Του Βλάση Αγτζίδη

Μια από τις πλέον γοητευτικές μεθόδους της ανάλυσης είναι η μελέτη των δομών. Και αυτό γιατί επιτρέπει στο μελετητή να ανιχνεύσει ομοιότητες που δεν εντοπίζονται με μια απλή επιφανειακή ανάγνωση. Νομίζω ότι σ’ αυτή την κατηγορία εντάσσονται συμπεριφορές, όπως η ακραία του Γ. Ρουπακιά, αλλά και του Κ. Πινέλη. Και οι δύο στοχεύουν στην εξόντωση, φυσική ή ηθική, προσώπων που θεωρούν ότι η παρουσία τους και το έργο τους προσβάλλει και αμφισβητεί αυτά που έχουν ορίσει ως «ιερά και όσια».  Άλλος ως εκφραστής του  έθνους του και άλλος για το Κόμμα του. Και για τους δυο, είναι εντελώς άγνωστα  κάποια στοιχεία, όπως ο διάλογος, η πολιτική κριτική, η ευπρέπεια, ο σεβασμός του αντιπάλου, η διαλεκτική σκέψη. Αντιθέτως, στοιχεία που τους ενώνουν είναι η ημιμάθεια, ο φανατισμός, το μίσος, η μνησικακία.…

Γράφει ο …οικονομολόγος της αγοράς
Παναγιώτης Τριαρίδης

Όλες αυτές τις ημέρες υπάρχει ένας προβληματισμός στον ελληνικό λαό, που φτάνει στα όρια τις παράνοιας. Η κυβέρνηση αφήνει σκόπιμα κάποια δεδομένα να περάσουν στην κοινωνία (μέσω των τηλεοπτικών σταθμών) και μετρούν αντιδράσεις. Υπάρχουν δήθεν «κόκκινες γραμμές» έλεγαν, αλλά αυτές καταρρίπτονται άμεσα. Τώρα οι ειδήσεις, εντέχνως εδώ και ημέρες, προσπαθούν μέσω της πλύσης εγκεφάλου να  περάσουν  τα μέτρα στην κοινωνία, ώστε να είναι ο λαός προετοιμασμένος. Αλλά τα χτυπήματα είναι απανωτά και επαναλαμβανόμενα.

Του Δημήτρη Ιωαννίδη  

Το Σάββατο 16 Μαΐου πραγματοποιήθηκε ημερίδα (νυχτερίδα θα έλεγα καλύτερα λόγω ώρας) με μεγάλη επιτυχία από την Ένωση Ποντίων Κιλκίς και τον Όμιλο για την ιστορία και τον πολιτισμό με τέσσερες πολύ ενδιαφέρουσες εισηγήσεις για τη Γενοκτονία που τις παρακολούθησε πολύς κόσμος με σχετική δυσφορία γιατί παρουσιάστηκαν συνεχόμενες χωρίς διάλειμμα. Αυτό δεν αναιρεί τη σημασία και την αξία της ημερίδας χάρις στις εξαίρετες παρουσίες των εισηγητών.

Του Δημήτρη Ιωαννίδη

Παρακολουθώ αυτά που γίνονται στην εκπαίδευση σχεδόν 50 χρόνια, από τότε που διορίστηκα πρωτάρης Δάσκαλος, και, τα παρακολουθώ από πολύ κοντά γιατί νεότατος  εντάχθηκα στο συνδικαλιστικό κίνημα και το υπηρέτησα για σχεδόν 40 χρόνια από όλες τις βαθμίδες , που βέβαια την εποχή εκείνη ήταν ακηδεμόνευτο και κυρίως ακομμάτιστο.

Γράφει ο Τάσος Ναούμης, παιδίατρος, Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Η επιγραφή, που έχει αρκετά μέτρα μήκος, βρίσκεται στην βάση ενός μεγάλου ψηφιδωτού, που κοσμεί την εκκλησία της Παναγίας Σουμελά στο Βέρμιο. Το ψηφιδωτό καλύπτει την κόγχη που βρίσκεται πάνω από την εικόνα της Παναγίας και η επιγραφή  τοποθετήθηκε  σε τέτοιο σημείο ώστε να μην περνάει απαρατήρητη. Η ανάγνωση του λιτού κειμένου που πληροφορεί τους ανυποψίαστους  πιστούς  για την θεοσέβεια  των  δύο πολιτικών ανδρών ξαφνιάζει και προκαλεί.

Του Βλάση Αγτζίδη (*)

Μια σημαντική Ημερίδα θα γίνει για πρώτη φορά στο Κιλκίς το Σάββατο 16 Μαϊου , 7.30 μ.μ. στον ημιώροφο του ξενοδοχείου Habitat. Η σημαντικότητα έγκειται στο ότι είναι προσκαλεσμένος ένας σημαντικός Τούρκος ερευνητής, ο Sait Çetinoğlu, ο οποίος θα αναπτύξει το εξής θέμα: «Η Τρομοκρατία της Ένωσης και Πρόοδου κατά των Χριστιανών στην Μικρά Ασία: Οικονομική Αποκλεισμοί, Λεηλασίες και Πυρπολήσεις.¨

του Νίκου Σιάνα

Τώρα με την οικονομική κρίση ήρθε στην επικαιρότητα και ένα ζήτημα το οποίο ο ελληνικός λαός σχεδόν το αγνοούσε, ή στην καλύτερη περίπτωση γνώριζε ελάχιστα πράγματα. Αναφέρομαι στο ιστορικό των πολεμικών επανορθώσεων. Και των κατοχικών δανείων, όπως προέκυψαν κατά την περίοδο της κατοχής 1941-1945.

του Παύλου Πασσαλίδη

Αισθάνομαι την ανάγκη ως έλληνας αλλά και Ευρωπαίος πολίτης, με δικαιώματα αλλά και υποχρεώσεις, να εκφράσω δημόσια τις απόψεις μου για την παρουσία μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και την Ευρωζώνη.
Με το θάρρος της γνώμης, αλλά θέλω να πιστεύω και της σχετικής γνώσης και εμπειρίας. Χωρίς υπερβολές, σκοπιμότητες και λαϊκισμό, χωρίς ευρωλαγνεία αλλά με θετικό σκεπτικισμό. Με ρεαλισμό και όραμα.

Του Νίκου Σιάνα

Στις 27 Απριλίου 1941, τα γερμανικά στρατεύματα μπαίνουν στην Αθήνα. Στις 10.30 π.μ. στο καφενείο «Παρθενών» στους Αμπελόκηπους, γίνεται η παράδοση της πόλης στον γερμανό συνταγματάρχη Φον Σέφεν. Την ίδια μέρα, στις 8.45 το πρωί είχε προηγηθεί η ηρωϊκή πράξη του Ευζώνου Κωνσταντίνου Κουκίδη που πήρε μαζί του την ελληνική σημαία και έπεσε απ’ την Ακρόπολη, λίγο πριν την ύψωση του αγκυλωτού σταυρού εκεί.
Η χώρα μας βρίσκεται πλέον υπό την κατοχή των Γερμανών, των Βουλγάρων και των Ιταλών. Στις 28 Απριλίου ακολουθεί η στελέχωση και ο διορισμός απ’ τους Γερμανούς της κυβέρνησης Τσολάκογλου.  Θα σπεύσουν να τη στελεχώσουν δυστυχώς και πρώην αξιωματικοί  του Μικρασιατικού, αλλά και στρατηγοί του Ελληνοαλβανικού μετώπου (Σπηλιωτόπουλος, Μπάκος, Κατσιμήτρος, Μουτούσης, Δεμέστιχας κ.τλ.), καθώς και φιλοναζί πανεπιστημιακοί.

Από τις λέξεις του τίτλου που θα πει ποταμός βρήκαν τις ρίζες τους κοντά στον Νίγηρα Αμερικανοί δέκατης γενιάς στο μόνο σήριαλ που είδα πριν τριανταπέντε χρόνια.