Ο Γιώργος Παρχαρίδης γεννήθηκε στo Πρωτοχώρι Κοζάνης το 1942. Το 1960 εισήχθη στην Ιατρική Σχολή Θεσσαλονίκης, από την οποία αποφοίτησε μετά από έξι χρόνια. Όντας φοιτητής, διετέλεσε πρόεδρος του Συλλόγου Ποντίων Φοιτητών τα χρόνια 1963 - 1967. Κατόπιν ακολούθησε η στρατιωτική του θητεία και το «αγροτικό ιατρείο» στο χωριό Μεταξά Σερβίων Κοζάνης.
Το 1971 ξεκίνησε την ειδικότητα της παθολογίας και καρδιολογίας στο νοσοκομείο ΑΧΕΠΑ και δύο χρόνια μετά διορίστηκε πανεπιστημιακός βοηθός.
Το 1972 πήρε την ειδικότητα της παθολογίας και το 1975 την ειδικότητα της καρδιολογίας. Παράλληλα, από το 1972 συμμετείχε στο Δ.Σ. της Ευξείνου Λέσχης Θεσσαλονίκης με εξαίρεση τη δίχρονη μετεκπαίδευσή του στο Λονδίνο τα χρόνια 1978-1979. Από το 1981 ως το 1984, διετέλεσε πρόεδρος αυτής και αργότερα επίτιμος πρόεδρός της.
Το 1981 αναγορεύτηκε λέκτορας της Ιατρικής Σχολής του ΑΠΘ και το 1985 προήχθη στη βαθμίδα του Επίκουρου Καθηγητή. Την ίδια χρονιά ορίστηκε πρόεδρος του Α΄ Παγκοσμίου Συνεδρίου του ποντιακού ελληνισμού.
Το 1992 εκλέχτηκε Αναπληρωτής Καθηγητής Καρδιολογίας και το 2001 Τακτικός Καθηγητής Καρδιολογίας. Δυο χρόνια μετά, το 2003, εξελέγη πρόεδρος του πρώτου οργανωτικού συνεδρίου των πρωτοβάθμιων σωματείων και πρόεδρος της διοικούσας επιτροπής της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδας. Την επόμενη χρονιά εκλέχτηκε πρόεδρος της ΠΟΕ, θέση την οποία διατήρησε για τρεις τριετίες.
Κατά το διάστημα αυτό δεν σταμάτησε ποτέ να ασχολείται με την επιστήμη του. Από το 2006 μέχρι το 2009 ήταν διευθυντής της Α' Καρδιολογικής Κλινικής του ΑΧΕΠΑ κι Ομότιμος Καθηγητής Καρδιολογίας του ΑΠΘ μετά το 2009.
Επιπλέον διατέλεσε πρόεδρος της Καρδιολογικής Εταιρείας Βορείου Ελλάδος από το 1992 - 1998 και πρόεδρος της Καρδιολογικής Εταιρείας Ελλάδος κατά το διάστημα 2011 - 2013. Την ίδια χρονιά εκλέχτηκε και πρόεδρος της ΔΙΣΥΠΕ, ενώ στις εκλογές της ΠΟΕ το Δεκέμβρη του 2016 ψηφίστηκε ομόφωνα επίτιμος πρόεδρός της. Αποχώρησε από τον οργανωμένο ποντιακό χώρο το 2017, με τη λήξη της θητείας του στο ΔΙΣΥΠΕ.
Ο Γιώργος Παρχαρίδης αφιέρωσε όλη του τη ζωή στην επιστήμη και στον οργανωμένο ποντιακό πολιτισμό. Η αγάπη του στη ράτσα εκδηλώθηκε ενεργά από την αρχή των φοιτητικών του χρόνων, δηλώνοντας «παρών» στο εκάστοτε προσκλητήριο των καιρών κι επιβεβαιώνοντας έμπρακτα ότι στα χαρακώματα των μεγάλων ιδεών μάχονται καλύτερα από όλους οι εθελοντές.
Στα χρόνια της δεκαετίας του 1960, όταν η ποντιακή διάλεκτος ήταν υπό «διωγμόν» και πολλοί δεν τολμούσαν να τη ομιλούν, ο Γιώργος Παρχαρίδης ως πρόεδρος των Ποντίων Φοιτητών της Θεσσαλονίκης μαζί με άλλους Πόντιους συμφοιτητές του αγωνίστηκαν και αύξησαν τα μέλη του Συλλόγου. Με την επιβολή της δικτατορίας του 1967 διαλύθηκε ο Σύλλογος και επανιδρύθηκε μετά από την πτώση της.
Ο Γιώργος Παρχαρίδης υπηρέτησε τον οργανωμένο ποντιακό ελληνισμό ολόψυχα και ιδεατά χωρίς κανένα ίδιον όφελος. Δεν επαναπαύθηκε στον βαρύ τίτλο του καθηγητή καρδιολογίας, ούτε και κράτησε αποστάσεις από θέματα που δεν άπτονταν της επιστήμης του, αλλά δόθηκε ψυχή τε και σώματι, στα μεγάλα ζητήματα του ποντιακού ελληνισμού, με την όποια προσωπική φθορά συνεπαγόταν αυτά, γεγονός που το έζησαν κατά καιρούς όλοι όσοι εμπνεύσθηκαν ιδέες, πότισαν οράματα και έθρεψαν ιδανικά.
Ψυχή βαθιά ποντιακή, αγνός μαχητής και μάρτυρας υπομονής ήταν για εννέα χρόνια στο τιμόνι της ΠΟΕ, έχοντας ως οδηγό του τον στίχο του Σεφέρη, «ζωή σου είναι ό,τι έδωσες». Κράτησε τη δάδα της επιστήμης ψηλά, τίμησε την ποντιακή παράδοση και αγωνίσθηκε σθεναρά για την αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου.
Στα βαθιά στα κοιτάσματα της ψυχής του ο Γιώργος Παρχαρίδης φύλαγε αναπαλλοτρίωτες αξίες και αρχές. Στο διάβα του κάτω από του ήλιου το φως πορεύτηκε με πραμάτεια του την αγάπη για τον Πόντο και την ιστορία του. Η προσφορά του στα κοινά με όποια σταθμά κι αν ζυγιστεί τα θετικά της είναι πάρα πολλά, αφιερωμένα όλα σ' έναν ανιδιοτελή αγώνα ζωής ταυτισμένο με τη δοτικότητα και την προσφορά. Πρόεδρε στο ταξίδι σου για τις ουράνιες πολιτείες σε αποχαιρετούμε με τις σημαίες της ψυχής μας μεσίστιες.
(Η φωτογραφία είναι από τον Δεκαπενταύγουστο του 2015, όταν ανηφορίζαμε την Παναγία Σουμελά του Πόντου)
