Της προάλλες κινηθήκαμε με ΤΑΞΙ του Κιλκίς και κουβεντιάσαμε με τον ιδιοκτήτη του ΤΑΞΙ το πώς πάνε οι δουλειές και το θέμα της απελευθέρωσης. Το πάθος και η αγανάκτηση δεν υπήρχαν στην κουβέντα, αφού ξεχάστηκε και ο Ραγκούσης και οι προθέσεις της κυβέρνησηςΥπήρχε όμως η σκληρή πραγματικότητα, οι μεγάλες αναδουλειές στον κλάδο, η γεμάτη πιάτσα των ΤΑΞΙ με τα παρκαρισμένα αυτοκίνητα. Μόνο στα χιόνια κινήθηκε λίγο η πιάτσα και τώρα… κινείται στους ρυθμούς της ύφεσης και της ακινησίας!
«Αντε και ν’ ανοίξει κι άλλο το επάγγελμα, άντε και να μπουν στην πιάτσα κι άλλα ΤΑΞΙ, τι θα κάνουμε εμείς, τι θα κάνουν και οι νέοι που θα μπούνε στο επάγγελμα. Τι θα μοιρασθούμε, τις αναδουλειές μας;»
Αυτή η υπόθεση με την απελευθέρωση των επαγγελμάτων, που θα φέρει την ανάπτυξη στη χώρα, αρχίζει να γίνεται επικίνδυνη ως λογική, γιατί κινείται εκτός πραγματικότητας και πραγματικής οικονομίας. Είναι σαν μερικούς εμπόρους που ζητάνε να ανοίγουν τα καταστήματα και τις Κυριακές, λες και οι καταναλωτές δεν ψωνίζουν γιατί δεν βρίσκουν ανοιχτά τα καταστήματα και όχι γιατί δεν έχουν χρήματα!