Η ιστορία του Νοσοκομείου Κιλκίς είναι πολύ μεγάλη και ξεφεύγει από τα όρια μερικών «αράδων» που σκέφτηκα να καταθέσω, έστω κι αν δεν τα έζησα ή τα άκουσα αποσπασματικά από δεύτερο χέρι.Υπάρχουν πολλοί άλλοι, πιστεύω, που τα ξέρουν και τα έζησαν και εξακολουθούν να ζουν σήμερα και που αναπολούν με μεγάλη αγάπη, αλλά, και θλίψη το θεμέλιο λίθο του νοσοκομείου στις αρχές του 1937.. Αυτοί έχουν και τον πρώτο λόγο στη χαρά της εποχής και στη θλίψη τη σημερινή στα γεγονότα που αφορούν το Νοσοκομείο.
Αρκετές φορές ανέφερε και ο πατέρας μου τον ενθουσιασμό του κόσμου στη συμμετοχή, άλλοτε εθελούσια, κι άλλοτε αναγκαστική λόγω μεταξικού νόμου, στην ανέγερση του τόσο σημαντικού έργου για την εποχή που έμελλε να παίξει καθοριστικό ρόλο στην υγεία των κυνηγημένων κατοίκων του νομού Κιλκίς.
Είναι γνωστή η διαχρονική παρουσία του ορθοπεδικού τμήματος του νοσοκομείου για όλη τη βόρειο Ελλάδα αλλά και η γενικότερη προσφορά του όλα αυτά τα χρόνια.
Το Νοσοκομείο θεμελιώθηκε το Μάιο του 1937 και περατώθηκε σε χρόνο ρεκόρ για την εποχή, στις 25-02-1939, όπου έγιναν και τα εγκαίνια από το δικτάτορα και πρωθυπουργό της χώρας Ι.Μεταξά.
Οι πρωτεργάτες της εποχής -δεν θ’ αναφερθώ σε ονόματα γιατί δεν τα ξέρω και μπορεί να αδικήσω κάποιους με σημαντική παρουσία- ήταν ο μεταξικός νομάρχης Χρ. Δρέλλιας, που για αρκετά χρόνια έφερε και το όνομά του το νοσοκομείο, και ο Διευθυντής της Εθνικής τράπεζας Νικόλαος Ιωσήφ (1933-40) που συνέβαλε τα μέγιστα στην αποπεράτωση του έργου. Κάποιες πληροφορίες αναφέρουν για δήμαρχο της εποχής κάποιον Πέτροβα, αλλά, δεν είναι επιβεβαιωμένες και για μια κίνηση γυναικών με επικεφαλής τη σύζυγο του Δ/ντή της Εθνικής Κ. Ιωσήφ, με προσφορά στο υπό κατασκευήν έργο.
Αυτό το τεράστιο έργο για την εποχή του κατασκευάστηκε μόνο σε 2 χρόνια και χωρίς τα απαιτούμενα χρήματα της Πολιτείας. Δείτε, τώρα, πως λειτουργεί το σύστημα σήμερα! Κοντεύουν 10 χρόνια από τότε που άρχισε η νέα πτέρυγα του νοσοκομείου και είμαστε ακόμη στην αναμονή. Αν αναλογιστεί κανείς τα σύγχρονα μέσα που διαθέτει η τεχνολογία σήμερα έπρεπε να είχαν τελειώσει όλες οι εργασίες σε χρόνο ρεκόρ, ενώ, τότε, που όλες οι εργασίες γίνονταν με τα χέρια, από το κουβάλημα της άμμου με τα κάρα μέχρι το κουβάλημα του μπετόν που γίνονταν με τενεκέδες. Κι όμως το έργο ολοκληρώθηκε σε 2 χρόνια.
Στη διάρκεια της κατασκευής της νέας πτέρυγας «ήλθαν και απήλθαν» Πρόεδροι ΔΣ, Διευθυντάδες και παραδιευθυντάδες, πολιτικοί και διοικητικοί υπάλληλοι , που κανείς τους δεν μπορεί να δώσει μία πειστική απάντηση για την καθυστέρηση κι εν τω μεταξύ ο κόσμος στοιβάζεται κατά δεκάδες στα δωμάτια των κλινικών. Είναι αδιανόητο, όποιοι κι αν είναι οι λόγοι της καθυστέρησης παράδοσης να συνεχίζεται. Επί τέλους ας βρεθεί ένας υπεύθυνος να δώσει τέλος
Μα τι άνθρωποι είμαστε, αγαπητοί φίλοι!
Κάνουμε θεσμούς και τους εγκαταλείπουμε.
Κάνουμε κτίρια και τα αφήνουμε να αραχνιάσουν.
Θα κάνουμε καμιά διαδήλωση γι’ αυτούς που μας διοικούν. Που είναι οι φορείς, οι σύλλογοι, τα συνδικάτα, οι μη Κυβερνητικές οργανώσεις να κάνουν και να στηρίξουν μια καταγγελία, μια έμπρακτη διαμαρτυρία, μια μαζική διαδήλωση;
Τίποτε! Τίποτε! Τίποτε!
