Δευτέρα, 5 Δεκεμβρίου 2022, 3:02:27 πμ
Παρασκευή, 03 Δεκεμβρίου 2010 11:14

Κώστας Πινέλης : Βολές κατά ριπάς

pinelis


Σύντροφοι και συντρόφισσες, φίλοι και φίλες. Μνημονιόπληκτοι και μνημονιοπαθούντες, εξαθλιωμένο προλεταριάτο, άνεργοι, Μικρομεσαίοι αγρότες, μικρομεσαίοι επαγγελματοβιοτέχνες. Αδέλφια μου «τσιγγάνοι», ξεσηκωθείτε.
Π
«Οι νέες συμφωνίες κυβέρνησης – τρόικας στέλνουν στον καιάδα της φτώχειας και της εξαθλίωσης εκατομμύρια εργαζόμενους. Καταργούνται οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας και ο κατώτατος μισθός. Έρχονται απολύσεις στο δημόσιο τομέα μα την κατάργηση ή συγχώνευση φορέων του Δημοσίου. Συγχωνεύονται δημόσια νοσοκομεία και ιδιωτικοποιούνται. Περικόπτονται παροχές και ιατρικές εξετάσεις βάζοντας σε κίνδυνο την υγεία του λαού. Διαλύουν ακόμη παραπέρα την κοινωνική ασφάλιση, πετσοκόβουν τις συντάξεις, κύριες και επικουρικές. Παγώνουν τους μισθούς και τα μεροκάματα. Καταργούν τις συλλογικές συμβάσεις. Ξεπουλούν τη δημόσια περιουσία στο κεφάλαιο. Αυξάνουν τους φόρους, ανεβάζουν τις τιμές. Τις λαϊκές ανάγκες τις βάζουν στον Προκρούστη κάνοντας αφόρητη τη ζωή των λαϊκών στρωμάτων. Καμιά αναμονή. Οργάνωση αντίσταση αντεπίθεση».
Π
Με οργάνωση και αγώνα μπορεί ακόμη και σήμερα να διορθωθεί η λάθος ψήφος που δίνατε μετά την μεταπολίτευση, για 36 χρόνια. ΠΑΣΟΚ και ΝΔ δεν έβγαιναν με πραξικοπήματα, με την ψήφο σας έβγαιναν, ξανά και ξανά. Έχετε και σεις μέρος της ευθύνης για όσα έζησε και κυρίως ζει σήμερα η χώρα μας. Καθαρά πράγματα…
Π
Πως το είπε ο Κώστας Κιλτίδης στη συνέντευξή του; «Εκφράζουμε αυθεντικά τον αστικό χώρο»,  (εννοεί το «κόμμα της Ντόρας»). Και καθόμαστε τώρα εμείς και σκεφτόμαστε: τι ήθελε να πει ο…Βουλευτής; Και αρχίσαμε να ψάχνουμε λεξικά, εγκυκλοπαίδειες κ.λ.π.
Η  πιο απλή ετυμολογία και ερμηνεία της λέξης είναι: αστός>  κάτοικος της πόλης. Το αντίθετο είναι αγρότης, χωριάτης (άρα αυτούς δεν τους εκφράζει το νεοϊδρυθέν κόμμα της Ντόρας).
Σύμφωνα με μια άλλη εγκυκλοπαίδεια (αστική), η λέξη «αστός» στην αρχαία ελληνική σήμαινε τον κάτοικο της πόλης, του αρχαίου «άστεως». Σήμερα η λέξη «αστός» σημαίνει όχι μόνο τον άνθρωπο που κατοικεί στην πόλη, αλλά και τον άνθρωπο που ανήκει σε ορισμένη κοινωνική τάξη: την «αστική». Ο αστός ξεχωρίζει για τη θέση που κατέχει στην οικονομική και στην κοινωνική ζωή, μέσα δηλαδή στο κοινωνικό σύνολο, από το ρόλο που παίζει στην οικονομία μιας χώρας και από τα μέσα που διαθέτει. Αποτελεί αντίθεση προς τον αγρότη, τον μισθωτό, τον αυτοαπασχολούμενο επαγγελματία κ.λ.π.
Ας δούμε τώρα τι λέει και ένα κοινωνικοπολιτικό, μαρξιστικό-λενινιστικό λεξικό (συγνώμη κιόλας κ. βουλευτή για τις φράσεις μου). Η αστική τάξη αποτελείται από μικρούς, μεσαίους και μεγάλους κεφαλαιοκράτες που είναι ιδιοκτήτες των μέσων παραγωγής και εκμεταλλεύονται τη μισθωτή εργασία. Σε συνθήκες ιμπεριαλισμού γίνεται όλο και πιο αντιδραστική και μετατρέπεται σε κύριο εμπόδιο της κοινωνικής προόδου.
Αυτή την τάξη εκπροσωπεί, λοιπόν, η «Δημοκρατική Συμμαχία» της Ντόρας και αυτής της τάξης τα συμφέροντα θα εξυπηρετήσει. Και σιγά να μην εκπροσωπούσε της εργατιά, της αγροτιά, των μικρομεσαίων στρωμάτων της πόλης κ.λ.π.
Το άλλο πως το είπε ο βουλευτής; «αστικός χώρος σημαίνει κυρίως δημοκρατικός χώρος». Ας δούμε τι νόημα δίνεται στη δημοκρατία από τα λεξικά: «Στους ταξικούς ανταγωνιστικούς κοινωνικούς σχηματισμούς η δημοκρατία ουσιαστικά ισχύει για τους εκπροσώπους της άρχουσας τάξης. Στην αστική κοινωνία, η δημοκρατία είναι μορφή κυριαρχίας της αστικής τάξης. Μπορεί να επεξεργάζεται Σύνταγμα, δημιουργεί κοινοβούλιο, καθιερώνει το γενικό εκλογικό δικαίωμα κ.λ.π. όμως οι δυνατότητας αξιοποίησης αυτών των δημοκρατικών δικαιωμάτων από τις πλατιές λαϊκές μάζες περιορίζονται σημαντικά με διάφορους τρόπους.
Εκείνο όμως που είπε ο Κ. Κιλτίδης, με το οποίο ένοιωσα ρίγη συγκίνησης ήταν το: «η πιο όμορφη λέξη που δυστυχώς ακυρώθηκε ήταν αυτή του εθνικόφρονα…» Εθνικόφρονας… τι μου θύμισε αυτή η λέξη… τι ωραίες εποχές… οι εθνικόφρονες απ’ τη μια μεριά και απ’ την άλλη οι εθνοπροδότες, τα μιάσματα (οι κομμουνιστές και αριστεροί) και οι συνοδοιπόροι (οι κεντρώοι δημοκράτες). Οι οποίοι εθνοπροδότες και συνοδοιπόροι, ούτε πήγαιναν στο στρατό, ούτε για την πατρίδα πολέμησαν, ούτε συμμετείχαν με τη δουλειά τους στην παραγωγή του εθνικού πλούτου, ούτε φορολογούνταν, ενώ οι εθνικόφρονες όλα για την πατρίδα. Και εάν κάποιες φορές, μερικοί απ’ αυτούς, συνεργάστηκαν με τους κατακτητές για το καλό της πατρίδας το έκαναν. Ναι για…
Κώστα Κιλτίδη μπορεί να μας χωρίζει άβυσσος ιδεολογικά και πολιτικά, αλλά το ξέρεις ότι σε συμπαθώ ως άνθρωπο και σε θεωρώ ειλικρινή και τίμιο. Εξ άλλου ξέρω ότι έχεις χιούμορ γι’ αυτό και στα έγραψα έτσι λίγο «πιπεράτα».
Π
Τι κοινό άρθρο ήταν αυτό των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ κ. Αλευρά, Καρτάλη και Φλωρίδη; Πως το έλεγε ο Χάρυ Κλιν; «Εγώ τα κατάλαβα όλα. Λίγο μου ξέφυγε η αρχή, η μέση και το τέλος».
Π
Κύριοι βουλευτές. Να στείλετε μια «ερμηνευτική εγκύκλιο» να διευκρινίζει τι ακριβώς θέλατε να μας πείτε. Δεν ξέρω, εγώ πάντως δυσκολεύομαι… και Θρακιώτης και κομμουνιστής και ΠΑΟΚτζής, τα τρία κακά της μοίρας μου…
Π
«Το «Μνημόνιο» είναι πρόφαση για τα μέτρα που παίρνονται, για να ανατραπούν οι εργασιακές σχέσεις, να μειωθούν μισθοί μεροκάματα και συντάξεις, παροχές Παιδείας, Υγείας Πρόνοιας κ.λ.π. που κατακτήθηκαν με πολύχρονους και επίμονους αγώνες». Ποιος το είπε αυτό; Ο καθηγητής του εργατικού δικαίου του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Όχι δεν είναι κομμουνιστής. Απλώς είναι ένας σοβαρός και αξιοπρεπής άνθρωπος που τιμά τη θέση του και την επιστήμη του…
Π
Είναι αυτά που λέμε εμείς. (και τα λέγαμε χρόνια τώρα). Όλα προβλέπονται από τη «Συνθήκη του Μάαστριχτ», τη «Λευκή Βίβλο» την «Στρατηγική της Λισσαβόνας» κ.λ.π.  και υπήρχαν στα προγράμματα του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ. Η κρίση και η Τρόικα αποτελούν απλώς ευκαιρία για να προωθηθούν ταχύτερα οι αλλαγές.
Π
Αλήθεια, οι βουλευτές που ψήφισαν το «Μνημόνιο», το διάβασαν; Δεν το διάβασαν, (σιγά να μην το διάβαζαν), όπως δεν είχαν διαβάσει (μελετήσει μάλλον) τη   «Συνθήκη του Μάαστριχτ», τη «Λευκή Βίβλο» κ.λ.π.
Εάν θέλουν, μπορούν και τώρα να μας ζητήσουν τι πολυσέλιδες, δικές μας, αναλυτικές εκδόσεις για να φωτιστούν…
Π
Και αυτοί που ψήφισαν το Μάαστριχτ, τη «Λευκή Βίβλο», μεταξύ αυτών και «Αριστεροί», όπως  ο ΣΥΝ και υμνολογούσαν την Ευρωπαϊκή Ένωση που θα γίνει η Ευρώπη των λαών, τι λένε τώρα; Δεν είναι κακό να πουν κάναμε λάθος. Αλλιώς δεν έχει καμία αξία η δήθεν εναντίωσή τους στο «Μνημόνιο» και στα σκληρά, απάνθρωπα μέτρα που παίρνονται.
Π
Και δυο πράγματα  για εμάς (έτσι να μην λένε ότι γράφουμε μόνο για τους άλλους).
1) Σύντροφοι. Η καθοδήγηση δεν χαρίζεται, δεν παραχωρείται, δεν αφαιρείται από κανένα. Είναι καταστατική λειτουργία που αποφασίζεται από τα όργανα του κόμματος,
2) Το τρίτο κόμμα στην Βουλή και στο νομό δεν μπορεί, στα πλαίσια της μείωσης των δαπανών, να μην είναι συνδρομητής σε όλες τις τοπικές εφημερίδες. Πρώτα –πρώτα για την ενημέρωση και δεύτερο για τη διατήρηση των καλών σχέσεων με τα ΜΜΕ, τα οποία θέλουμε να μας καταχωρούν ανακοινώσεις. Δραστηριότητες κ.λ.π..
Π
Το παρακάτω κείμενο είναι από το βιβλίο «Τα κατά συνθήκην ψεύδη» του Μαξ Νορντάου (Σίμων Ζούντφελτ) το οποίο γράφηκε πριν 150 χρόνια. Και είναι σαν να γράφηκε σήμερα.
«…φτάνει να πετάξουν στην πλειοψηφία της Βουλής μερικά ξεροκόμματα από το πλούσιο Κρατικό τραπέζι και δεν έχουν τίποτε να φοβηθούν. Στην πραγματικότητα οι υπουργοί, όπως και οι βουλευταί είναι ανεύθυνοι, οι καταχρήσεις, οι αυθαιρεσίες και οι αδικίες που καθημερινά διαπράττουν, παραμένουν ατιμώρητες.
Σήμερα, το Κοινοβούλιο, κατά τον τρόπο που λειτουργεί έχει σαν προορισμό να ικανοποιεί τη φιλοδοξία των βουλευτών και να εξυπηρετεί τα ατομικά τους συμφέροντα. Από χιλιάδες χρόνια οι λαοί έχουν συνηθίσει να υποκύπτουν σε μια κυρίαρχη θέληση έχοντας στο κεφάλι τους μια προνομιούχο αριστοκρατία, που την τιμούν και της αφήνουν όλα τα πλούτη του Κράτους…»
(«Τα κατά συνθήκης ψεύδη» του Μαρξ Νορντάου. Επανατυπώθηκε σε νέα πλήρη μετάφραση το 1965 από τις εκδόσεις Δ. Δαρεμά).