«Ζει και θα εμπνέει πάντα», γράφαμε  στο αποχαιρετιστήριο  ρεπορτάζ της ΠΡΩΙΝΗΣ, όταν πριν τρία χρόνια η εμβληματική μορφή της αγροτιάς του νομού, ο Γιώργος Σοφιανίδης  άφηνε την τελευταία του πνοή στο αγαπημένο του Μεταλλικό.
Την Κυριακή η αλήθεια αυτή επαληθεύτηκε από τα χείλη των αγροτών του νομού που έδωσαν δια των εκπροσώπων τους  μαζικό παρών στην εκδήλωση τιμής στη μνήμη του χαρισματικού κυρ Γιώργου που οργάνωσαν οι οικείοι του.
Τη μνήμη του τίμησαν οι βουλευτές του νομού Γιώργος Γεωργαντάς και Ειρήνη Αγαθοπούλου, ενώ μίλησαν για τον άνθρωπο και τους αγώνες του ο πρόεδρος του συλλόγου γεωργοκτηνοτρόφων  Γιώργος Λασκάκης, ο πρόεδρος του συλλόγου αιγοπροβατοτρόφων Χρήστος Σολομωνίδης, ο πρόεδρος του αγροτικού συλλόγου Μεταλλικού Στέφανος Λαπουρίδης και εκ μέρους του ΚΚΕ Κιλκίς ο Λάζαρος Ανδρεανίδης.
Η ανεψιά του εκλιπόντος Ελισάβετ Αλμετίδου θύμισε στους παρεστώτες μερικούς  από τους πλέον χαρακτηριστικούς  σταθμούς της ζωής και των αγώνων του «θείου Γιόγιου» όπως τον αποκαλούσαν οι δικοί του άνθρωποι.  Μια παρουσίαση που βασίστηκε και σε προσωπικές συνεντεύξεις του εκλιπόντος. Για να καταλήξει με την παραίνεση πως ο καλύτερος τρόπος κι εκείνος που θα ήθελε κι ο ίδιος για να τιμηθεί η μνήμη του θα ήταν να είμαστε άξιοι συνεχιστές των αγώνων του.
Συγκίνησε η μικρή Στεφανία, δισεγγονή του κυρ Γιώργου, που πήρε τον μικρόφωνο στην αρχή της εκδήλωσης για να ευχαριστήσει όσους τίμησαν με την παρουσία τους τη μνήμη του προπάπου της.

Δικαιώθηκε εν ζωή
Κλείνουμε το ρεπορτάζ με ένα απόσπασμα από την ομιλία – φόρο τιμής του Γιώργου Λασκάκη στη μνήμη του Γιώργου Σοφιανίδη. Με λιτό και ουσιαστικό τρόπο τα είπε όλα:
«…Αγωνίστηκε για τη πατρίδα του να είναι λεύτερη και δίκαιη. Τίτλους και αξιώματα από την επίσημη πατρίδα δεν είδε ποτέ. Αλλά κέρδισε τίτλους άσβεστους στην καρδιά και στο νού όσων τον γνώρισαν,  όσων είχαν την τύχη, όπως εμείς, να βρεθούμε στο πλάι του καθώς διαδήλωσε με υψωμένη την γροθιά του: Νόμος είναι το δίκιο του αγρότη.
Τότε που αγωνιζόταν μαζί με τους συγχωριανούς του για να μπει τέλος στο αίσχος των τσιφλικιών
Τότε που όργωνε το νομό για να οργανώσει τη διαμαρτυρία των αγροτών και των κτηνοτρόφων για την αδικία του Κράτους, των μεσαζόντων, όσων δεν άφηναν στην αγροτική τάξη ένα δίκαιο μερδικό από τον καθημερινό μόχθο τους.
Τότε που διαδήλωνε πάντα με υψωμένη τη γροθιά του αγώνα πως εκείνοι που τρέφουν την Ελλάδα δεν γίνεται να μην μπορούν να θρέψουν τις οικογένειές τους.  Ο Γιώργος Σοφιανίδης δικαιώθηκε εν ζωή, διότι η ζωή του υπήρξε πάντα ένας αγώνας για τη Δικαιοσύνη. Σήμερα που τιμούμε τη μνήμη του ξεχωριστού αυτού ανδρός, μόνο μια λέξη ταιριάζει για να κλείσω:
Μας λείπεις κυρ Γιώργο.
Ζεις στις καρδιές μας αλλά μας λείπεις. Σε καιρούς χαλεπούς νοιώθουμε ακόμα περισσότερο την φυσική απουσία σου.
Τιμούμε τη μνήμη σου γιατί τίμησες και υπηρέτησες όσο ελάχιστοι την αγροτιά, τη δικαιοσύνη.  Τίμησες τη Ζωή.»