Γράφει ο Νίκος Κωνσταντινίδης.

Το  ζητούμενο της  πολιτικής για τους πολλούς και τους αδικημένους της ζωής είναι, αν μπορούν να ενωθούν και να πορευτούν μαζί ως λαός και ως κόμμα στη βάση ενός κοινού προγράμματος. Άλλωστε, πολιτική δεν είναι τίποτα άλλο, παρά η τέχνη του μετασχηματισμού της κοινωνίας σε προοδευτική κατεύθυνση.
Όσο άριστες κι αν είναι κάποιες ιδέες, αν  δεν εφαρμοστούν ποτέ, αλλαγή στη πολιτική ζωή του τόπου δεν φέρνουν. Διότι πολιτική δεν είναι η έκθεση ιδεών, αλλά η έμπρακτη διαμόρφωση  πολιτικών προς όφελος του λαού και της χώρας.
Η άποψη μερικών ότι  σκοπός του Σύριζα δεν πρέπει να είναι το να  γίνει κυβέρνηση, αλλά το  να μείνει  ένα ιδεολογικά καθαρό κόμμα, δεν με βρίσκει σύμφωνο, καθώς αγνοεί το γεγονός ότι την κοινωνία την αλλάζει η εκάστοτε κυβερνητική πλειοψηφία, με τα  μέτρα που ψηφίζει.  Ένα  κομματικό πρόγραμμα που δεν εφαρμόζεται ποτέ είναι άχρηστο, όπως άχρηστος είναι και ο Παράδεισος για αυτόν  που δεν θα τον ζήσει.
Ο Τζορτς Χόρτον, πρόξενος των ΗΠΑ στη Σμύρνη, βλέποντας τη Μικρασιατική είπε ότι ο Έλληνας προτιμά η πατρίδα του να καταστραφεί, αρκεί το κόμμα του να βρεθεί μερικές ημέρες  στην κυβέρνηση.  Υπάρχουν όμως κάποιοι βουλευτές που, αντίθετα με την παραπάνω άποψη,  προτιμούν τη δική τους εκλογή, από το να γίνει το κόμμα τους κυβέρνηση, και να μείνουν οι ίδιοι έξω από τη βουλή. Είναι αυτοί που  δεν νοιάζονται για το κόμμα, αλλά για τη θέση τους μέσα στο κόμμα.
Σε άλλες εποχές στη βουλή έμπαινε ο πνευματικός ανθός της χώρας: Διανοητές,  επιστήμονες, συνδικαλιστές, άνθρωποι που ξεχώριζαν στα κοινά με παιδεία και ήθος. Τώρα μπαίνουν πολλοί που δεν έχουν καν τα αναγκαία εφόδια. Που, ναι μεν είναι αναγνωρίσιμοι, αλλά δεν έχουν γνώση. Που ναι μεν φαίνονται δραστήριοι, αλλά στο στίβο της αληθινής ζωής παρουσία δεν έχουν. Σήμερα  μπορείς  να γίνεις βουλευτής, και της Αριστεράς ακόμη, κι ας μην  γνωρίζεις  την Ιστορία του Πολυτεχνείου!
Άλλοτε οι πολιτικοί, και ιδίως οι αριστεροί, ήταν βγαλμένοι από της πάλης και της μάχης το καμίνι.  Ήταν οι αγωνιστές και οι διαμορφωτές των ιδεών και των ιδανικών. Τώρα άλλαξαν οι καιροί.  Αυτοί που διαμορφώνουν απόψεις δεν είναι οι δάσκαλοι και οι καθηγητές, αλλά οι προπαγανδιστές και οι δοτοί  δημοσιογράφοι.
Ένας ηγέτης πρέπει να μπορεί  να εμπνέει και να συνεγείρει με τις ιδέες του την κοινωνία. Εκατό επικοινωνιολόγοι κι άλλοι τόσοι image makers δεν μπορούν να κάνουν κάποιον ηγέτη, αν δεν έχει το χάρισμα ο ίδιος. Με φυσιογνωμιστές και με περίεργους αλχημιστές πολιτικό προφίλ δεν χτίζεται.
Τα διδακτορικά, τα μεταπτυχιακά έχουν στην πολιτική αξία, όταν ωφελείται από αυτά η κοινωνία. Το αλέτρι για να δώσει καρπό «φαγώνεται» το ίδιο. Ο ήλιος για να στείλει  φως «καίγεται» κι αυτός. Η κοινωνία μπορεί να ζήσει και δίχως την  ψευτιά και την απατεωνιά.  Δίχως όμως δουλειά είναι αδιανόητο να επιζήσει.
Η επιστροφή του Σύριζα στην κυβέρνηση φαίνεται ότι αρχίζει να απασχολεί όλο και πιο πολύ την προοδευτική κοινωνία, γεγονός που το είδαμε πρόσφατα στην  αίθουσα  συγκεντρώσεων του Εργατικού Κέντρου της πόλης μας, όπου έδωσαν το παρόν ενεργοί πολίτες του ευρύτερου προοδευτικού χώρου, οι οποίοι πιστεύουν ότι ο Σύριζα αποτελεί την πολιτική δύναμη που μπορεί να χειριστεί επιτυχώς τα δύσκολα θέματα.
Το μήνυμα της συγκέντρωσης ήταν θετικό κι ενθαρρυντικό. Η διεύρυνση του Σύριζα στη βάση ενός κοινού προοδευτικού προγράμματος αποτελεί τα εχέγγυα για την αντιμετώπιση της σκληρής πραγματικότητας μπροστά στην οποία βρίσκεται ο λαός και η χώρα.
Μέχρι όμως που να γίνει αυτό εφικτό, μέχρι που να  εξελιχθεί μια τέτοια  συγκέντρωση σ'  έναν ενιαίο πολιτικό φορέα, με κοινή φωνή, κοινά οράματα και προγράμματα, απαιτείται δουλειά πολύ.  Απαιτείται να ατσαλωθεί η εμπιστοσύνη μεταξύ των νέων και των παλιών  μελών του κόμματος. Άλλωστε, το πιο σημαντικό θεμέλιο στις σχέσεις των ανθρώπων είναι η εμπιστοσύνη. Χωρίς  αυτήν τίποτα δεν μπορείς να χτίσεις. 
Η αριστεία στην οποία πολλάκις αναφέρθηκε η δεξιά κυβέρνηση της χώρας στην πράξη αποδείχθηκε φούμαρα.  Πέραν τούτου, πολιτική δεν είναι τα πτυχία, αλλά η εμπειρία και η γνώση. Τα πτυχία από μόνα τους δεν παρέχουν παιδεία. Όσο μικρότερο είναι το «είναι» του ανθρώπου, τόσο μεγαλύτερο γίνεται το «θεαθήναι» του. Οι τίτλοι δεν κάνουν τον άνθρωπο, αλλά τα χρηστά ήθη.
 Αυτό που λείπει σήμερα από το Σύριζα είναι ένα τηλεοπτικό  «κανάλι»  για να ακούγεται η φωνή του απέναντι σ' ένα μιντιακό σύστημα, που έχει τεράστια επικοινωνιακή υπεροπλία. Ποτέ άλλοτε στην ιστορία της χώρας, με εξαίρεση την περίοδο της χούντας, δεν υπήρχαν στη διάθεση μιας κυβέρνησης όλα σχεδόν τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, όπως συμβαίνει τώρα με τη ΝΔ. «Σήμερα μόνο οι ηλίθιοι κάνουν δικτατορίες με τανκς, από τη στιγμή που υπάρχει η τηλεόραση», είπε ο Ουμπέρτο Έκο και είχε απόλυτο δίκιο. Μην το ξεχνούμε.

Διαβάστε το νέο πρωτοσέλιδο της Πρωινής του Κιλκίς, μοναδικής καθημερινής εφημερίδας του ν. Κιλκίς (18-12-2019)

Διαβάστε το νέο πρωτοσέλιδο των ΕΙΔΗΣΕΩΝ του Κιλκίς, της εβδομαδιαίας εφημερίδας του ν. Κιλκίς (18-12-2019)

Ένα χρώμα διαφορετικό και πανέμορφο έχει δώσει στα «ορεινά» της 21^ης Ιουνίου, στην περιοχή των Δικαστηρίων, η γνωστή Ονειροπαγίδα του Κιλκίς. Ο αγαπητός σε όλους, ο ευγενέστατος Δημήτρης Τομπατζίδης το έκανε και πάλι το θαύμα του, ομορφαίνοντας με χρώμα Χριστουγέννων μια ολόκληρη –κεντρική- περιοχή του Κιλκίς.

Διαβάστε το νέο πρωτοσέλιδο της Πρωινής του Κιλκίς, μοναδικής καθημερινής εφημερίδας του ν. Κιλκίς (17-12-2019)

Πέντε χρόνια πριν. Διαβάστε τι έγραφε η καθημερινή εφημερίδα ΠΡΩΙΝΗ του Κιλκίς (18-12-2014)

Με ευρεία συναίνεση το δημοτικό συμβούλιο του Κιλκίς είπε ΝΑΙ στην κατάτμηση του οικοπέδου «Μύλοι Σαμαρά» και συνεπώς στο να προχωρήσει η διαδικασία της ανέγερσης του Δικαστικού Μεγάρου στην πόλη του Κιλκίς.

Όπως είναι γνωστό το θέμα επανήλθε στο δημοτικό συμβούλιο μετά την ένσταση τριών επικεφαλής των παρατάξεων της μειοψηφίας κι ενός δημοτικού συμβούλου και την αποδοχή της για τυπικούς λόγους από την Αποκεντρωμένη Διοίκηση.

Σαν γέρασε ο κυρ Στέφανος παραπονιόταν πως τα ελάφια και τα παγώνια του και τ' άλλα πλάσματα της γης που φρόντιζε χρειάζονται κι αλλωνών την φροντίδα. Ήταν στα 82, τέλη Γενάρη του 2014 όταν τον επισκεφτήκαμε στο Ζωολογικό Κήπο του Ομίλου Κυνηγών στον Μικρόκαμπο. Ο ακατάβλητος γέρων με καταγωγή από το Γουλιό της Προύσας- παραθαλάσσιο χωριό που έδωσε και το όνομά του στο φερώνυμο ψάρι - έζησε όλη τη ζωή του στο Μικρόκαμπο.

Σύσκεψη με στελέχη της νέας γενιάς του Κινήματος Αλλαγής είχε χθες η Φώφη Γεννηματά, στο γραφείο της στη Βουλή, με τον νέο Γραμματέα του Τομέα Επικοινωνίας του κόμματος Κυριάκο Κυριάκο, να σχολιάζει με χιούμορ το ενσταντανέ, όπως αποτυπώθηκε σε σχετική φωτογραφία που ανήρτησε.
«Η παιδική χαρά της Φώφης Γεννηματά μας λένε. Ε, κι εμείς περιμέναμε να φύγουν ο.. Μανώλης Χριστοδουλάκης και η Ζέφη Δημαδάμα, για να ανέβει ο μέσος όρος ηλικίας», έγραψε, παρουσιάζοντας τους παρευρισκόμενους, ως εξής:

Γράφει ο Τάσος Γιοβανούδης.

Τα νυχτέρια ήταν συνηθισμένος θεσμός τα χειμωνιάτικα βράδια στα Σιναπλιώτικα σπίτια του Πολυκάστρου και της Μεσσούνης.
Οι συμμετέχουσες και οι επισκέπτες ,συνήθως, έπρεπε να είναι καλεσμένοι. Έτσι οι φιλενάδες, έκαναν την ομάδα τους και συνεννοημένες μεταξύ τους, προσκαλούσαν αυτούς που εκείνες ήθελαν για τη βραδινή παρέα.
Τον ξάδελφο, που είχε φίλο κάποιον που τον έβαλαν στο μάτι για σοβαρή σχέση, μάνα και κόρη, τον γείτονα που θα έφερνε και τον αστυνόμο, τον κουμπάρο που τον καλόβλεπε κάποια, αλλά αυτός θα συνοδευόταν και από το νεαρό δάσκαλο, τον δόκιμο αξιωματικό των ΤΕΑ ή κάποιο άλλο σοβαρό και αξιόλογο πρόσωπο, προπαντός κατάλληλο για γαμπρό.