Αμέσως μετά την έξοδο του χωριού μου προς Πικρολίμνη βρίσκεται άλσος έκτασης  δεκατεσσάρων περίπου στρεμμάτων της ιστορία του οποίου σας εκθέτω. Πλούσιες οι ιστορίες του χωριού μου, του Μαυρονερίου σε πλειάδα θεμάτων που θα σας εκθέσω για μια πρώτη αναγκαία καταγραφή με στόχο την έκδοση τόμου με εικόνες.
Την δεκαετία του πενήντα ζήσαμε την κατασκευή πλιθιών από λάσπη σε γκιόλες που σχηματίζονταν από τα νερά της βροχής και τις χειρωνακτικές λατομικές, εξόρυξης πέτρας, από το παρακείμενο ύψωμα για τις οικοδομικές της εποχής δραστηριότητες. Στα παιδικά μας χρόνια έμεινε ως ‘γκιόλα’ για βουβάλες με μοναδικές όμως συναυλίες βατράχων.
Αργότερα λίγοι χωριανοί μας φύτεψαν λίγα πεύκα και συντήρησαν την πηγή νερού από τον βράχο που έστελνε το πόσιμο νερό της στην κάτω βρύση που αν σωζόταν σήμερα θα έμενε ως η μοναδική κάλους στην ευρύτερη περιοχή, την σκίαζε αιωνόβιο δένδρο είχε δύο γούρνες και ο δρόμος ήταν καλντερίμι.  
Αυτές οι εικόνες του νοτιοδυτικού ορίζοντα των παιδικών μας χρόνων μας γέμισαν ιδέες και όνειρα να δείξουμε ευαισθησίες και δραστηριότητες διά του Πολιτιστικού Συλλόγου Νέων Μαυρονερίου που είχα την τιμή να εκπροσωπώ τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του ογδόντα.
Με μαζική συμμετοχή φυτέψαμε πολλά δένδρα, ως πρώτη δραστηριότητα για να συνεχίσουμε με την ισοπέδωση από Νομαρχιακό χωματουργικό μηχάνημα της έκτασης για να διαπιστώσουμε ότι ήταν τούρκικα νεκροταφεία πάνω από την γκιόλα. Καθαρίσαμε την πηγή και την επικαλύψαμε με τσιμεντένια πλάκα τοποθετώντας και σωλήνα εξαερισμού της πηγής. Βρήκαμε δίκτυο πήλινων σωληνώσεων που συγκέντρωναν σε κεντρικό πήλινο φρεάτιο τα νερά που ανέβλυζαν. Τμήμα χρησιμοποιήσαμε αλλά από το φρεάτιο και μετά τοποθετήσαμε σωλήνες γαλβανιζέ 2,5 in  μέχρι τα πρώτα σπίτια, για να συνεχίσουμε αργότερα με την κατασκευή της βρύσης στην διασταύρωση εξόδων προς Πικρολίμνη και Μικρόκαμπο του χωριού μας.
Με επιχορήγηση του συλλόγου μας κάναμε την περίφραξη που καταστράφηκε στην είσοδο και πολλά της σημεία και την παιδική χαρά που θεωρήθηκε μακριά ευρισκόμενη και σώζονται τα μεταλλικά της λείψανα.
Μετά την κατασκευή ψηλότερα της μεγάλης δεξαμενής ύδρευσης έγινε το αντλιοστάσιο μέσα στο άλσος που ρούφηξε όλες τις πηγές. Με στεναχώρησε η εξαφάνιση της πέτρινης πηγής, του σωλήνα εξαερισμού της και το σκάμμα πάνω από το κεντρικό φρεάτιο. Πιστεύω να μη βρήκαν και ξήλωσαν τον γαλβανιζέ σωλήνα γιατί τοποθετήθηκε βαθύτερα.
Την μελέτη διαμόρφωσης του άλσους που κάναμε παρέδωσα και παραδίδω σε φορείς της αυτοδιοίκησης Κοινότητα, Καποδιστριακό Δήμο και τώρα Τοπικό Συμβούλιο μέσω Ποντιακού Συλλόγου Έλλενοι’ και Καλλικρατικό Δήμο παρόλου που τείνει να αποτελέσει μόνο ως μελέτη κομμάτι της Ιστορίας του Άλσους.
Από φωτογραφίες που ανήρτησα στο Google Earth, άλμπουμ φωτογραφιών και βίντεο στο Facebook μπορείτε να δείτε περισσότερα.