Στα πλαίσια της υλοποίησης  του έργου με ονομασία "Μεταφορά τεχνογνωσίας και προσαρμογή της ΔΕΥΑΚ στις νέες συνθήκες που επέφερε ο «Καλλικράτης» στη Διαχείριση των υδάτινων πόρων στην περιοχή παρέμβασης. Βελτίωση της ποιότητας ζωής των δημοτών”, οι δύο εταίροι ΔΕΥΑ Κιλκίς και Δήμος DOJRAN ανέπτυξαν διασυνοριακές δράσεις προβολής,  ενημέρωσης και αναβάθμισης μέσω της αξιοποίησης και της καινοτομίας του εξοπλισμού τους, με απώτερο στόχο την αναβάθμιση της ποιότητας  ζωής των δημοτών της περιοχής σε περιβαλλοντικό και τουριστικό επίπεδο.

http://dowaternet.eu/files/DOWATERNET_project_history_benefits_goals.pdf

Πρωταπριλιάτικο
Σε μια Ελλάδα και σε ένα Κιλκίς κανονικά, όπου δηλαδή ο θρίαμβος του αυτονόητου θα ήταν καθολικός και η λογική θα πρυτάνευσε στη δημόσια ζωή, με κανονικές αρχές, άρχοντες και αρχόμενους , το πρωτοσέλιδο της Τετάρτης θα ήταν επίσης κανονικό.
Δηλαδή ουδένα θα εξέπληττε ότι ένας σημαντικός δρόμος θα γινόταν με ταχύτατους ρυθμούς κ.ο.κ
Δυστυχώς, στην εποχή του υπαρκτού ελληνισμού παρόμοια είδηση μόνο πρωτοπριλιάτικα μπορούσε να δημοσιευθεί.
Οπότε το ρεπορτάζ για την ταχεία κατασκευή της αούτομπαν Νέας Σάντας - Θεσσαλονίκης αποτελεί απλώς προσδοκία.
Εξάλλου οι …ακάματοι και οι συνεπείς συνήθως δεν ευτυχούν σε εκλογές. Ο σοφός λαός έχει τα δικά του ….αλάνθαστα κριτήρια. Κι ύστερα παριστάνει τον κοψοχέρη και προδομένο.
Αυτά τα πικρά…

Τιμωρία κιλκισιακής κοπής
Θα διαβάσατε για την αντίδραση των Σερραίων στην κάκιστη κατάσταση του δρόμου Ν. Πετριτσίου – Κιλκίς και τη συγκέντρωση διαμαρτυρίας που οργάνωσαν την Δευτέρα 30 Μαρτίου.
Είναι ο δρόμος που ταλαιπωρεί και τους Κιλκισιώτες και έγινε πρόξενος δεκάδων ατυχημάτων (και δυστυχημάτων)
Όχι, εμείς οι Κιλκισιώτες είμαστε υπεράνω. Καμιά κινητοποίηση. Καμιά διαμαρτυρία. Το πολύ πολύ μόλις μάθουμε τους υπεύθυνους  της διατήρησης του δρόμου αυτού σε τριτοκοσμικές συνθήκες να τους …υπερψηφίσουμε στις προσεχείς περιφερειακές εκλογές!
Να τους τιμωρήσουμε δηλαδή με τον δικό μας ανεπανάληπτο τρόπο. Δεν ενδιαφέρεστε κύριοι για τον τόπο μας; Εμείς θα σας εκλέγουμε για να έρχεστε και να ταλαιπωρείστε μαζί μας (δυο - τρεις φορές τον χρόνο) όταν θα μας επισκέπτεστε εθιμοτυπικά!

Άλλο το δελτίο τύπου και άλλο
το έγγραφο προς σχολεία
Το έχει συνήθειο η Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας να στέλνει στον τοπικό Τύπο αντί για δελτίο τύπου το ίδιο το έγγραφο που στέλνει σε Γυμνάσια – Λύκεια για κάποια δράση της!
Μας στάλθηκε λοιπόν έγγραφο που αφορά το φεστιβάλ παιδείας της Δευτεροβάθμιας, έχοντας μέσα και την αίτηση συμμετοχής του σχολείου, προφανώς για να τη …συμπληρώσουμε.
Ο κ. Λιναρδάκης από το Γραφείο Σχολικών Δραστηριοτήτων που στέλνει τα έγγραφα στον Τύπο, ας αναλογιστεί πως δεν είμαστε υπηρεσία. Δεν θέλει πολύ σκέψη για να καταλάβει κάποιος πως τα δελτία τύπου είναι άλλο πράγμα και πως πρέπει η ενημέρωση του Τύπου να γίνεται με διαφορετικό τρόπο και άλλο κείμενο. Εκτός κι αν βαριόμαστε να γράφουμε ένα δελτίο τύπου…

Μετά τον Γιώργο Ορφανό, υπουργό Μακεδονίας Θράκης επί κυβέρνησης Σαμαρά και η υφυπουργός Μαρία Κόλλια Τσαρουχά επέλεξε ως ειδική συνεργάτη της στο Πολιτικό της Γραφείο στο Υπουργείο Μακεδονίας Θράκης την κ. Θεοδώρα Συμπιλίδου, κόρη του γιατρού και τέως βουλευτή της Ν.Δ. Γιώργου Συμπιλίδη.

Είδαμε και πάθαμε να γίνουν οι απαλλοτριώσεις- κοντά τέσσερα χρόνια χρειάστηκαν και μαζί η υπογραφή ενός πρωθυπουργού και 40 υπουργών- και πάνω που η απαλλοτρίωση από το Φθινόπωρο ολοκληρώθηκε νέο πρόβλημα εμποδίζει την έναρξη εργασιών κατασλευής της αούτομπας Νέας Σάντας - Θεσσαλονίκης. Η έγκριση των περιβαλλοντικών έργων αφού η ισχύς της προγενέστερης έληξε τον Μάιο.

Η Ιερά Μονή Αγίων Ραφαήλ, Νικολάου & Ειρήνης Γουμενίσσης (Γρίβας), ετοιμάζεται να τιμήσει τους Νεοφανείς Αγίους Ραφαήλ, Νικόλαο και Ειρήνη την παρθένο, τη Δευτέρα και την Τρίτη του Πάσχα. Ολημερίς το Μοναστήρι είναι ανοικτό.
Την παραμονή ΛαμπροΔευτέρα 13 Απριλίου, στις  5.30 μ.μ. θα γίνει ο πανηγυρικός Εσπερινός.
Τη ΛαμπροΤρίτη 14 Απριλίου το πρωί, θα τελεσθεί Όρθρος, Αρχιερα¬τι-κή θεία Λειτουργία και λιτανεία των ιερών λειψάνων των Νεοφανών Μαρτύρων.
Θα εκτεθεί σε προσκύνηση τμήμα από την Τιμία Μαρτυρική Κεφαλή του Αγίου Ραφαήλ (από τη δεξιά υπερόφρυο περιοχή), ένα εκ των μαρτυρικών πλευρών της αγίας Ειρήνης, όπως και τα μονίμως φυλασσόμενα αποτμήματα ιερών λειψάνων των τριών Μαρτύρων.
Το απόγευμα της Λαμπροτρίτης, στις 5 μ.μ. θα ψαλεί Παράκληση των Νεοφανών Αγίων, και στις 8 μ.μ. οι Χαιρετισμοί του Αγίου Ραφαήλ.

Πρόγραμμα Μεγ. Εβδομάδος

ΑΚΟΛΟΥΘΙΕΣ του Νυμφίου & των Αγίων Παθών: 4 μ.μ.
Μ. Πέμπτη & Μ. Σάββατο πρωί: θ. Λειτουργία Μ. Βασιλείου (7–9 π.μ.)
Μ. Παρασκευή: Μεγ. ΄Ωρες (12 μ.)―Αποκαθήλωσις (2 μμ)―Επιτάφιος (4 μμ)
11 βράδυ Μ. Σαββάτου: ἐναρξη Ακολουθίας Αναστάσεως–Όρθρος―θ. Λειτουργία
Κυριακή Πάσχα (12 μ.): Εσπερινός Αγάπης.

Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε στο 3ο Δημοτικό Σχολείο Κιλκίς επιμορφωτική ημερίδα για την Περιβαλλοντική Εκπαίδευση και την Εκπαίδευση στην Αειφορία.
Η ημερίδα διοργανώθηκε από την Υπεύθυνη Σχολικών Δραστηριοτήτων της Διεύθυνσης Α/θμιας Εκπαίδευσης Κιλκίς, κ. Γεωργία Μπλάτση.

Ο αναστάσιμος αυτός ύμνος προσδιορίζει με ακρίβεια και συντομία το περιεχόμενο της μεγάλης εορτής της Λαμπρής και της Αναστάσεως, που σε λίγες ημέρες θα βιώσουν οι πιστοί χριστιανοί, καθώς είναι αυτοί που θα κατορθώσουν να δουν το λαμπρό φως ακόμη κι αν δεν είναι στολισμένο με πολυτελείς κορδέλες, να αισθανθούν τη δύναμη της Θείας Μετάληψης ακόμη κι αν μετά το χτύπημα της καμπάνας η Εκκλησία αδειάσει. Κόκκινα αυγά, χαρούμενες φωνές, γιορτινά ρούχα και μια φευγαλέα εμφάνιση στην αυλή της Εκκλησίας  για το άγιο φως.

Στη διασταύρωση του δρόμου Κιλκίς – Νέου Πετριτσίου στη Λιβαδιά έγινε συγκέντρωση διαμαρτυρίας από την Κίνηση Ενεργών πολιτών Δήμου Σιντικής  τη Δευτέρα 30 Μαρτίου.
Η οικτρή κατάσταση του δρόμου αυτού που κατασκευάστηκε στις αρχές της δεκαετίας του ’70 αποτελεί αιτία σοβαρών ατυχημάτων καθώς μετά το 1990 η κίνηση πολλαπλασιάστηκε από τα φορτηγά διεθνών μεταφορών από και προς τη Βουλγαρία (Προμαχώνα).

Στην πρόσφατη και πρώτη συνάντηση του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα και της καγκελαρίου Άνκελας Μέρκελ στο Βερολίνο, στις μεταξύ τους συζητήσεις, κυριάρχησε όπως ήταν αναμενόμενο, η οικονομική κρίση στην Ελλάδα, αλλά και το άσχημο κλίμα που δημιουργήθηκε στις σχέσεις των δύο χωρών, εξαιτίας των εκατέρωθεν δηλώσεων και αλληλοκατηγοριών. Δηλώσεις και υπονοούμενα που ειπώθηκαν κατά καιρούς και από τις δύο πλευρές, δηλητηριάζοντας και οξύνοντας επικίνδυνα και τις σχέσεις ανάμεσα στους δύο λαούς.

Αιτία και αφορμή γι’ αυτό το άσχημο κλίμα, η οικονομική κρίση της χώρας από τη μία, και από την άλλη, η ηγεμονική – κατά πολλούς – θέση της Γερμανίας εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ειδικότερα η δεσπόζουσα οικονομική θέση της στην ευρωζώνη. Και επειδή στη χώρα μας, για ό,τι κακό τής συμβαίνει φταίνε πάντα οι ξένοι (σε πολλές περιπτώσεις αυτό έχει συμβεί) είπαμε να βγάλουμε τα μαχαίρια από τα θηκάρια. Έτσι άρχισαν να φρεσκάρονται οι μνήμες από την γερμανική εισβολή και κατοχή, αλλά και των όσων έχει υποστεί η χώρα μας. Οι ελληνικές απαιτήσεις, όπως το κατοχικό δάνειο και οι πολεμικές επανορθώσεις, οι οποίες για δεκαετίες ήταν ξεχασμένες στα κρατικά μας συρτάρια, ήρθαν στο προσκήνιο με τον πιο επίσημο τρόπο και μάλιστα στην πρωτεύουσα της Γερμανίας.
Ας ελπίσουμε πως όλο αυτό το άσχημο κλίμα ανήκει πλέον στον παρελθόν, και μετά τις δηλώσεις Τσίπρα – Μέρκελ, ένα νέο κεφάλαιο θ’ αρχίσει στις σχέσεις των δύο χωρών, προς όφελος και των δύο λαών, αλλά και της Ευρώπης.
Στο μεταξύ, μέσα σ’ αυτό το κλίμα αλληλοπροσβολών και της καχυποψίας ήρθε και η πρόταση του υπουργού εθνικής άμυνας, Π. Καμμένου να διανεμηθεί λέει στα σχολεία ένα ιστορικό εγχειρίδιο προκειμένου να μάθουν  τα ελληνόπουλα τα γεγονότα από την περίοδο της εισβολής και κατοχής της χώρας μας από τους Γερμανούς. Μέχρι όμως να γίνει αυτό, ελάτε να ρίξουμε μια σύντομη ματιά πίσω στην ιστορία, και στα γεγονότα, που είχαν αφετηρία και τα μέρη μας. Και όπως και σήμερα έτσι και τότε οι Γερμανοί έκαναν κουμάντο..
Β’ Παγκόσμιος πόλεμος
Ο Ιωάννης Μεταξάς από πολλούς θεωρούνταν γερμανόφιλος, όμως  ο εξωτερικός προσανατολισμός της χώρας, κυρίως προς τη Βρετανία δεν θα άλλαζε. Η χώρα συνέχιζε σχεδόν σ’ όλους τους τομείς την εξωτερική πολιτική του Βενιζέλου με εξαίρεση ίσως την Ιταλία. Ο Μεταξάς ακολούθησε το θεμελιώδες δόγμα της τότε ελληνικής εξωτερικής πολιτικής, διαμορφωμένο από την εποχή του Αγώνα της Ανεξαρτησίας, σύμφωνα με το οποίο ήταν ζωτικής σημασίας για τα συμφέροντα της Ελλάδας, η φιλία με τη χώρα που έλεγχε τους  θαλάσσιους δρόμους της Μεσογείου. Ο αντικοινοβουλευτικός Μεταξάς εμπιστεύονταν πολύ περισσότερο τη δημοκρατική Βρετανία από την ομογάλακτη του Ιταλία.
Έτσι παρά τη φαινομενικά ιδεολογική συγγένεια με τα καθεστώτα της Γερμανίας και της Ιταλίας, αποφάσισε να πάει με τη χώρα και το λαό ενωμένο στον αναπόφευκτο πόλεμο, αποφεύγοντας τη διαίρεση σε στρατόπεδα όπως είχε γίνει με τραγικό τρόπο το 1915, διαίρεση που θα μπορούσε να οδηγήσει όπως τότε σε διαμελισμό της χώρας από τους «επιτήδειους γείτονες» της.
Παρ’ όλη την αναμφισβήτητη προσήλωση της Ελλάδας στη Βρετανική πολιτική οι Άγγλοι επιδιώκουν να προσεγγίσουν και να ενισχύσουν τη μετέωρη και εν πολλοίς επαμφοτερίζουσα Τουρκία (γνωστή άλλωστε η καιροσκοπική πολιτική της) την οποία θεωρούσαν περιφερειακή δύναμη, από τη «σίγουρη» και μικρή Ελλάδα.
Κατ’ άλλους υπάρχει μια άλλη εκδοχή, σύμφωνα με την οποία οι Άγγλοι πίεζαν από το Δεκέμβριο του 1940 τον Μεταξά να δεχθεί συμβολική στρατιωτική υποστήριξη στο ελληνοαλβανικό μέτωπο, την οποία αρνείται, διότι θα ανέτρεπε την πολιτική ουδετερότητας, που είχε επιλέξει και θα προκαλούσε την επέμβαση των Γερμανών. Είναι επίσης γνωστό πως η Γερμανία επιζητούσε την ουδετερότητα τόσο της Γιουγκοσλαβίας αλλά και της Ελλάδας, προκειμένου να επιταχύνει την εισβολή στην Ρωσία.
Στις 17-1-1941 ο Μεταξάς ασθενεί από αμυγδαλίτιδα, χειρουργείται και το πρωί της 29ης Ιανουαρίου 1041 παθαίνει. Ο θάνατος του Μεταξά θα έρθει στην κρισιμότερη στιγμή για τα ελληνικά συμφέροντα και θα λύσει πολλά από τα προβλήματα των Άγγλων.

Η γερμανική επίθεση
κατά της Ελλάδος
Η απρόβλεπτη εξέλιξη του ελληνοϊταλικού πολέμου δημιούργησε ένα απρόβλεπτο και μη αναμενόμενο κώλυμα στην υλοποίηση των σχεδίων του Χίτλερ και κυρίως στην πραγματοποίηση της απόφασης του να εκστρατεύσει κατά της Σοβιετικής Ένωσης. Τώρα έπρεπε πρώτα να εξουδετερωθεί η απειλή τόσο από την πλευρά της Ελλάδος όσο και από την πλευρά της Γιουγκοσλαβίας, γιατί σε αντίθετη περίπτωση οι δύο αυτές χώρες θα μπορούσαν να αποτελέσουν ορμητήριο των Βρετανών, οι οποίοι με τους συμμάχους τους θα εμπόδιζαν τη γερμανική επίθεση στην ΕΣΣΔ.  Έτσι αποφασίστηκε να γίνει ταυτόχρονη επίθεση των γερμανικών δυνάμεων κατά των δύο αυτών χωρών. Ειδικά για την περίπτωση της Ελλάδος είχε εκπονηθεί το σχέδιο «Μαρίτα» που προέβλεπε επίθεση των Γερμανών από τη Βουλγαρία με σκοπό την κατάληψη των ακτών του Βορείου Αιγαίου και στη συνέχεια και της υπόλοιπης Ελλάδος.
Για το σκοπό αυτό οι Γερμανοί διέθεσαν τρεις τεθωρακισμένες δύο ορεινές και τέσσερις μεραρχίες πεζικού, καθώς και ένα ανεξάρτητο ενισχυμένο σύνταγμα πεζικού, υποστηριζόμενα από πολύ μεγάλο αριθμό αεροσκαφών.
Από ελληνικής πλευράς υπήρχαν στην ανατολική Μακεδονία και στη Δυτική Θράκη τρεις Μεραρχίες και δύο ταξιαρχίες πεζικού καθώς και μια μηχανοκίνητη μεραρχία περιορισμένης σύνθεσης. Σε δεύτερη γραμμή υπήρχαν (περιοχή Βερμίου) δύο ελληνικές και δύο βρετανικές μεραρχίες πεζικού (μια Αυστραλών και μία Νεοζηλανδών) καθώς και μια βρετανική τεθωρακισμένη ταξιαρχία και περίπου 80 αεροσκάφη και όσα ελληνικά μπορούσαν να επιχειρούν.

Η εισβολή
Στις 6 Απριλίου 1941 οι γερμανικές δυνάμεις, εφαρμόζοντας το σχέδιο «ΜΑΡΙΤΑ» κινήθηκαν εναντίον των ελληνικών συνόρων σε όλο το μήκος της οροθετικής γραμμής μεταξύ Ελλάδας και Βουλγαρίας.
Η 12η γερμανική στρατιά υπό τον στρατηγό Βίλχελμ φον Λίστ, περιλάμβανε το 18ο ορεινό σώμα στρατού, το οποίο κινήθηκε προς την ανατολική Μακεδονία (Μπέλλες – Νέστος). Αποστολή του σώματος ήταν η διάνοιξη των στενών του Στρυμώνα, η κατάληψη της Θεσσαλονίκης και η εξασφάλιση προγεφυρωμάτων επί του Αξιού ποταμού.
Το 3ο σώμα στρατού (στρατηγός Οτ) κινήθηκε προς τη Θράκη με στόχο την κατάληψη της Θράκης και την πλαγιοκόπηση της αμυντικής γραμμής από τα ανατολικά.
Η συνολική δύναμη των γερμανών, έφτανε τους 100-105.000 άνδρες (1η μεραρχία τεθωρακισμένων, 2 ορεινές, 3 μεραρχίες πεζικού και υπηρεσία 2 σωμάτων στρατού με 42 τάγματα πεζικού, 3 μηχανοκίνητα και 4 αρμάτων. Πρόσθετο και καταλυτικό στοιχείο ήταν η πλήρης κυριαρχία στον αέρα που εξασφάλιζε η γερμανική αεροπορία.
Απέναντι στη σιδηρόφρακτη στρατιά ο πληγωμένος ελληνικός στρατός μετά τους Ιταλούς, τώρα είναι αναγκασμένος να αντιμετωπίσει και τους Γερμανούς. Οι ελληνικές δυνάμεις ήταν 3 μεραρχίες και 2 ταξιαρχίες πεζικού και ως εφεδρεία 1 μηχανοκίνητη μεραρχία, συν τις φρουρές των οχυρών, το σύνολο περίπου 65.000 μαχητές.
Οι βασικές κατευθύνσεις που ακολούθησαν οι εισβολείς προσδιορίστηκαν από τις υφιστάμενες τέσσερις οδεύσεις (στενά Ρούπελ προς Σέρρες, υψίπεδο Νευροκοπίου προς Δράμα, Πασμακλή Ξάνθη και Κίρτζαλη – Κομοτηνή) με επιπλέον κινήσεις προς τις ορεινές διαβάσεις του όρους Μπέλλες, ως το τριεθνές (σημείο σύγκλισης ελληνικών γιουγκοσλαβικών και βουλγαρικών συνόρων). Όλη την μέρα οι Έλληνες στρατιώτες μάχονταν με όποιο μέσο διέθεταν και δεν παραδίδονταν αν δεν εξαντλούσαν κάθε τρόπο αντίστασης.  Αν και σχετικά απειροπόλεμοι, αντιμετώπισαν με επιτυχία τις διαδοχικές γερμανικές εφόδους. Οι δυνάμεις των οχυρών, αν και περικυκλωμένες και βαλλόμενες από παντού αντιστεκόταν με απίστευτο ηρωισμό εμποδίζοντας αποτελεσματικά τη διέλευση των γερμανικών δυνάμεων. Οι Έλληνες στρατιώτες είχαν αποφασίσει να ξεπεράσουν τους μακρινούς προγόνους τους, τους υπερασπιστές των Θερμοπυλών. Έτσι η πρώτη ημέρα κύλησε με ελάχιστα κέρδη για τους Γερμανούς, οι οποίοι έμειναν έκπληκτοι από την ποιότητα των οχυρών, αλλά κυρίως για το πείσμα και την επιδεξιότητα των Ελλήνων. Το μόνο κέρδος που είχαν οι Γερμανοί την πρώτη ημέρα, ήρθε από το μέτωπο του Κίρτζαλη – Κομοτηνή, όπου παρά τις διαδοχικές επιθέσεις του, το οχυρό Νυμφαία έμεινε απόρθητο. Τότε ένα τάγμα τους επιχειρώντας μέσα από δύσβατες ορεινές περιοχές, κατάφερε να παρακάμψει τα οχυρωμένα σημεία και να φτάσει το ίδιο απόγευμα στην Κομοτηνή, η οποία έτσι γινόταν η πρώτη ελληνική πόλη που κατακτούσαν οι Γερμανοί.
Στις επόμενες δύο ημέρες οι γερμανικές επιθέσεις στα οχυρά Νυμφαία (Ροδόπη) Εχίνος (Ξάνθη) Περιθώρι Λίσε (Δράμα) Ρούπελ (Σέρρες) καθώς και σε άλλα μικρότερα επαναλήφθηκαν με αμείωτη ένταση, αλλά συνάντησαν μια εξίσου αμείωτη πεισματική άμυνα. Σκληρές συγκρούσεις διεξήχθησαν μπροστά στα οχυρά, σε κάποιες δε περιπτώσεις ακόμη και μέσα στις στοές. Πολλές φορές οι φρουροί των οχυρών παρ’ ότι είχαν μείνει «τυφλοί» εξακολουθούσαν  να πολεμούν με ό,τι μέσον διέθεταν, ανοίγοντας τρύπες η ξεσκεπάζοντας εξουδετερωμένα σκέπαστρα. Τα οχυρά φαίνονταν να υποτάσσονται, αλλά αμέσως μετά ξαναζωντάνευαν, σε μια ατελείωτη και άνιση μάχη. Λίγα χιλιόμετρα δυτικότερα από το ελληνικό μέτωπο, η κατάσταση εξελισσόταν ραγδαία. Η 2η γερμανική τεθωρακισμένη μεραρχία αφού εξουδετέρωσε την ασθενή αντίσταση των Γιουγκοσλάβων στη Στρώμνιτσα και στο Βαλάντοβο, διείσδυσε στο ελληνικό έδαφος δυτικά της λίμνης Δοϊράνης και προχώρησε στα ημιορεινά παραλίμνια εδάφη (χωριό Ακρίτας και Οβελίσκος).
Η ελληνική ομάδα Αναγνωρίσεως αν και πολέμησε γενναία δεν ήταν σε θέση με τα ελάχιστα μέσα της να προβάλλει αποτελεσματική αντίσταση. Η εμπειροπόλεμη γερμανική Μεραρχία με τα 180-200 άρματά της και τα αυτοκινούμενα πυροβόλα της και με την κάλυψη μεγάλης αεροπορικής δύναμης, ξεχύθηκε προς το νότο, στην πεδιάδα ανατολικά του Αξιού.
Η ελληνική εφεδρεία, το 192ο μηχανοκίνητο Σύνταγμα (9 άρματα και 33 ελαφρά θωρακισμένα οχήματα) δεν κατάφερε να φτάσει έγκαιρα για να συμπαραταχθεί με την Ομάδα Αναγνωρίσεως. Προσπάθησε μάταια να προβάλλει κάποια άμυνα στη γραμμή Χέρσο – Κιλκίς – Μεγάλη Στέρνα – Πολύκαστρο, αλλά κάτω από τις αεροπορικές επιθέσεις και την ταχύτατη κίνηση των γερμανικών αρμάτων, αποσυντέθηκε και τελικά διαλύθηκε στο Πανόραμα. Ο δρόμος για τη Θεσσαλονίκη ήταν πλέον ανοικτός και οι γερμανικές φάλαγγες, το ίδιο βράδυ έφτασαν στα προάστια της Θεσσαλονίκης. Τις πρώτες πρωϊνές ώρες της 9ης Απριλίου η διοίκηση του Τ.Σ.Α.Μ., μη έχοντας καμία άλλη δύναμη να διαθέσει, και αφού πήρε την άδεια του αρχιστρατήγου Παπάγου (που έδειχνε σημάδια ηττοπάθειας) συνθηκολόγησε. Τα σκονισμένα πάντσερ των γερμανών κατευθύνονταν προς το Λευκό Πύργο.
Το απόγευμα της 9ης Απριλίου, παρουσιάστηκαν οι Γερμανοί στο οχυρό Ρούπελ και γνωστοποίησαν την κατάπαυση του πυρός. Ο διοικητής του οχυρού ταγματάρχης Δουράτσος (από τη Σύρο) μην έχοντας κάποια σχετική πληροφορία, αρνούμενος να παραδοθεί τους  απάντησε. «Τα οχυρά δεν παραδίδονται, καταλαμβάνονται».
10 Απριλίου 1941 παρότι κάποιες συγκρούσεις συνεχίστηκαν και αυτή τη μέρα, η συνολική κατάσταση δεν άλλαξε. Σε όλα τα οχυρά οι φρουροί εξέρχονταν και κατέθεταν τα όπλα και οι Γερμανοί, αφού πρώτα γέμιζαν με επαίνους τους υπερασπιστές μετά εισέρχονταν σε αυτά. Τότε άρχισαν να εμφανίζονται και τα βουλγαρικά τμήματα, τα οποία έσπευσαν να λεηλατήσουν τις εγκαταστάσεις. Στη συνέχεια τα γεγονότα εξελίχθηκαν ραγδαία, οι Γερμανοί προέλασαν ταχύτατα στο εσωτερικό της χώρας, οι ελληνικές δυνάμεις στη Βόρειο Ήπειρο και στη Δυτική Μακεδονία υποχρεώθηκαν αρχικά να συμπτυχθούν και κατόπιν να συνθηκολογήσουν, και παρά τις εντολές του Γενικού Στρατηγείου για «μάχη μέχρι εσχάτων» ο αντιστράτηγος Γεώργιος Τσολάκογλου έχοντας και την άδεια των σωματαρχών, μετά τη διαπραγμάτευση με τους Γερμανούς, υπέγραψε την συνθηκολόγηση.
«Αδέλφια, ψηλά το κεφάλι. Ο σταθμός αυτός ύστερα από λίγο δεν θα είναι ελληνικός. Μην τον ακούτε πια». Με αυτά τα λόγια ολοκλήρωσε την τελευταία ελεύθερη εκπομπή ο ραδιοφωνικός σταθμός των Αθηνών. Ήταν 27 Απριλίου 1941. Στην πρωτεύουσα οι Γερμανοί επιδίωξαν να σχηματίσουν κυβέρνηση συνεργατών, πρόθυμοι για μια τέτοια κυβέρνηση γερμανόφιλοι Έλληνες, κυρίως καθηγητές πανεπιστημίου με σπουδές στη Γερμανία, έμποροι που είχαν εμπορικές σχέσεις με το Ράϊχ και θαυμαστές του γερμανικού μοντέλου. Επικεφαλής μιας τέτοιας κυβέρνησης δέχτηκε να μπει ο στρατηγός Γεώργιος Τσολάκογλου, ο οποίος στις 30 Απριλίου ορκίσθηκε πρωθυπουργός.
Ο αρχιεπίσκοπος Αθηνών Χρύσανθος αρνήθηκε να κάνει την ορκωμοσία . Η στάση του αυτή του κόστισε τελικά τον αρχιεπισκοπικό θρόνο.

Υ.Γ.1: Στις 27 Απριλίου οι Γερμανοί κάλεσαν και τον Χρύσανθο να μετάσχει στην επιτροπή παράδοσης της πόλης, στον Γερμανό διοικητή «Οι Έλληνες ιεράρχες δεν παραδίδουν τας πόλεις εις τον εχθρόν αλλά καθήκον των είναι να εργασθούν δια την απελευθέρωση αυτών». Ήταν το πρώτο «ΟΧΙ» του Χρύσανθου.
Ο Δήμος Αθηναίων τον καλεί να προσέλθει στη δοξολογία στον μητροπολιτικό ναό. Ο Αρχιεπίσκοπος αρνήθηκε και  πάλι. «Δοξολογία δεν έχει θέσιν επί τη υποδουλώσει της πατρίδος μας. Η ώρα της δοξολογίας θα είναι άλλη».
Ήταν το δεύτερο του «ΟΧΙ».
Το τρίτο του «ΟΧΙ» ήταν η άρνηση του να ορκίσει την κυβέρνηση των συνεργατών.

Υ.Γ.2: Ο Χρύσανθος Φιλιππίδης γεννήθηκε στην Κομοτηνή και σε ηλικία 32 ετών εξελέγη μητροπολίτης Τραπεζούντος του Πόντου. Μετά την Μικρασιατική Καταστροφή ήλθε στην Αθήνα και το 1938 εκλέγεται Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος. Εκοιμήθη στις 28-9-1949 και ετάφη στη Μονή Παναγία Σουμελά στο Βέρμιο