Δεν μπορεί κάποιος όσο σαρκαστική διάθεση και αν έχει να αποδεχτεί τον καθημερινό διασυρμό μιας εξουσίας που διαψεύδεται και κινείται από ήτα σε ήτα πανηγυρίζοντας. Θέλει σίγουρα κάποια βοήθεια όποιος επιλέξει να παίρνει τοις μετρητοίς  τις δηλώσεις και τις αποφάσεις τους που αλλάζουν πιο γρήγορα και από τη φορά του ανέμου. Φθάσαμε αισίως να ψηφίσουν το σκληρό πακέτο που ξεπερνά τα 5 δις ευρώ του 4ου Μνημονίου και μας έλεγαν σε όλους τους τόνους ότι πέραν της οφθαλμαπάτης των αντιμέτρων   θα φορέσουν και γραβάτες για το χρέος, που όμως ,οι γραβάτες εξελίχτηκαν σε θηλιά. Όταν και αυτός ο μύθος κατέρρευσε όπως όλοι οι προηγούμενοι ανακάλυψαν και πάλι εχθρούς. Τους έφταιγαν τα πρωτοσέλιδα τους έφταιγαν οι «κακοί» ξένοι, η αντιπολίτευση κι ο χατζηπετρής. Όταν αρχίσει όμως ο εξευτελισμός και παριστάνεις ότι απλώς ψιχαλίζει, έπονται τα χειρότερα, και δυστυχώς ήρθαν. Σε λίγες μόνον εβδομάδες τους έβαλαν να ξαναψηφίσουν για συντάξεις, αφορολόγητο και συλλογικές συμβάσεις χωρίς ίχνος ντροπής. Άλλοι στη θέση τους θα ζητούσαν τουλάχιστον μια συγγνώμη για το ντόμινο των διαψεύσεων και της απόλυτης κοροϊδίας των πολιτών. Αυτοί όμως δεν καταλαβαίνουν τίποτε και συνεχίζουν με το ίδιο θράσος την ψευδολογία και την κατασυκοφάντηση των αντιπάλων τους ή όσων δεν ασπάζονται την παρανοϊκή θεωρία τους που τροποποιείται καθεκάστην.
Ούτε αυτά δεν θα έπρεπε να μας εκπλήσσουν καθώς πια έχουμε αντιληφθεί πλήρως το μονοσήμαντο ενδιαφέρον τους για την εξουσία και ας διαλυθούν τα πάντα. Έρχεται όμως κάποια στιγμή και τώρα πια δεν υπάρχει αμφιβολία ότι πλησιάζει με καλπασμό, που απλώς καταρρέουν τα πάντα και αποκαλύπτεται η πραγματικότητα. Στην περίπτωσή τους τα αποκαλυπτήρια δεν   θα σημάνουν απλώς  το τέλος της ΦΑΡΣΟΚΩΜΩΔΙΑΣ που ζει η χώρα αλλά και τη βαριά ήττα μιας ανεκδιήγητης παρέας που διέλυσε ότι είχε απομείνει ως προσδοκία από την Αριστερά την οποίαν διέσυραν με χυδαίο τρόπο».
Βγάλτε τα συμπεράσματά σας, αγαπητοί αναγνώστες, και αναλογιστείτε τις ευθύνες όλων μας που φέραμε (λέγω φέραμε γιατί ψήφισα κι εγώ την πρώτη φορά) την πρώτη φορά Αριστερά στην εξουσία. Πόση πίκρα και απογοήτευση  αισθάνεται ένας αριστερός που κυνηγήθηκε, απαξιώθηκε, εξανδραποδίστηκε, αποκλείστηκε από τη διεκδίκηση κάθε δημόσιας θέσης λόγω κοινωνικών φρονημάτων (είχαμε κι εμείς στην οικογένεια) ανεξαρτήτων προσόντων, βλέποντας την πολιτική απαξίωση αυτού του χώρου που τον οδήγησαν οι εραστές της εξουσίας. Κανείς μας δεν ονειρεύτηκε τέτοια αριστερά κ.κ.της εξουσίας. Εκατοντάδες χιλιάδες αγωνιστές πλήρωσαν την αριστεροσύνη τους για να «γαντζωθείτε» εσείς στις καρέκλες σας «μωραίνει Κύριος ον βούλεται απολέσαι».
Κρίμα!!!