ευρώ, όπως προτείνουν οι συντάκτες της εν λόγω μελέτης. «Περί αυτού πρόκειται; Σε τέτοιας τάξης ποσά στοχεύει η κυβέρνηση που προέταξε το οικονομικό κριτήριο και τις αντοχές της αγοράς;», διερωτάται ο κ. Βενιζέλος.

Όπως αναφέρει, «στο δεύτερο μέρος της μελέτης (σελίδες 13-19), που εμφανίστηκε ως θέσφατο ως προς τον αριθμό των αδειών, περιλαμβάνεται ανάλυση ως προς την εύλογη τιμή εκκίνησης της δημοπρασίας για κάθε άδεια με βάση τα διαθέσιμα συγκριτικά δεδομένα (κατά τη πρώτη χρησιμοποιούμενη μέθοδο) στην Ιταλία και τη Ρουμανία και (κατά τη δεύτερη χρησιμοποιούμενη μέθοδο) στην Πορτογαλία και το Ηνωμένο Βασίλειο». «Το συμπέρασμα - σύσταση της συγκριτικής αυτής ανάλυσης, λαμβανομένων υπόψη των δεδομένων της ελληνικής διαφημιστικής αγοράς, είναι ότι η τιμή εκκίνησης πρέπει να κινηθεί μεταξύ πεντακοσίων χιλιάδων (500.000) και δυο εκατομμυρίων (2.000.000) ευρώ. Το δεύτερο αυτό μέρος της μελέτης δεν αναφέρεται στην αιτιολογική έκθεση της τροπολογίας και δεν έγινε ουσιαστικό αντικείμενο της κοινοβουλευτικής συζήτησης», σημειώνει ο κ. Βενιζέλος.

Και ερωτά: «Ανεξαρτήτως των προφανών προβλημάτων αντισυνταγματικότητας και αντίθεσης προς την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, τον Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων και τις αρχές και αξίες του άρθρου 6 της ΣΕΕ, η κυβέρνηση προτίθεται κατά την εφαρμογή του άρθρου τρίτου του ν. 4367/2016, να ορίσει την τιμή εκκίνησης στο πλαίσιο που προτείνει η παραπάνω μελέτη η οποία αποτέλεσε τη βάση της κυβερνητικής επιχειρηματολογίας;». Μάλιστα σημειώνει ότι «αν τα εύλογα ποσά με βάση τις δυνατότητες της αγοράς και τα διεθνή δεδομένα είναι τέτοια, τι θα ωθούσε μία κερδοσκοπική επιχείρηση να προβεί σε προσφορά πολλαπλάσια που θα είναι μη εύλογη οικονομικά;». Τέλος, ζητεί να μάθει «αν οι υπολογισμοί της μελέτης για την τιμή εκκίνησης δεν ευσταθούν, κατά ποια λογική η παραπάνω μελέτη είναι έγκυρη και "δεσμευτική" για την κυβέρνηση ως προς τον αριθμό των αδειών αλλά όχι ως προς τη τιμή εκκίνησης;».