι δεν υπάρχουν και ευτυχώς δεν υπάρχουν.
Είσαι πρωθυπουργός; Δείξε την αξία σου εμπράκτως, κάνε το καλό για το πόπολο κι ο λαός θα βρει τρόπο να σε ανταμείψει (και στην κάλπη)
Τα υπόλοιπα είναι να έχουμε λέμε.
Επομένως ο Κυριάκος Μητσοτάκης - που ξεκίνησε φουριόζος είναι αλήθεια- μόνο με τα προβλήματα του τόπου οφείλει να αναμετρηθεί. ΚΙ αν τα πάει καλά κανείς Τσίπρας δεν θα τον ζορίσει. Εξάλλου ως Μητσοτάκης το πρόβλημά του δεν θα προκύψει από αριστερά. Αν εμφανιστεί κάπου στα δεξιά του να ψάξει.

Τέτοιες μέρες ήταν πριν 50 χρόνια όταν ζούσαμε το αδιανόητο. Τον άνθρωπο να επιχειρεί όχι μόνο την έξοδό του από τη γη- αυτό το κατάφερε ο Γιούρι Γκαγκάριν οχτώ χρόνια νωρίτερα, τον Απρίλη του 1961- αλλά να πατήσει σε άλλο πλανήτη, άντε δορυφόρο της Γης.

Οι βουλευτικές εκλογές της 7ης Ιούλη μπορεί να αποτύπωσαν ένα νέο συσχετισμό των κομμάτων με κύριο την υπεροχή της ΝΔ έναντι του ΣΥΡΙΖΑ και την κυβερνητική αλλαγή,

Σελίδα 1 από 59