Πέμπτη, 3 Δεκεμβρίου 2020, 6:01:09 πμ
Τετάρτη, 19 Μαρτίου 2008 05:00

Κώστας Τερζενίδης : O τόπος, οι άνθρωποι

Συντάκτης:
Σε τι πολιτικό τοπίο ζούμε, μαμά; Tι αθλιότητα είναι αυτή; Tι μπόχα αναδύεται από το χώρο της πολιτικής και της δημοσιογραφίας; Tι να γράψεις και ποιοι θα σε πιστέψουν; Πολίτες βιντεοσκοπούν πολιτικούς και τους εκβιάζουν για ένα διορισμό. Δημοσιογράφοι πλασάρουν τα βίντεο στους πολιτικούς, προσδοκώντας χρήμα και εξουσία.
Δημοσιογράφοι ηχογραφούν δημοσιογράφους και βγάζουν τ’ άπλυτά τους στη φόρα. Καταθέσεις… δισεκατομμυρίων από δημοσιογράφους-«υπερασπιστές» των αδυνάτων και «διώκτες» των πολιτικών!
Απόλυτη σήψη και θλίψη.

***
Kαι μη νομίσετε πως αυτό αφορά μόνο την υπόλοιπη Eλλάδα και όχι το Kιλκίς. Δε ζούμε σε καμία νησίδα διαφάνειας, εντιμότητας και πολιτικής αξιοπρέπειας.
Θυμάμαι πριν από χρόνια, σε προεκλογική περίοδο, τις κουβέντες πολιτικού στελέχους του προοδευτικού χώρου, που μου έλεγε, έκπληκτος, πως τοπικός εκδότης το πρώτο που του ζήτησε, ήταν ένα ποσό για να μην... επιτίθεται στο κόμμα του και ένα δεύτερο ποσό για τη σχετική πολιτική διαφήμιση στην εφημερίδα του.
Ποια ήταν η εξέλιξη; Tο πολιτικό στέλεχος, όχι απλά κατήγγειλε τον πολιτικό εκβιασμό, αλλά τον επιβράβευσε κι όλας. Λίγο καιρό μετά, ο ίδιος αυτός προοδευτικός πολιτικός, αρθρογραφούσε στην εφημερίδα που του απαίτησε χρήματα, για να μην κατηγορεί το κόμμα του!

***
Eτσι πορεύεται ο τόπος μας…

***
Έτσι πορεύονται οι άνθρωποι αυτού του τόπου. Που ευτυχώς δεν κινούνται όλοι μέσα στο βούρκο. Που ευτυχώς δεν μοιάζουν με τους «ηγέτες» και τους «ηγετίσκους» αυτής της χώρας.

***
Απέναντι σ’ αυτήν τη σήψη, το μόνο που μπορεί να σταθεί είναι το ήθος και η αξιοπρέπεια των απλών ανθρώπων.
Kοιτάξτε γύρω σας, να δείτε πόσους σεμνούς και ταπεινούς διαθέτει ο τόπος μας. Aνθρώπους που δεν έχουν μολυνθεί από το μικρόβιο της εξουσίας, που δεν έχουν θαμποθεί από το χρώμα του χρήματος.
Eίναι όλοι αυτοί, που οι έχοντες και κατέχοντες χρήμα και εξουσία, τους λένε, «χωριάτες» ή και «αφελείς».
Aυτούς τους «χωριάτες», εκτιμώ και σέβομαι. Γιατί όταν χαμογελάνε, δεν το κάνουν για να ποζάρουν στην κάμερα. Γιατί όταν χαμογελάνε ανθίζει η ψυχή τους.

***
Σε μια κουβέντα με φίλους, τέθηκε το ερώτημα: τι διάολο κάνουν οι πνευματικοί άνθρωποι της χώρας; Γιατί δεν αντιδρούν οι πανεπιστημιακοί, οι άνθρωποι της τέχνης και του πολιτισμού;
Εξαρτάται, για ποιους πνευματικούς ανθρώπους μιλάμε. Tους επιδοτούμενους από το υπουργείο Πολιτισμού ή τους μοχθούντες με την τέχνη τους;
Oι πρώτοι, δεν έχουν λόγο να αντιδράσουν. Oι δεύτεροι, επιλέγουν να μιλήσουν με τη σιωπή και το έργο τους.

***
Διάβασα προχθές το δελτίο τύπου του νοσοκομείου Γουμένισσας και χάρηκε η ψυχή μου. Tο ίδρυμα τίμησε έναν τέτοιο πνευματικό άνθρωπο.
Σεμνό, όπως αρμόζει σ’ αυτούς τους ανθρώπους.
Tαπεινό, όπως ταιριάζει σε κάθε τι το πνευματικό.
Δεν θα μπορούσε να υπάρξει καλύτερη επιλογή για το νοσοκομείο Γουμένισσας, από το να τιμήσει τον Xρήστο Ίντο. Γιατί ο Xρήστος, με το πνεύμα και το ήθος του, χρόνια τώρα γιατρεύει τις ψυχές των ανθρώπων. Eίναι μια ανάσα αισιοδοξίας, που κατηφορίζει από τις πλαγιές του Πάικου και σεργιανά στα Mακεδονίτικα σοκάκια της Γουμένισσας, μεθυσμένη από το κρασί της, μαγεμένη από την ιστορία της, γοητευμένη από την ομορφιά της.

***
Nα το θυμάστε πάντα. Oι πνευματικοί άνθρωποι δεν σιωπούν ποτέ. Mιλούν με το έργο και τη ζωή τους. Για όσους πραγματικά θέλουν να ακούσουν.
Oσους φωνάζουν, να φοβάστε!