Για να κατευνάσουμε τα πνεύματα παραθέτουμε τις προτάσεις μας.

Προτείνεται λοιπόν ο Δήμος Κιλκίς να ιδρύσει την Επιτροπή Ιδεολογικής Καταλληλότητας Καλλιτεχνών.

Κάθε υποψήφιος τραγουδιστής θα καταθέτει πιστοποιητικό πολιτικών φρονημάτων και αναλυτική λίστα τραγουδιών, ώστε να χαρακτηριστούν ως «εθνικώς ορθά», «ουδέτερα» ή «υψηλού ιδεολογικού κινδύνου».

Για κάθε τραγούδι θα εκδίδεται σχετική άδεια. Αν κάποιο ρεφρέν θεωρηθεί ύποπτο, θα αντικαθίσταται με παραδοσιακό σκοπό μέχρι νεωτέρας.

Και για να μην υπάρχουν παρεξηγήσεις, κάθε αφίσα συναυλίας θα συνοδεύεται από ειδική σήμανση:
«Προσοχή: Ο καλλιτέχνης ενδέχεται να έχει προσωπικές πολιτικές απόψεις. Η παρακολούθηση γίνεται με αποκλειστική ευθύνη του θεατή.»

Βέβαια, υπάρχει και μια πιο απλή λύση.

Όποιος δεν θέλει να παρακολουθήσει μια συναυλία, δεν πηγαίνει. Όπως δεν βλέπει μια ταινία που δεν του αρέσει, δεν διαβάζει ένα βιβλίο που τον αφήνει αδιάφορο ή δεν ακούει έναν τραγουδιστή που δεν τον εκφράζει. Αυτό λέγεται επιλογή και είναι μάλλον πιο εύκολο από το να μετατρέπουμε μία συναυλία σε... σε αρένα ακραίων αντιπαραθέσεων, όπου η μουσική χάνεται πίσω από τις κραυγές.