Γιατί τι άλλο μπορεί να υποθέσει κανείς παρά παραφροσύνη όταν ακούει τον « εθνικό μας» βωμολόχο Λάκη-λακέ να αναφέρεται σε ανθρώπους που από μια ατυχία της ζωής βρίσκονται ξαφνικά καθηλωμένοι σε μια αναπηρική καρέκλα. Ο μέγας διαχρονικά εμπαθής λασπολόγος αποφαίνεται μπροστά στο φιλοθεάμον κοινό του.

Του Θεόδωρου Ε. Παυλίδη, Δικηγόρου

Πόσο βάσιμοι είναι οι ισχυρισμοί των επικριτών του, για εθνική μειοδοσία;

Όπου υπάρχει καπνός, υπάρχει και φωτιά λέει ο θυμόσοφος Λαός μας.
Αν ισχυρισθώ ότι ο Κωνσταντίνος Καραμανλής «πούλησε» το Κυπριακό με αντάλλαγμα την πρωθυπουργοποίηση του, δεν θα κομίσω γλαύκα εις Αθήνας.         Η φήμη αυτή είναι διάχυτη από χρόνια στον τόπο και υπάρχει και σήμερα σημαντική μερίδα του λαού μας που την πιστεύει. Ή τουλάχιστον την δέχεται με επιφύλαξη.  

Δεν θέλω να επικρίνω κανένα, αλλά οφείλω να ομολογήσω εν πάση ειλικρινεία, ότι ως διατελέσας δήμαρχος επί οκταετία (1991 – 1998), αισθάνθηκα δυσφορία, όταν ανάγνωσα, στην έγκριτη εφημερίδα σας, δηλώσεις του σημερινού δημάρχου ότι μόνον επί του δημάρχου Τερζίδη έχουν γίνει αξιόλογα έργα υποδομής στην πόλη, που ωστόσο δεν φαίνονται γιατί είναι θαμμένα στη γη… Επιχείρησε δε να τα απαριθμήσει, για να καταλήξει στα εξής δύο: Το αποχετευτικό δίκτυο της πόλης, (που δε φαίνεται) και ο βιολογικός καθαρισμός, (που φαίνεται μεν, αλλά είναι μακράν της πόλης και είναι σαν να μη φαίνεται)!

Κενό στρατηγικής στο σύνολο του πολιτικού συστήματος διαπιστώνει ο Γιώργος Φλωρίδης και εκτιμά ότι προϋπόθεση ανάκαμψης, πέρα από παρωχημένες διακρίσεις ανάμεσα σε Δεξιά, Κέντρο και Αριστερά, αποτελεί η «ηγεμόνευση» των μεταρρυθμιστικών ιδεών, καθώς και η «υπέρβαση» του λαϊκισμού. Ο πρώην υπουργός εμφανίζεται απαισιόδοξος για τις προοπτικές επιτυχίας ενός σοσιαλδημοκρατικού κόμματος με βάση τα σημερινά δεδομένα.

Ένας χρόνος «Αριστερά». Ένας χρόνος κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Ένας χρόνος μάχης για την ανασυγκρότηση του κεφαλαίου.

Πρώτα, βεβαίως, ο ΣΥΡΙΖΑ είχε επιλεχθεί απ' την ντόπια αστική τάξη να καταλάβει στο αστικό πολιτικό σύστημα τη θέση του καταρρέοντος ΠΑΣΟΚ, που αφού την υπηρέτησε «ευδοκίμως», οδηγήθηκε στην... αποστρατεία.
 
       Ταπ, Ταπ, Ταπ. Μπράβο τ’ αγόρι μας,
                        τον παικταρά μας

Το σύστημα πόνταρε πάνω του, συνυπολογίζοντας, μεταξύ άλλων, τις διαβεβαιώσεις του ότι σαν «αριστερό» κόμμα, με διασυνδέσεις στο κίνημα, με «καθαρό ποινικό μητρώο» είχε την ικανότητα να χειραγωγήσει το λαό και να τον ενσωματώσει, αμβλύνοντας αντιδράσεις ενόσω θα έκανε τη βρώμικη δουλειά.
Σήμερα οι ΣΥΡΙΖΑίοι επαίρονται για τη δυνατότητά τους άλλο να κάνουν κι άλλο να ισχυρίζονται ότι κάνουν, να βαφτίζουν το κρέας ψάρι.
-Να εφαρμόζουν σκληρή αντιλαϊκή πολιτική, σαφέστατα ταξική υπέρ του κεφαλαίου.
-Να παραδίδουν τα σπίτια της φτωχολογιάς στις τράπεζες και να παριστάνουν ότι συμπάσχουν.
-Να ανατρέπουν τον χαρακτήρα της Κοινωνικής Ασφάλισης, όσα δικαιώματα απέμειναν και να υποστηρίζουν ανερυθρίαστα ότι πασχίζουν για τη σωτηρία του Ασφαλιστικού.
-Να οδηγούν τους αγρότες στο ξεκλήρισμα
-Να υπογράφουν μνημόνια συνειδητά
Μετέφρασαν τη λαϊκή ψήφο σε εξουσιοδότηση εν λευκώ,
Επένδυσαν στη λαϊκή ανοχή
Όμως οι μάσκες έπεσαν!
ΠΑΜΕ να τους σταματήσουμε! ΠΑΜΕ για άλλες εξουσίες λαϊκές!

Ο αγώνας των αγροτών ενάντια στην οριστική εξόντωσή τους.
Η αγροτιά αγωνίζεται στήνοντας μπλόκο στην ακολουθούμενη πολιτική που την εξαθλιώνει και την διώχνει από τα χωράφια. Αγωνίζεται για να ζήσει. Τώρα πρέπει να έγιναν επιτέλους σοφότεροι και πιστεύω να ξαναφέρουν στο νου όλα-όσα τους λέγαμε για την ΕΕ, τις ΚΑΠ και τις πολιτικές των κυβερνήσεων των κομμάτων που ψηφίζουν.

 Η ΝΔ και οι αγρότες
Προφανώς η Ν.Δ δεν συμφωνεί με τα αιτήματα που τίθενται ( π.χ από την πανελλαδική επιτροπή μπλόκων) γιατί έρχονται άλλωστε σε αντίθεση με την αντιλαϊκή ουσία της πολιτικής της που δεν διαφέρει από αυτή της κυβέρνησης. Αυτό αποδεικνύει τα όσα λέγονται για «αναξιόπιστη πολιτική» και «πρόχειρου χειρισμούς» όπως και το γεγονός ότι δεν ανοίγει «τα χαρτιά της» σχετικά με το τι διαφορετικό προτείνει. Επίσης με σαφήνεια παίρνει θέση και για τις μορφές αγώνα (π.χ μπλόκα) εκφράζοντας την αντίθεση της ουσιαστικά προφασιζόμενη «το σεβασμό τα ελευθερία του άλλου». Ας μην ξεχνάμε τα αγροτιδικεία (μαζί με το ΠΑΣΟΚ) που είχε στήσει τα προηγούμενα χρόνια, τα ΜΑΤ που έστελνε αλλά και τις προσπάθειες να στρέψει-μέσω του λεγόμενου «κοινωνικού αυτοματισμού» κομμάτια του πληθυσμού ενάντια στους αγρότες. Επομένως οι αγρότες δεν θα πρέπει να δείξουν καμία εμπιστοσύνη στα όσα «αντιπολιτευτικά» λέει σήμερα η Ν.Δ και να συνεχίσουν ενωμένοι τον δίκαιο αγώνα τους.

Ο αγώνας της «γραβάτας»
Βγήκαν και οι επιστήμονες στους δρόμους. Και είναι κατ’ αρχήν θετικό ότι για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια συμπαραστάθηκαν στην αγωνιζόμενη μικρομεσαία αγροτιά. Και στους εργαζόμενους; Αυτό που μένει ωστόσο ως παρακαταθήκη και δυναμική είναι αυτή η αισιόδοξη γενική αίσθηση πως το λαϊκό κίνημα ξυπνάει από την εκλογική νάρκη του.
Ο αγώνας τους ονομάστηκε «αγώνας της γραβάτας».
Να το πούμε καθαρά :Υπάρχουν γραβάτες των 200 ευρώ, υπάρχουν και των 5... Το νέο Ασφαλιστικό πλήττει όλους τους μισθωτούς και αυτοαπασχολούμενους επιστήμονες.
Δεν έχουμε να περιμένουμε τίποτα θετικό από τη "διαπραγμάτευση" των ηγεσιών των επιστημονικών φορέων, θεσμικών συμβούλων της εκάστοτε κυβέρνησης, που ισχυρίζονται ότι εκπροσωπούν τα "κοινά" συμφέροντα "όλων των επιστημόνων", γιατί τέτοια κοινά συμφέροντα δεν υπάρχουν. Δε συμβιβάζεται το συμφέρον του μισθωτού επιστήμονα με το συμφέρον του εργοδότη επιστήμονα, το συμφέρον του αυτοαπασχολούμενου επιστήμονα με τα συμφέροντα των ιδιοκτητών ή μετόχων των μονοπωλιακών ομίλων που μπορεί να είναι επιστήμονες. Οι ηγεσίες των επιστημονικών φορέων είναι ταγμένοι στην υπηρεσία του αντίπαλου.
 Για να έχει ο αγώνας  συνέχεια, κλιμάκωση και προοπτική οφείλουν να σημαδέψουν τον πραγματικό αντίπαλο, τους μονοπωλιακούς ομίλους και τους πρόθυμους υπηρέτες τους,

Η ανακοίνωση των επιστημονικών φορέων του Κιλκίς
 Τι αγωνιστική τι μαχητική η κοινή ανακοίνωση των επιστημονικών φορέων του ν. Κιλκίς. Και προς τη «σωστή» κατεύθυνση! Καλά έ;

Μια έρευνα για την Παιδεία
Η έρευνα που παρουσιάστηκε από το Κέντρο Ανάπτυξης Εκπαιδευτικής Πολιτικής (ΚΑΝΕΠ) και αφορά την ταυτότητα της ελληνικής Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης από το 2002 έως το 2014, καταγράφει στοιχεία που τρομάζουν.
Υποδομές που γερνούν, υποχρηματοδότηση και ανισότητες στην παροχή μόρφωσης.
Μεταξύ άλλων το 21% των μαθητών ηλικίας 15 ετών φοιτά σε σχολεία όπου το πρόβλημα της έλλειψης ή ανεπάρκεια των σηστημάτων θέρμανσης, ψύξης και φωτισμού παρεμποδίζει τη μαθησιακή διαδικασία. Το παραπάνω ποσοστό αυξάνει στο 34,8% όταν αναφέρονται ζητήματα ελλείψεων ή ανεπάρκειας στους χώρους εκπαίδευσης (σχολικές αίθουσες, διάδρομοι, σκάλες, ζητήματα στεγανότητας, καθαριότητα κ.λ.π.
Η έρευνα καταγράφει τη συγκέντρωση μαθητών σε αστικά κέντρα και σε ότι αφορά το δείκτη πρόωρης σχολικής εγκατάλειψης  καταγράφεται στο 9% ενώ το 63,3% των νέων (18-24 ετών) που διέρρευσαν από την εκπαίδευση είναι άνεργοι ή εργασιακά μη ενεργοί!
Το ΚΑΝΕΠ όμως αποδίδει τα προβλήματα στο ότι για δεκαετίες η εκπαίδευση προχωρά χωρίς στρατηγικό σχεδιασμό, επάρκεια πόρων κ.λ.π. ενώ αποσιωπά τους στόχους που θέτει η ΕΕ για τα συστήματα εκπαίδευσης με την γενικότερη στρατηγική της ανταγωνιστικότητας η οποία φέρνει και την υποβάθμιση της παιδείας.

Υγεία
Πρώτα ψηφίζουν Μνημόνια, εφαρμοστικούς νόμους, έχουν συνδιαμορφώσει κοινή στρατηγική για την ιδιωτικοποίηση και την εμπορευματοποίηση της Υγείας και ευθύνονται για την υποχρηματοδότηση, τις ελλείψεις προσωπικού και εξοπλισμού των νοσοκομείων, τη γενίκευση των stage και των συμβασιούχων, προωθούν τη λεγόμενη "συνύπαρξη ιδιωτικού και δημόσιου τομέα" που σαν αποτέλεσμα έχει να ξεφυτρώνουν γιγάντιες επιχειρήσεις Υγείας , που κερδοφορούν με τα προβλήματα υγείας του λαού που βάζει έτσι βαθιά το χέρι στην ήδη λεηλατημένη τσέπη του από την κυβέρνηση με φόρους και χαράτσια. Και
Ύστερα με πολιτικαντισμό και υποκρισία δήθεν ανησυχούν και ενεργούν για τις ελλείψεις σε αναλώσιμα υλικά.
Θοδωρίκα, Θοδωρίκα: «Πού’ ναι το τότε που έδειχνε, πως ήσουν κάποιος άλλος!»

Όλα τα σφυριά
...μαζί και τα δρεπάνια, να βαρέσουν στην ίδια κατεύθυνση:
Να αποκρουστεί η δόλια προσπάθεια της κυβέρνησης να διαιρέσει τους εργαζόμενους και να δημιουργήσει αντιπαλότητες με άλλα λαϊκά στρώματα. Όσο διευρύνονται οι αντιδράσεις στο αντιασφαλιστικό της σχέδιο, τόσο δυναμώνει η κυβερνητική προσπάθεια να στρέψει τους μελλοντικούς συνταξιούχους απέναντι στους παλιούς, τους νέους εργαζόμενους ενάντια στους παλιότερους, αυτούς που δεν έχουν τίποτα ενάντια στους λιγότερο φτωχούς, τους άνεργους ενάντια σ' αυτούς που βγάζουν έστω κι ένα μεροκάματο, τους αυτοαπασχολούμενους ενάντια στους αγρότες. Ποντάρει στον «κοινωνικό αυτοματισμό», τον οποίο προκλητικά σκεπάζει με το μανδύα της «δικαιοσύνης». Το σχέδιο της κυβέρνησης μοιράζει «δίκαια» τις συνέπειες σε συνταξιούχους και ασφαλισμένους, παλιούς και νέους, εργαζόμενους και άνεργους. Δεν αφήνει κανέναν απ' έξω, ανεξάρτητα από ηλικία, επάγγελμα, κλάδο και τομέα δουλειάς. Ο αγώνας πρέπει να έχει συγκεκριμένο περιεχόμενο, στόχους, να αποκαλύπτει τις αιτίες και τους υπεύθυνους των προβλημάτων.

Οι πουλημένοι
Οι πουλημένοι με παππού ή πατέρα στο ΕΑΜ, που κάνουν νταβατζιλίκι με το κομμουνιστικό τους παρελθόν πήραν το βήμα για το τσαλάκωμα του λαού..."

Ημερίδα με θέμα «Οι  Γενοκτονίες των Χριστιανικών Λαών της Ανατολής (1875-1923) και η διαχείριση της μνήμης τους» θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή,  21 Φεβρουαρίου 2016 και ώρα 11.00π.μ., στην αίθουσα «Αριστοτέλης» του Ξενοδοχείου Μακεδονία Παλλάς  (Λεωφ. Μεγ. Αλεξάνδρου).

Γράφει ο Θεόδωρος Παυλίδης, δικηγόρος, πρόεδρος του συλλόγου Δυτικοποντίων Ν. Κιλκίς “Ο Γερμανός Καραβαγγέλης” 

Ένα ρεπορτάζ για τους Ελληνόφωνους (Ποντιόφωνους) των περιοχών της Τσάηκαρα ή της Τόνυας, έχει ασφαλώς το ενδιαφέρον του. Όταν όμως το κείμενο είναι γραμμένο σε περιοδικό παντουρκικής κυκλοφορίας, γραμμένο από Τούρκο δημοσιογράφο, τότε αποκτά και σημασία. Το ρεπορτάζ ξεφεύγει από την ελληνική υποκειμενικότητα και ο αναγνώστης αφήνεται να βγάλει τα συμπεράσματά του από τα όσα ευθέως με μισόλογα ή υπονοούμενα βγαίνουν στο φως της ιστορίας από τα στόματα των ίδιων των πρωταγωνιστών. Αρκεί βέβαια η πένα να γράφει αλήθειες και όχι να τις <<κατασκευάζει>>.

Του Μητροπολίτη Γουμένισσας κ.κ. Δημητρίου

Το 2014 και πιο πολύ το 2015 και το αρξάμενο 2016 μας έφερε σιμά με κύματα προσφύγων συνανθρώπων, και την εξαιρετικά περίπλοκη ―αν μη και απάνθρωπη― τραγικότητα του ζητήματος σε όλες τις πτυχές, αλλά και τις δημογραφικές και κοινωνικές συνέπειές του.

Από την Κωνσταντίνα Γεράκη

Ο Νάσος και η Άννα γνωρίστηκαν εντελώς τυχαία, όταν η καλή μου φίλη περνούσε το δράμα της ζωής της, μια που ο αγαπημένος της άλλαζε πόλη λόγω οικονομικής κρίσης. Την κρίση την περνούσε και η Άννα, μόνο που ήταν νευρολογικής φύσεως… μετά από προσφωνήσεις τύπου:  τον ανόητο που διάλεξε να φύγει μακριά.... τον άχρηστο που με αφήνει μόνη, ακολουθούσε το γνωστό: «μα εγώ τον θέλω» πάψαμε να σφουγγαρίζουμε πια μια που η φιλενάδα μου ήταν μονίμως στα πατώματα κι άντε να τρέχω για ανεφοδιασμό σε χαρτομάντηλα…

Του Κώστα Τερζενίδη

Ζούμε σ’ έναν υπέροχο τόπο, σ’ έναν κόσμο αγγελικά πλασμένο, όπου «όλα τριγύρω αλλάζουνε κι όλα τα ίδια μένουν». Με τέτοια θαυμαστή επιμονή αντιστέκεται ο καιρός, και αδιαφορούν οι άνθρωποι. Αλλά προς Θεού, αν η πραγματικότητα δεν συμφωνεί μαζί μας, τότε αλίμονο στην πραγματικότητα. Είναι το μνημόνιο, ηλίθιε! κατά την προεκλογική ατάκα του πρώην προέδρου των ΗΠΑ Μπιλ Κλίντον: «It's economy stupid».
Και η καημένη η μάνα μου, χρειάστηκε να περάσει στα 87 της, να περάσουν και οι γιορτές και να συνειδητοποιήσει πως τελικά δεν της έδωσαν τη 13η σύνταξη που της είχαν υποσχεθεί. Και σαν μικρό παιδί το περίμενε αυτό το δώρο, για να το μοιράσει στα εγγόνια…