Θα επικεντρωθώ στο σημείο που γράφει «είναι απίθανο να πίστεψαν οι (Έλληνες) με τον καιρό πως δεν είναι προδοτική μια συμφωνία που υποχρεώνει έναν λαό να ξανά βαπτιστεί» εννοώντας τους Σλαβομακεδόνες που κατοικούν στην Π.Γ.Δ.μ.
Η απαίτηση αυτού του μορφώματος στα βόρεια σύνορά μας (επίσημος νονός αυτού του μορφώματος ήταν ο πρόεδρος της πρώην Π.Γ.Δ.Μ. Τίτο) να προσεταιριστεί την σλαβική γλώσσα ως Μακεδονική και επί πλέον να δώσει στους Σλάβους, Μακεδονική ταυτότητα αποτελεί κατάφωρη πλαστογράφηση της Ιστορίας.
Με την υπογραφή της συμφωνίας των Πρεσπών, τους χαρίσαμε δυστυχώς και την εθνότητα τους, και την Σλαβική γλώσσα ως Μακεδονική, δίνοντας τους το δικαίωμα να διεκδικήσου αργότερα και το νότιο μέρος της Μακεδονίας.
Αφού όμως θέλουν να λέγονται και Μακεδόνες ας ονομάζονται Σλαβομακεδόνες αποποιούμενοι έτσι την ελληνική ιστορία και τις αλυτρωτικές τους διαθέσεις.
Ο πρώτος που τους έδωσε το όνομα Μακεδονία ήταν ο στρατάρχης Τίτο, ο Κροάτης παρτιζάνος και αρχηγός της πρώην Γιουγκοσλαβίας που με την πολιτική που εφάρμοσε στο εσωτερικό της χώρας του κατάφερε να δημιουργήσει τα σημερινά προβλήματα στα Βαλκάνια (βλέπε: Βοσνία – Ερζεγοβίνη, Κόσσοβο, Π.Γ.Δ.Μ., Βοϊβοντίνα κ.ά).
Ανεπίσημοι νονοί είναι:
Από ανατολάς:
Από τον 18ο αιώνα και ειδικά το 1845 με την ίδρυση του Σλαβικού Κομιτάτου της Μόσχας γεννήθηκε η ιδέα του πανσλαβισμού. Οι Ρωμανόφ και η μετέπειτα Σοβιετική Ένωση με τους Σλάβους (Σέρβους – Βουγάρους) προσπάθησαν να δημιουργήσουν την Μακεδονία του Αιγαίου πλαστογραφώντας την ιστορία χρησιμοποιώντας σλαβολόγους καθηγητές με σκοπό την δημιουργία σλαβικής συνείδησης στους μη Σλάβους κατοίκους της. Απώτερος σκοπός αυτών των ενεργειών ήταν η έξοδος των Ρώσων στο Αιγαίο παρακάμπτοντας τα Δαρδανέλια.
Από δυσμάς:
Οι εκπρόσωποι των Δυτικών που συνωστίζονται σήμερα στο γειτονικό κρατίδιο (προτεκτοράτο) που βρίσκεται στο κέντρο της βαλκανικής χερσονήσου για τον έλεγχο των Βαλκανίων (Γερμανοί, Αμερικάνοι) κ.ά. με απρόβλεπτες συνέπειες στην περιοχή μας.
Οι συνέπειες αυτές εύχομαι να μην είναι χειρότερες από αυτές, του Κυπριακού που με το προδοτικό πραξικόπημα της χούντας το 1974 και τον διορισμό του Σαμψών ως προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας προκάλεσαν την επέμβαση της εγγυήτριας Τουρκίας με την εισβολή στην Κύπρο.
Το όνομα «Δημοκρατία του Ίλιντεν» παραπέμπει στην εξέγερση των Σλάβων τον Ιούλιο του 1903 την ημέρα της γιορτής του προφήτη Ηλία κατά των Τούρκων, για την δημιουργία ανεξάρτητου κράτους.
Η αφορμή δόθηκε όταν με την παρέμβαση του ανθέλληνα Ρώσου πρέσβη στην Υψηλή Πύλη Νικολάι Ιγνάτιεφ υπεγράφη το 1870 φιρμάνι σύμφωνα με το οποίο αποσχίστηκε από το Πατριαρχείο η Βουλγαρική εκκλησία με το όνομα Βουλγαρική Εξαρχία και μάλιστα με έδρα την Κωνσταντινούπολη.
Με όχημα το φιρμάνι αυτό που προέβλεπε ότι όπου τα 2/3 των κατοίκων μιας περιοχής ήταν εξαρχικοί η Μητρόπολη θα ήταν εξαρχική και η λειτουργία θα γινόταν στην σλαβική γλώσσα.
Το αντίθετο συνέβαινε και με τους πατριαρχικούς.
Με την βοήθεια των συμμάχων τους ειδικά στη επαρχία εξανάγκαζαν τους κατοίκους με την βία να δηλώνουν εξαρχικοί. Έτσι ξεκίνησε ο ξεσηκωμός των Ελλήνων της Μακεδονίας και άρχισε ο Μακεδονικός αγώνας στον οποίο έστω και πολύ αργά ξύπνησε το ελληνικό κράτος με μπροστάρηδες τον Ίωνα Δραγούμη, Παύλο Μελά κ.ά.
Το ότι μας άφησαν ανιστόρητους οι εκάστοτε κυβερνώντες είναι γνωστό. Το ότι επί πολλές δεκαετίες οι της πρώην της Π.Γ.Δ.Μ. κυβερνώντες κατακλύζουν παγκοσμίως τις βιβλιοθήκες πλαστογραφώντας την ιστορία είναι γνωστό.
Το ότι χρεοκοπήσαμε στην χώρα με συνέπεια να είμαστε έρμαια των κάθε είδους επιβουλών είναι γνωστό, δεν οφείλεται βέβαια στον απλό ελληνικό λαό, αλλά σ’ αυτούς δυστυχώς που επιλέγουμε και ενδιαφέρονται μόνο για μια θέση στο κοινοβούλιο.
Ιστορικά είναι γνωστό επίσης ότι για να αντιστραφούν αυτές οι αποφάσεις είναι πολύ δύσκολο έως αδύνατο, γιατί οι υπογραφές μένουν, οι κυβερνήσεις όμως αλλάζουν.
Η νύφη του Θερμαϊκού είναι εντέλει περιζήτητη.
Με αυτό το συνοπτικό ιστορικό αφήγημα πιστεύω ότι μαζί με την δική μου αγανάκτηση εκφράζω και την αγανάκτηση όλων των Μακεδόνων γι’ αυτά που συμβαίνουν για εμάς χωρίς εμάς.