Του Ανδρέα Μακρίδη

Πηγαίνοντας κανείς στο αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου για να δει μία απ' τις παραστάσεις που ανεβαίνουν εκεί, βλέπει και μία ταμπέλα που τον οδηγεί στο Ασκληπιείο της περιοχής. Τον ιερό εκείνο χώρο λίγοι τον επισκέπτονται. Δεν μένουν άλλωστε πολλά πράγματα όρθια – σίγουρα τίποτα που να θυμίζει την αρχαία του αίγλη, εκείνη που έφερνε στην Αργολίδα ακόμα και βασιλείς από την Γαλατία που αναζητούσανε την ίασή τους.

Του Αναστάσιου Αμανατίδη

15. 11. 2002. Η έγερση προβλεπόταν στις 8 οκτώ. Πρωινά χρειώδη. Ημέρα ελεύθερη. Ο καιρός μουντός, με αέρα θαλασσινό, δυτικό. Ψηλά κύματα σπάζουν με δύναμη στην προκυμαία και πλημμυρίζουν την παραλιακή λεωφόρο. Θαυμάσια εικόνα από το παράθυρο του δωματίου μου κατά την ώρα της πρωινής καθημερινής περιγραφής της προτεραίας.

Γράφει ο Τάσος Γιοβανούδης

Μια φορά κι έναν καιρό, σε ένα μικρό χωριό της Βόρειας Ελλάδας, σε ένα μικρό σπίτι με δυο δωμάτια, ζούσε μια μεγάλη οικογένεια.
Ο παππούς, που όλη τη μέρα κάπνιζε το στριφτό του τσιγάρο, έτρωγε τα καλύτερα φαγητά και έπινε το κόκκινο κρασί με το μεγάλο μαστραπά, σκουπίζοντας νωχελικά τις κάτασπρες και τεράστιες μουστάκες του.
Η γιαγιά, μικρόσωμη, νοικοκυρά, γρήγορη, καλοσυνάτη με όλους, μάλωνε καθημερινά τον καλοπερασάκια παππού, που σημασία δεν έδινε για το περιβάλλον του.

Του Χαράλαμπου
Παπαδόπουλου

Σ’ αυτόν τον τόπο, οι ιθύνοντας ακούνε μόνο την ηχώ της φωνής τους και αδιαφορούν για τις φωνές των άλλων.
Ναι θα έφευγα, όχι επειδή με ζορίζουν οι υποχρεώσεις από το δάνειο. Αλλά επειδή ζω σε μια χώρα, που πολλοί συμπατριώτες μου, μάλλον δεν την αγαπούν τελικά, μιας και αγάπη χωρίς σεβασμό δεν υπάρχει.

Του Ανδρέα Μακρίδη

Σε τι διαφέρει ο χριστιανισμός απ' τις υπόλοιπες μονοθεϊστικές θρησκείες και φιλοσοφίες; Τι καινούργιο προσέφερε την εποχή που το προσέφερε; Τι κοινό μπορεί να είχε με την αρχαία Ελλάδα ώστε ορισμένοι σήμερα να αναγνωρίζουν πως η Ορθοδοξία αποτέλεσε ακόμα και έναν συνδετικό κρίκο ανάμεσα στον αρχαίο μας πολιτισμό και τον νεώτερο;

Του Νίκου Σιάνα

Πρόσφατα διοργανώθηκε στο Βερολίνο τελετή με αφορμή τη συμπλήρωση 200 χρόνων από τη γέννηση του εφευρέτη και βιομηχάνου Βέρνερ φον Ζήμενς. Στην τελετή παραβρέθηκαν η καγκελάριος Μέρκελ, η τρισέγγονη του ιδρυτή του βιομηχανικού κολοσσού καθώς και περισσότεροι από 100 επιφανείς καλεσμένοι, εκπρόσωποι της πολιτικής, επιχειρηματικής, πολιτικής και επιστημονικής ζωής της χώρας.

Του Γιώργου Φραγγίδη 

Σε λίγες μέρες συμπληρώνονται δύο χρόνια διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ και ο απολογισμός  για τη χώρα και τους πολίτες είναι  τουλάχιστον καταστροφικός. Αρχικά  προσπάθησαν να μας πείσουν ότι πρέπει να πανηγυρίσουμε αφού μετά απο μιά ‘’σκληρή’’ διαπραγμάτευση το τελευταίο διάστημα, κατάφεραν μια αναδιάρθρωση του χρέους που τα οφέλη θα φανούν μετά από 35 χρόνια (το 2060 κέρδη 45 δις) και για ένα πλεόνασμα που ούτε στα πιο τρελά όνειρα του πιο αισιόδοξου υπουργού μπορεί να επιτευχθεί.

Του Αναστάσιου Αμανατίδη

πρώην δημάρχου Κιλκίς

13. 11. 2002 Πρωινό στο ξενοδοχείο Kohiba 5 αστέρων! Με κάποιο σαρκασμό σημειώνω τις ατέλειωτες στρατιές πεινώντων, διψώντων και αδημονούντων ενοίκων. Προς στιγμή σκέφτομαι, πως μάλλον το ‘‘τζάμπα’’ συγκινεί όλους! Εις μάτην οι πολυπληθείς σερβιτόροι, μικραίνουν όσο γίνεται τις μερίδες, ή λεπταίνουν σαν το τσιγαρόχαρτο την μορταδέλα. Η μεγαλύτερη ουρά παρατηρείται στα αυγά, που ψήνονται επί τόπου. Μερικοί από εμάς ( τα ονόματα στη διάθεσή σας), να!, θημωνιές να δουν τα μάτια σας, τα πιάτα τους, παρ’ όλο που διαλαλούν ότι φροντίζουν τη σιλουέτα ή την χοληστερίνη τους! Η περιγραφή της εικόνας του πρωινού σε ξενοδοχείο πολυτελείας στην Αβάνα, χρήζει ιδιαίτερου σχολιασμού και ίσως το επιχειρήσω αργότερα.

Του Ανδρέα Μακρίδη

Τους βλέπαμε επί μήνες κάθε βράδυ στα δελτία ειδήσεων να βγάζουν μισοπεθαμένα βρέφη και παιδιά απ' τα χαλάσματα και να καταριούνται τον εγκληματία Άσαντ που τα βομβάρδιζε. Ήταν οι διασώστες με τα άσπρα κράνη, οι εθελοντές της ζωής και της ανθρωπιάς – κι ο Άσαντ ένας βάρβαρος δικτάτορας που “πολιορκούσε το Χαλέπι”. Συντεταγμένα τα κανάλια μετέδιδαν την ίδια εικόνα χωρίς περαιτέρω πληροφορίες για τους ανθρώπους και την ιστορία τους. Και μια εικόνα ίσον χίλιες λέξεις.

Γράφει ο Γ. Ηλονίδης
Ομότιμος Καθηγητής Ιατρικής Σχολής Αριστοτελέιου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, τ. Διευθυντής  Δ’ Πανεπιστημιακής Παθολογικής Κλινικής  “Ιπποκράτειου” Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης