Εξ αρχής δηλώνω ότι δε σε ψήφισα για πρόεδρο το 2008 και δεν ανήκω στη χορεία των μόνιμων χειροκροτητών σου, αλλά υπηρέτησα πιστά την κυβέρνηση από θέση ευθύνης στον ΔΕΔΔΗΕ κατά την τριετία 2015-2018. Η επίγευση εκείνης της εμπειρίας είναι θετική παρά τα όποια λάθη, κι εσύ ως πρωθυπουργός κέρδισες επάξια μια θέση στις χρυσές δέλτους της Ιστορίας που κατάφερες μαζί με άξιους συνεργάτες να μας βγάλεις από τα μνημόνια και να υπογράψεις την ιστορικά λυτρωτική Συμφωνία των Πρεσπών. Για εκείνη την περίοδο λέχθηκαν και γράφτηκαν πολλά ένθεν κακείθεν. Έγραψες κι εσύ τη δική σου Ιθάκη, αλλά την τελική ετυμηγορία θα τη γράψει η αδέκαστη Ιστορία όταν έλθει η ώρα.
Αποφάσισα να σου γράψω δυο λόγια από καρδιάς, χωρίς δεύτερες σκέψεις στο πίσω μέρος του κεφαλιού. Δεν στοχεύω δηλαδή σε κάποια θέση της πλατείας ή του εξώστη, γιατί μου αρκεί ένα σκαμνί στον διάδρομο κοντά στην έξοδο, όπως ταιριάζει σε κάποιον που περπατάει ένα από τα τελευταία μίλια της όγδοης δεκαετίας της ζωής του.
Ως έμπειρος πολιτικός καταλαβαίνεις και τις ανάγκες και τις προϋποθέσεις. Υπακούοντας στην ανάγκη για απαλλαγή από τον σημερινό ζόφο αποφάσισες να στρατευθείς στη μοναδική προϋπόθεση που είναι η συγκρότηση του προοδευτικού πόλου που θα ξαναφέρει το χαμόγελο στις ζωές όλων μας. Κατά δήλωσή σου την απόφαση αυτή την πήρες μετά από πολύμηνη περισυλλογή, κριτική και αυτοκριτική. Αν όλα αυτά που έγραψες και είπες αληθεύουν, τότε θα πρέπει να ξέρεις ότι η συνεργασία μεταξύ ατόμων ή κομμάτων δεν ευοδώνεται με όρους εξουσιαστή και εξουσιαζόμενου. Η πρόσκληση που απευθύνει ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ με αδιάκοπη επιμονή στις υπόλοιπες προοδευτικές δυνάμεις για συνεννόηση και συνεργασία δεν αποτελεί επαιτεία αλλά κάλεσμα σε κοινό αγώνα κατά της σημερινής κυβερνητικής αυθαιρεσίας. Εσύ ως προνομιακός αποδέκτης του προσκλητηρίου απαντάς απαξιωτικά για όλα τα κόμματα του προοδευτικού χώρου, ξεχνώντας ότι το μεγαλύτερο μέρος της ζωής σου το πέρασες με τα κόμματα αυτά. Δείχνεις να ξέχασες επίσης και το δικό σου αποτύπωμα, ως επί 15 χρόνια πρόεδρος ενός κόμματος, στο οποίο σήμερα διακρίνεις μόνο παθογένεια, ανικανότητα και ιδιοτέλεια.
Σύντροφε Πρόεδρε
Οι καιροί ου μενετοί και η κοινωνία δεν αντέχει ν' ακούει πολλά και να βλέπει λίγα. Καλή η κριτική αλλά παύει να είναι χρήσιμη όταν αντί για σύνθεση προκαλεί αποσύνθεση.
Αποφάσισες να δημιουργήσεις μια πολιτική κίνηση με σκοπό να συσπειρώσεις γύρω σου διαδρομές, εμπειρίες και παραπλήσιες απόψεις.
Η μέχρι σήμερα εικόνα, τουλάχιστον όπως τη βλέπω εγώ, δείχνει ότι μεγάλο κομμάτι του προοδευτικού κόσμου σου αναγνωρίζει χαρακτηριστικά ηγέτη.
Ένας ηγέτης όμως ξέρει ότι το ηχηρό χειροκρότημα που ανέχεται να του βρίζουν τη μέχρι χθες ζωή του, εύκολα μετατρέπεται σ' εξίσου ηχηρή αποδοκιμασία.
Με εκτίμηση
Χρήστος Σπίγκος
