Πέμπτη, 3 Δεκεμβρίου 2020, 6:32:23 πμ
Κωνσταντινίδης Νίκος

Κωνσταντινίδης Νίκος

Κυριακή, 31 Μαϊος 2020 21:43

Ο Χιτώνας του Νέσσου

Γράφει ο Νίκος Κωνσταντινίδης.  

Ένας ποντικός κι ένας βους, εκεί που προχωρούσαν, είδαν αίφνης έναν αχυρώνα ανοιχτό και, δίχως δεύτερη σκέψη, μπούκωσαν μέσα για να δουν τι έχει.  Ο ποντικός,  με το που βρίσκει μια χούφτα  σπόρους, τρέχει και φέρνει τα παιδιά του στον αχυρώνα να φάνε  κι αυτά. Αντίθετα  ο βους  πέφτει πάνω στο σανό και με λαιμαργία τρώει μόνος.

Σάββατο, 16 Μαϊος 2020 23:57

«Γκρέκο Φουκαρά»

Γράφει ο Νίκος Κωνσταντινίδης, Εκπαιδευτικός - συγγραφέας.

Πρώτα σου στέρησαν τη δουλειά, μετά σου έκλεψαν το όνειρο κι ύστερα έδιωξαν τα παιδιά που σπούδασες με αίμα στα ξένα. Μετά σε τάισαν με νέο ψέμα, κι εσύ τους εμπιστεύθηκες ξανά. Τώρα, εκτός από τη δουλειά θα χάσεις και το σπίτι σου, που το έχτισες κι αυτό με δανεικά κι αίμα. Και μετά, όταν θα ακούς τη «Δραπετσώνα», το στίχο εκείνον που λέει:  «με αίμα χτισμένο κάθε πίκρα και καημός, κάθε καρφί του, πίκρα και λυγμός», δεν θα έχεις σπίτι για να κλάψεις, γιατί δεν θα σε καλύπτει η προστασία για την πρώτη κατοικία.

Παρασκευή, 08 Μαϊος 2020 21:47

Με το λαό στα σπίτια...   

Γράφει ο Νίκος Κωνσταντινίδης.

Δύο είναι οι εξουσίες που κυριαρχούν στη χώρα: η εκτελεστική εξουσία και τα ΜΜΕ. Αυτές διαμορφώνουν κι εμπεδώνουν το πολιτικό κλίμα. Οι άλλες δύο, η νομοθετική και η δικαστική, είναι υποκείμενες στις δύο πρώτες, με δεδομένο ότι η κυβέρνηση ελέγχει πλειοψηφικά τη βουλή και ορίζει την ηγεσία του Αρείου Πάγου, αλλά και τα  ΜΜΕ στη συντριπτική τους πλειοψηφία εκφράζουν την κυβέρνηση.

Πέμπτη, 07 Μαϊος 2020 21:40

Πιστεύω στα νιάτα

Γράφει ο Νίκος Κωνσταντινίδης.

Η δημοκρατία ως έννοια, εκτός από πολιτική είναι και μαθηματική, αφού ορίζεται από την εκάστοτε πλειοψηφία.  Άλλη, όμως, η πλειοψηφία στο λαό κι άλλη στη Βουλή, ειδικά όταν αυτή ευνοείται από τον εκλογικό νόμο.  Το να έχει, δηλαδή, ένα κόμμα τη στήριξη του 1/3 του ελληνικού λαού, αλλά το  ποσοστό αυτό να του παρέχει τη δυνατότητα να κυβερνά τη χώρα, δεν είναι ούτε πλειοψηφία ούτε και δημοκρατία κατ' επέκταση.

Γράφει ο Νίκος Κωνσταντινίδης

«Πάσχα των Ελλήνων» λέει ο Σικελιανός. «Ημέρα της Λαμπρής» λέει ο Σολωμός, για την πιο μεγάλη γιορτή  της Ορθοδοξίας. Τη γιορτή που χαρίζει ελπίδα στη βασανισμένη μοίρα του ελληνικού λαού. Του λαού που οδεύει στο θάνατο και τη ζωή, πότε με το γέλιο και πότε με το κλάμα, και που εμπνέει τον ποιητή να γράψει: «Άξιος εστί ο πικρός και ο μόνος, ο από πριν χαμένος εσύ να' σαι. Ποιητής που δουλεύει το μαχαίρι στο ανεξίτηλο τρίτο του χέρι. Ότι αυτός ο θάνατος και αυτός η ζωή».

Τρίτη, 07 Απριλίου 2020 21:15

Διακόσια χρόνια πριν

Γράφει ο Νίκος Κωνσταντινίδης.

Ακόμη και σήμερα η μορφή του είναι άγνωστη. Δεν φρόντισε γι' αυτό όσο θα έπρεπε η Ιστορία. Υπηρέτησε τίμια κι ευσυνείδητα τη Ρωσία, χωρίς να παύσει μία στιγμή να είναι Έλληνας. Και παρά τη δόξα του ως υπουργού των Εξωτερικών, δίπλα στον Τσάρο, δεν σκέφθηκε ούτε στιγμή να μείνει στη Ρωσία κι ήρθε να βοηθήσει την Ελλάδα. Και την υπηρέτησε  με πάθος άσβεστο και πόθο διακαή.

Τετάρτη, 01 Απριλίου 2020 22:10

«Πέθανε ο Τύπος»

Γράφει ο Νίκος Κωνσταντινίδης.

Αν όλες τις μέρες τις βλέπεις ίδιες, μπορεί και να τυφλωθείς. Κάθε μέρα που έρχεται, έχει μαζί της το θαύμα ή το τραύμα της. Το ζήτημα είναι να το δεις. Να το  προσέξεις. Να βγάλεις το ανάλογο συμπέρασμα για να βελτιωθείς.

Κυριακή, 22 Μαρτίου 2020 18:18

Ο ιός και ο Θεός

Γράφει ο Νίκος Κωνσταντινίδης, Δάσκαλος - συγγραφέας.

Όταν ο Δίας είδε το γιο του Σαρπηδόνα  να τραυματίζεται  από το δόρυ του Πάτροκλου, δίχως να μπορεί ο ίδιος να κάνει κάτι για να τον σώσει, αναγκάστηκε να παραδεχτεί τη νομοτελειακή αρχή ότι «ανάγκα και οι θεοί πείθονται». Στην ανάγκη δηλαδή υπακούν και οι Θεοί. Πόσο μάλλον οι άνθρωποι!

Κυριακή, 29 Δεκεμβρίου 2019 21:22

Νίκος Κωνσταντινίδης: Δυο σταγόνες ζωής

Γράφει ο Νίκος Κωνσταντινίδης, Δάσκαλος - συγγραφέας.

Πιστές πάντα στις μέρες τους οι γιορτές των Χριστουγέννων απαριθμούν του χρόνου τα γυρίσματα με νέες προσμονές κι ελπίδες. Ο Φοίβος είναι ένα παιδί  κοντά τα δέκα, με μάτια καφετιά κι αθλητική κορμοστασιά. Ένας κούκλος αληθινός που αιχμαλωτίζει το βλέμμα σου, όταν περνά από κοντά σου.

Γράφει ο Νίκος Κωνσταντινίδης.

Δεν υπάρχει λαός που στην ιστορική διαδρομή του να μη γνώρισε εναλλάξ το φωτεινό και το σκοτεινό πρόσωπο της Σελήνης… Δεν υπάρχει λαός που να μην πέρασε την παλίρροια των διαδοχικών εξάρσεων και καταστροφών ή αυτοκαταστροφών. Αλλά, σ’ εμάς, αυτό το «φαινόμενο» είναι τόσο συχνό, τόσο «μοιραίο», συχνά ακαριαίο, που έχει φτάσει ν’ αποτελεί την άλλη, διόλου κρυφή, όψη του εθνοσήμου μας…