Κάθε χρόνο την ημέρα των Θεοφανείων (6 Ιανουαρίου) κατά την παράδοση της Εκκλησίας αλλά και της Πατρίδος μας ρίπτεται ο Τίμιος Σταυρός εις τα ύδατα (λίμνες – ποτάμια – θάλασσα) προς αγιασμό των υδάτων.

Συνολικά 13 «διαθέσιμοι» για υποψήφιοι βουλευτές εμφανίστηκαν στο ΣΥΡΙΖΑ και η Νομαρχιακή Επιτροπή υποχρεώθηκε να προχωρήσει σε ψηφοφορία για να στείλει την πρότασή της με δέκα άτομα στην Αθήνα.
Και ο Χρήστος Μπίμπασης (του Αριστερού Ρεύματος) θυμήθηκε τις παλιές εποχές, όταν ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν του 3 ή του 5%.
«Στο πολύ κοντινό παρελθόν ήμασταν τρεις υποψήφιοι βουλευτές και τις τελευταίες ημέρες των εκλογών παρακαλούσαμε να μπουν άλλοι δυο στο ψηφοδέλτιο για να συμπληρώσουμε…».
Ετσι είναι, όταν η εξουσία είναι προ των πυλών η διαθεσιμότητα πάει στα ύψη.
***
Εξ άλλου, σε αυτόν τον τόπο ποιος θυμάται τι έκανε κάποιος πριν από λίγα χρόνια. Μπορεί να τα έδινε (και να τα έπαιρνε) όλα για να βγάλει βουλευτή της (επάρατης) δεξιάς και σήμερα να δηλώνει αριστερός. Στην Ελλάδα θεωρείται δεδομένο, πως δεν είσαι ό,τι κάνεις, αλλά ό,τι δηλώνεις!
Ονόματα μη λέμε, συνειδήσεις μη θίγουμε, αλλά έξω ο κόσμος γελάει, σύντροφοι Συριζαίοι. Σε μικρό τόπο ζούμε, γνωριζόμαστε!

Η καθημερινότητα στα χωριά
Την αδυναμία των προέδρων των κοινοτήτων να δράσουν με την ελάχιστη αυτονομία και αποτελεσματικότητα μετέφερε στο δημοτικό συμβούλιο Κιλκίς ο πρόεδρος της Κοινότητας Σ.Σ. Μουριών Αναστάσιος Σελαλμαζίδης. «Δεν μπορούμε να αντιμετωπίσουμε στο ελάχιστο την καθημερινότητα και τα μικρά προβλήματα στα χωριά μας», σημείωσε κι αυτό προφανώς εκφράζει όλους τους προέδρους.
Είναι θεσμικά τα προβλήματα κι έχουν να κάνουν με την αδυναμία των κοινοτήτων να διαχειρισθούν ένα δικό τους προϋπολογισμό. Από την εποχή του «Καποδίστρια» ακόμη τα τοπικά συμβούλια των κοινοτήτων έχουν μετατραπεί σε διακοσμητικά στοιχεία.

Όχι μονομερείς ενέργειες,
όχι έξοδος από ευρώ και ευρωζώνη
Πως και την «πατήσατε έτσι με τον ΣΥΡΙΖΑ;» θέλησα να πειράξω τον φίλο Χρήστο Σπίγκο, ο οποίος για όσους δεν ξέρουν είναι πλέον από τα κορυφαία στελέχη της ΔΗΜ.ΑΡ. πανελλαδικά.
«Μην ρωτάς εμένα, γιατί όπως θα ξέρεις δεν ήμουν και δεν είναι από εκείνους που στήριζαν μια τέτοια εξέλιξη. Εγώ αν θέλεις, αν συνεργαζόμασταν απλά θα πήγαινα στο σπίτι μου… το είχα δηλώσει και το ήξεραν όλοι…. Αλλά άλλο είναι το θέμα…» απάντησε ο Χρήστος και πριν προλάβω να ρωτήσω είπε τον καημό του.
¨Παρακολουθώ όσα λέγονται και γράφονται περί της αιτίας που δεν συμφωνήσαμε με τον ΣΥΡΙΖΑ. Και όσα αναφέρονται για τη συμμετοχή του Φώτη Κουβέλη στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας. Ουδέν αναληθέστερον. Η ΔΗΜΑΡ δεν έθεσε θέμα συμμετοχής στα ψηφοδέλτια. Κανένα θέμα. Εμείς ζητήσαμε από τον ΣΥΡΙΖΑ να συνυπογράψουμε δυο πράγματα. Πρώτον,  ότι δεν θα προβεί σε μονομερείς ενέργειες ως κυβέρνηση. Και δεύτερον, δεν θα θέσει σε κίνδυνο τη συμμετοχή της χώρας στην ευρωζώνη και στο ευρώ. Μόνο αυτά τα δυο ζητήσαμε να κατοχυρωθούν δια υπογραφής. Και ο ΣΥΡΙΖΑ αρνήθηκε παραπέμποντας απλά στις προγραμματικές θέσεις της Θεσσαλονίκης….»
Ιδού λοιπόν από «πρώτο χέρι» η αιτία του διαζυγίου ΣΥΡΙΖΑ-ΔΗΜΑΡ πριν ακόμα γίνει ο «γάμος».