Το νέο βιβλίο Κοινωνικής και Πολιτικής Αγωγής της Γ΄ Γυμνασίου ανήκει, δυστυχώς, στη δεύτερη κατηγορία.

Την ώρα που η κοινωνία προσπαθεί -έστω με αργά βήματα- να αποδομήσει στερεότυπα, να μιλήσει για ισότητα, για συναίνεση, για σεβασμό και για μηδενική ανοχή στη βία, έρχεται ένα σχολικό εγχειρίδιο να πει στα κορίτσια ότι πρέπει να προσέχουν γιατί οι άνδρες είναι πιο δυνατοί. Να τα συνδέσει με την ανατροφή των παιδιών και το νοικοκυριό, ενώ στα αγόρια επιφυλάσσει τα μαστορέματα και τις τεχνικές εργασίες.

Αλήθεια, αυτό είναι το μήνυμα που θέλουμε να δώσουμε σε παιδιά 15 ετών το 2026;

Κάθε μήνα η ελληνική κοινωνία συγκλονίζεται από μία σοβαρή υπόθεση έμφυλης βίας. Ακούμε ότι θεσμικά η ισότητα υπάρχει, αλλά πως οι κοινωνικές αντιλήψεις χρειάζονται χρόνο για να αλλάξουν.

Και εύλογα γεννιέται το ερώτημα. Πώς θα αλλάξουν, όταν το ίδιο το σχολείο αναπαράγει τα στερεότυπα που υποτίθεται ότι προσπαθούμε να ξεπεράσουμε;

Το κείμενο δεν προσβάλλει μόνο τις γυναίκες. Προσβάλλει και τα αγόρια, τα οποία εγκλωβίζει στον ρόλο του «δυνατού», του τεχνίτη, εκείνου που δεν χωρά ευαισθησία ή διαφορετικές επιλογές. Προσβάλλει κάθε παιδί που μεγαλώνει πιστεύοντας ότι μπορεί να ονειρευτεί ελεύθερα, χωρίς να το καθορίζει το φύλο του.

Το σχολείο πρέπει να προετοιμάζει πολίτες του αύριο, όχι να ανακυκλώνει αντιλήψεις του χθες.

Το συγκεκριμένο βιβλίο χρειάζεται απόσυρση. Χθες. Η εκπαίδευση δεν μπορεί να είναι ο χώρος όπου επιβιώνουν στερεότυπα που η ίδια η κοινωνία πασχίζει να αφήσει πίσω.