Πολλά μέλη της ομάδας είναι εκεί περισσότερο από ένα χρόνο, από την αρχή που υπήρξε το κάλεσμα των κατοίκων», αναφέρει ο κ. Μακρίδης, τονίζοντας ότι στο κάλεσμα των εθελοντών ανταποκρίθηκαν και άτομα από τη Θεσσαλονίκη και τις γύρω περιοχές και υπήρξε «πρωτόγνωρο το κύμα συμπαράστασης, απλών ανθρώπων που πρόσφεραν ο καθένας ό,τι μπορούσε». «Στην αρχή, τα πάντα γινόταν από τους εθελοντές, ακόμη και η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη από εθελοντές γιατρούς, οι οποίοι βρισκόταν εκεί όποτε μπορούσαν», περιγράφει ο ίδιος.
Δεν είναι ότι αποχωρούμε «απλά σταματάμε τη δράση μας στη συγκεκριμένη περιοχή», υπογραμμίζει ο κ. Μακρίδης, ενώ συνεχίζει, λέγοντας, «συνεχίζουμε να δραστηριοποιούμαστε και προβληματιζόμαστε για το πώς μπορούμε να βοηθήσουμε τους ανθρώπους αυτούς». Δεν είναι μόνο ότι δε μπορούμε να κάνουμε κάτι πρακτικά αλλά ο κύριος λόγος είναι «ότι διαφωνούμε με τον διαχωρισμό των ανθρώπων σε αυτούς που μπορούν να περάσουν και σε αυτούς που δε μπορούν να περάσουν τα σύνορα», καταλήγει ο ίδιος.