Του Χρήστου Σπίγκου.

Όταν βρίζεται η Μάννα του κάθε ανθρώπου, ακολουθεί δικαιολογημένη οργή.

Για τον Χριστιανό Υπέρτατη Μάννα, η Θεοτόκος Μαρία.

Η Μάννα είναι ίδια φέροντας είτε σταυρό στο λαιμό είτε μαντήλα στα μαλλιά είτε tilaka στο μέτωπο.

Κάποιοι Άγιοι Πατέρες με έκδηλη οργή πήραν την πύρινη ρομφαία των Χερουβείμ και την έστρεψαν κατά του καθηγητή κ. Μόσιαλου, ενός θνητού με μεγάλη προσφορά στην παγκόσμια υγεία, επειδή τόλμησε, ατυχώς κατά τη γνώμη μου, να υποδείξει στην ανορθολογική και δυσήνια θρησκοληψία τον Ορθό Λόγο της Θρησκείας μας που αποδέχεται την Επιστήμη.

Ας μου επιτραπεί όμως να διερωτηθώ αν σκέφτηκαν να κάνουν το ίδιο, έστω και με μικρότερο μένος, για τον Σαλμάν Ρούσντι, τον συγγραφέα των Σατανικών Στίχων ή για τους σκιτσογράφους του περιοδικού Charlie Hebdo που γελοιοποιούσαν τον Πατέρα κάποιων αλλόθρησκων, καταδικάζοντας παράλληλα τη φασιστική, και εν πολλοίς εγκληματική, αντίληψη της σαρικοφόρου θρησκοληψίας.

Η μεροληπτική καθοδήγηση δεν αποζητά τον επωφελή σεβασμό, αλλά τη ζημιογόνα υποταγή.

 

Οι κατά καιρούς εμφανιζόμενοι ιδιοτελείς αυτόκλητοι και ετερόκλητοι θεματοφύλακες, ανθρωποφύλακες και σωτήρες του Έθνους, του Συντάγματος, της Φυλής και της Θρησκείας είναι απομονωμένοι στο απεχθές κοινωνικό και πολιτικό τους περιθώριο, εισπράττοντας χλεύη και περιφρόνηση.