Κωνσταντινίδης Νίκος
«Σώσον Κύριε τον λαόν σου»
Γράφει ο Νίκος Κωνσταντινίδης
Εκπαιδευτικός-συγγραφέας
Στην ερώτηση: Ποιο από τα δύο είναι πιο σημαντικό η ηθική ή η πολιτική, η άποψή μου γέρνει σαφώς υπέρ της ηθικής. Χωρίς ηθική, και το καλύτερο πολιτικό μυαλό δεν ωφελεί το κοινωνικό σύνολο. Η ηθική είναι για την πολιτική ό,τι είναι η ψυχή για τον άνθρωπο. Πολιτεία χωρίς ηθική μεταλλάσσεται σε εγκληματική κοινωνία.
Ό,τι είναι το Μαρακάνα είναι για αγώνες ποδοσφαίρου στη Βραζιλία, είναι και η Ευρώπη για τους Παγκόσμιους Πολέμους ως τώρα. Ιδιαίτερα τώρα που η Ε.Ε. κυβερνάται από μια φιλοπόλεμη κλίκα, που την αποτελούν ο Μερτς, η Ούρσουλα, ο Μακρόν και η Κάγιας, συνεπικουρούμενοι από τον Στάρμερ και τον Ζελένσκι.
Η Ε.Ε. ακολουθεί μια ιανοκέφαλη πολιτική. Ενώ δηλαδή αντιτίθεται στη θανατική ποινή που εφαρμόζεται στο Ιράν ή αλλού - και σωστά- αντιτίθεται, σιωπά για την ποινή θανάτου, η οποία προβλέπεται σε 27 Πολιτείες της Αμερικής! Κι ενώ καταδικάζει την επέμβαση μιας χώρας σε μια άλλη -και πάλι σωστά- δεν βγάζει τσιμουδιά για την Αμερική, που εισβάλλει σε μια ανεξάρτητη και κυρίαρχη χώρα και της αρπάζει τον ηγέτη της, για να τον δικάσει στη χώρα της!
Τελευταία η μεγαλύτερη αυτή δημοκρατία του κόσμου, όπως θέλει να λέγεται έχει βομβαρδίσει μέχρι καταστροφής το Ιράν, μαζί με το Ισραήλ! Ο λαός του Ιράν άντεξε ωστόσο στις πιέσεις που δέχτηκε και δεν έπεσε στην παγίδα να προκαλέσει αναταραχές, για να ρίξει την κυβέρνηση της χώρας του, όπως νόμιζαν πολλοί στη η Δύση. Κι ως παλιός πολιτισμός που είναι το Ιράν (Περσία) στήριξε την ηγεσία της πατρίδας του, απέναντι στον κοινό εχθρό.
Εδώ στα καθ’ ημάς, ο Σύριζα ήρθε και πέρασε σαν καινοφανής αστέρας (γνωστός ως νόβα ή nova), αφού μετά από λίγα χρόνια διαλύθηκε «εις τα εξ ων συνετέθη». Το ίδιο και η Νέα Αριστερά, έτοιμη να ενταχθεί στην ΕΛΑΣ του Τσίπρα, όπως και όλος σχεδόν ο Σύριζα.
Στον κατακερματισμένο χώρο της Αριστεράς, αυτοί που απέκλεισαν τον δημοκρατικά εκλεγμένο τους πρόεδρο στο «μπουζουξίδικο» πραξικοπηματικά, για να σώσουν τον Σύριζα από το "Αμερικανάκι" τον εγκαταλείπουν τώρα ομοθυμαδόν ακολουθώντας την προτροπή «ο σώζων εαυτόν σωθήτω. Άλλαξε ο Μανωλιός κι έβαλε τα ρούχα αλλιώς, αφού στην ουσία γίνεται επανασυγκόλληση του Σύριζα, με διαφορετικό όνομα και με νέα πρόσωπα στην ηγεσία!
Τα πάλαι ποτέ παλλαϊκά συνθήματα «ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο» και «δολοφόνοι των λαών Αμερικανοί», έγιναν παρελθόν και για την Αριστερά, απ’ όταν έγινε κυβέρνηση. Οι συμφωνίες για τη παραχώρηση βάσεων στους Αμερικανούς επεκτάθηκαν χρονικά επί Σύριζα. Χώρια που παραχωρήθηκε στους Αμερικανούς και το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης από την πρώτη φορά Αριστερά!
Η Νέα Δημοκρατία ή επί το ορθότερο το «σημιτικό Μαξίμου» οδήγησε τη χώρα στο μη παρέκει στα πιο σημαντικά ζητήματα της εσωτερικής και εξωτερικής πολιτικής. Κι αυτό δεν το λέω εγώ. Το λέει ο Σαμαράς, το λέει και ο Καραμανλής. Δύο πρώην πρόεδροι και πρωθυπουργοί της Νέας Δημοκρατίας!
Δεν είναι πια χρεοκοπημένη μόνο η οικονομία στη χώρα μας, ένεκα μνημονίων, αλλά και η Δημοκρατία και η Δικαιοσύνη. Έχουν απαξιωθεί τόσο πολύ στα μάτια της κοινωνίας, σε σχέση με το έγκλημα των Τεμπών, των παρακολουθήσεων με το ισραηλινό πρεντάτορ, και το φαγοπότι στον ΟΠΕΚΕΠΕ, έτσι ώστε η εμπιστοσύνη του λαού για τους δύο παραπάνω θεσμούς έχει τραυματιστεί ανεπανόρθωτα.
Ο επανελθών Τσίπρας με την ΕΛΑΣ δείχνει να ακολουθεί την ταχτική του Ανδρέα Παπανδρέου. Φέρεται, κινείται και μιλά κατά τον ίδιο τρόπο. Ξεχνά όμως ότι ο Ανδρέας ήταν με τον Αραφάτ και τον Λαό της Παλαιστίνης κι όχι με το Ισραήλ, για το οποίο και τα ΜΜΕ σιωπούν στις μέρες μας!
Τα λευκά γάντια
Γράφει ο Νίκος Κωνσταντινίδης
Εκπαιδευτικός - συγγραφέας
Η γλώσσα που ομιλεί ο άνθρωπος φανερώνει και το ποιον του. Ο λόγος του αποκαλύπτει τις σκέψεις του. Οι εγκλίσεις που χρησιμοποιεί δείχνουν τον χαρακτήρα του. Όσο πιο συχνή είναι η χρήση της προστακτικής τόσο πιο αλαζονικός είναι.
Κρύβουμε των αστεριών το φως για να φανούν οι πυγολαμπίδες
Γράφει ο Νίκος Κωνσταντινίδης
Εκπαιδευτικός - συγγραφέας
Ως τώρα ήξερα ότι όπου αποφασίσουν οι πολλοί το πολιτικό σύστημα ονομάζεται Δημοκρατία.
Τα τυπικά και τα ουσιαστικά της Ιστορίας
Γράφει ο Νίκος Κωνσταντινίδης.
Εκπαιδευτικός – συγγραφέας
Η μεγαλύτερη μάχη που έχει να δώσει κανείς είναι να γίνει άνθρωπος. Είναι πρώτη και η πιο σπουδαία μάχη, γιατί απαιτεί να νικήσει τα χαμηλά πάθη του.
Λεκτικές αναζητήσεις στην ποντιακή
Γράφει ο Νίκος Κωνσταντινίδης
Εκπαιδευτικός - συγγραφέας.
Η λέξη «έτυμον» σημαίνει αλήθεια, από όπου και η λέξη «ετυμολογία», η οποία ασχολείται με την προέλευση των λέξεων. Η αρχαία ελληνική έχει λογική και ετυμολογική δομή. «Ελληνίζειν εστί το ορθώς ονομάζειν» λέει ο Αριστοτέλης.
Στην εντατική
Γράφει ο Νίκος Κωνσταντινίδης
Εκπαιδευτικός –συγγραφέας
Η καθημερινότητα για τον Έλληνα έγινε δυσκολότερη από ποτέ στο μικρό ακρωτήρι που το λένε Ελλάδα. Οι τιμές στα βασικά αγαθά, που εξασφάλιζαν άλλοτε την ποιότητα ζωής στον μέσο πολίτη, έχουν πλέον εκτιναχτεί στα ύψη και είναι απρόσιτες.
Σοφοκλής Τριανταφυλλίδης
Γράφει ο Νίκος Κωνσταντινίδης
Εκπαιδευτικός-συγγραφέας
Ο Σοφοκλής Τριανταφυλλίδης ήταν γιος του Περικλή Τριανταφυλλίδη διευθυντή του Φροντιστηρίου της Τραπεζούντας και συγγραφέα των βιβλίων «Η εν Πόντω ελληνική φυλή ή τα Ποντικά», «Οι Φυγάδες», καθώς κι εγγονός του Σάββα Τριανταφυλλίδη, που μύησε τον αρχιερέα της Χαλδίας Σίλβεστρο στη Φιλική Εταιρεία και υπήρξε κι ο ίδιος σχολάρχης του Φροντιστηρίου της Τραπεζούντας.
Η κομματική ιδιότητα απέναντι στη μορφωτική
Γράφει ο Νίκος Κωνσταντινίδης.
Εκπαιδευτικός – συγγραφέας
Η Δικαιοσύνη μοιάζει με ένα μικρό κορίτσι που το λένε Παρθένα.
Πυρρίχιος (Σέρα ή Σέρρα)
Γράφει ο Νίκος Κωνσταντινίδης
Εκπαιδευτικός - Συγγραφέας.
Η λέξη «Πυρρίχιος» ετυμολογικά είναι σύνθετη, από το ουσιαστικό πυρ και το αρχαίο ρήμα οίχομαι, που σημαίνει κινούμαι, πορεύομαι, κάνω ορμητικές κινήσεις και συνδέεται με τον χορό του Αχιλλέα γύρω από τη νεκρική πυρά του Πάτροκλου, μετά τον θάνατό του από τον Έκτορα (Δρ. Αγγελική Κομποχόλη).
Άδικος άνθρωπος δίκαιος δικαστής δεν γίνεται!
Γράφει ο Νίκος Κωνσταντινίδης
Εκπαιδευτικός - συγγραφέας
Η παγκόσμια πολιτική όπως έχει εξελιχθεί στις μέρες μας, δεν γίνεται για το καλό των κοινωνιών αλλά για τον πλουτισμό μιας χούφτας ισχυρών ανθρώπων, που στόχο τους έχουν να ελέγχουν τη διεθνή οικονομία.