Μπροστά σε έναν μπλε κάδο ανακύκλωσης περισσότερα από τριάντα χαρτοκιβώτια στοιβαγμένα μπροστά στον κάδο, πάνω στο οδόστρωμα.
Μήπως είναι ώρα να σταματήσουμε να ρίχνουμε πάντα την ευθύνη «στους άλλους» για τα χάλια μας;
Σε αυτή την περίπτωση, η ευθύνη είναι ξεκάθαρη και έχει όνομα: αδιαφορία και θράσος. Όλα δείχνουν ότι πρόκειται για επαγγελματία, ο οποίος προφανώς θεώρησε πως ο δρόμος και ο δημόσιος χώρος είναι προσωπικός του σκουπιδότοπος.
Να το πούμε απλά και καθαρά. Τα σκουπίδια μας τα μαζεύουμε. Δεν τα πετάμε όπου βρούμε, δεν τα παρατάμε μπροστά στους κάδους, δεν τα αφήνουμε να γίνουν πρόβλημα για τους υπόλοιπους. Αυτά είναι στοιχειώδη. Τα γνωρίζει ακόμη και ένα παιδί. Κι όμως, κάποιοι ενήλικες φαίνεται πως είτε δεν τα έμαθαν ποτέ είτε επέλεξαν συνειδητά να τα αγνοούν.
Ας το επαναλάβουμε λοιπόν, γιατί μάλλον δεν έγινε κατανοητό. Δεν είναι υποχρεωμένοι οι συμπολίτες σας να ανέχονται τα σκουπίδια σας.
Αναρωτήθηκε άραγε τι θα μπορούσε να συμβεί αν φυσούσε δυνατός αέρας και τα χαρτοκιβώτια κατέληγαν στον δρόμο τη στιγμή που περνούσε αυτοκίνητο ή μηχανάκι; Σκέφτηκε μήπως τον κίνδυνο ατυχήματος ή όλα σταματούν στη δική του βολή.
Και πάμε στο αυτονόητο. Τα κιβώτια τα διπλώνουμε, τα πατάμε και ελαχιστοποιούμε το χώρο που καταλαμβάνουν. Ποιος νομίζετε ότι είναι υποχρεωμένος να το κάνει; Ο εργαζόμενος καθαριότητας του Δήμου; Τον ρωτήσατε αν είναι δουλειά του να μαζεύει τη δική σας ανευθυνότητα; Οι καθαριστές δεν υποχρεούνται να σας υπηρετούν. Κάνουν τη δουλειά τους και αξίζουν σεβασμό, όχι επιπλέον φόρτο επειδή κάποιοι αρνούνται να κάνουν το ελάχιστο.
Λίγος –έστω λίγος– σεβασμός προς τους συμπολίτες μας δεν θα έβλαπτε. Όπως δεν θα έβλαπτε και λίγη αυτοκριτική.
Μπορεί να μην γνωρίζουμε ποιος ακριβώς το έκανε, γνωρίζουμε όμως πολύ καλά ότι τέτοια περιστατικά δεν είναι μεμονωμένα. Έχουν συμβεί ξανά και ξανά. Τα έχουμε καταγράψει, τα έχουμε αναδείξει, τα έχουμε δημοσιεύσει. Και όμως, συνεχίζονται. Φτάνει πια.
Ναι, σε πολλά προβλήματα αυτού του τόπου ευθύνονται οι κυβερνήσεις, οι διοικήσεις, το κράτος. Όμως εδώ δεν φταίει ούτε το κράτος ούτε ο Δήμος. Φταίει η νοοτροπία του «δε βαριέσαι» και του «ας το κάνει κάποιος άλλος». Αν δεν αλλάξουμε αυτή τη λογική, καμία πόλη δεν θα γίνει ποτέ καθαρή και ανθρώπινη.
Ας ξεκινήσουμε λοιπόν από τα απολύτως βασικά, αφού προφανώς χρειάζεται υπενθύμιση:
- Τα σκουπίδια τα πετάμε μέσα στους κάδους, όχι γύρω από αυτούς.
- Αν ένας κάδος είναι γεμάτος, πηγαίνουμε στον επόμενο.
- Τα χαρτοκιβώτια τα σπάμε και τα διπλώνουμε για να μειώνεται ο όγκος τους και να χωράνε στους κάδους.
Δεν είναι δύσκολο. Είναι θέμα παιδείας, σεβασμού και ευθύνης. Και μέχρι να το καταλάβουμε, δυστυχώς, θα συνεχίζουμε να ζούμε μέσα στα σκουπίδια που οι ίδιοι δημιουργούμε.
