Μετά από την πασχαλινή μετακόμιση οι δικαστικές υπηρεσίες βρήκαν τη νέα τους στέγη.

Και φυσικά μαζί με το άνοιγμα των θυρών ανοίγουν και οι ελπίδες.

Ελπίδες για ταχύτερη απονομή δικαιοσύνης και πιο ανθρώπινες συνθήκες για τους εργαζόμενους και τους πολίτες.

Βέβαια, σε κάθε ελληνική ιστορία που σέβεται τον εαυτό της, υπάρχει και μια μικρή δόση φιλοσοφίας.

«Ουδέν μονιμότερον του προσωρινού», λέει ο σοφός λαός, όμως εμείς οι κιλκισιώτες θέλουμε να πιστεύουμε πως αυτή η λύση είναι όντως μια στάση και όχι ο τελικός προορισμός.

Ας το δούμε λοιπόν σαν μια νέα αρχή, σαν μια ευκαιρία να λειτουργήσουν τα πράγματα πιο αποτελεσματικά και ταυτόχρονα σαν μια υπενθύμιση ότι τα μεγάλα έργα μπορεί να αργούν, αλλά κάποια στιγμή έρχονται (!).

Μέχρι τότε, το «προσωρινό» μας μέγαρο έχει ήδη αρχίσει να γράφει τη δική του ιστορία.

Και αν μη τι άλλο στο Κιλκίς ξέρουμε να κάνουμε το προσωρινό να μοιάζει αρκετά καλό μέχρι να γίνει το επόμενο ακόμη καλύτερο.

Καλορίζικο λοιπόν και με το καλό.