Πάντα στη «βάση» της αλληλεγγύης.

Ο Εμμανουέλ Μακρόν είναι ξεκάθαρος, για παράδειγμα, σε ό,τι αφορά στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ). Συμφωνεί με το ρόλο του, τον υποστηρίζει, αλλά παρ’ όλα αυτά δεν αντιλαμβάνεται για ποιο λόγο θα πρέπει να εμπλέκεται σε ένα ευρωπαικό θέμα (σ.σ. εννοώντας το ελληνικό πρόβλημα).

Όπως είπε χαρακτηριστικά «κατ αυτόν τον τρόπο αποδεικνύεται ότι πάσχει η ευρωπαική κυριαρχία». Και πού κατά την άποψη του οφείλεται: «Στην έλλειψη εμπιστοσύνης μεταξύ των ευρωπαικών οργάνων και των εθνικών αρχών».

Ο Ελληνας πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας, δεν θα μπορούσε να συμφωνήσει περισσότερο…

Ειδικά από τη στιγμή που ο Γάλλος πρόεδρος, πάντα σε ό,τι αφορά στο ελληνικό ζήτημα, έθεσε τρεις προυποθέσεις «για να τελειώνει». Ποιες;

1. Η ελληνική κυβέρνηση να υλοποιήσει και να ενισχύσει τις μεταρρυθμίσεις
2. Το ΔΝΤ (πάλι) να μην προβάλει νέους όρους, για να παραμείνει στο ελληνικό πρόγραμμα
3. Το Eurogroup να αναλάβει μέτρα προς την κατεύθυνση της διευθέτησης του ελληνικού χρέους.

Κι όλα αυτά, να γίνουν μέσα στο 2018.

Είναι ξεκάθαρο ότι ο Μακρόν ήρθε για να βοηθήσει. Το ζητούμενο είναι αν η ελληνική πλευρά πήρε το (ξεκάθαρο) μήνυμα, για τις μεταρρυθμίσεις. Αν ναι, τότε έχει μπροστά της πεδίο δράσης λαμπρό.