Μην πιστεύεις αυτούς που λένε ότι θέλουν να σε σώσουν, όταν ζητούν την ψήφο σου. Το κάνουν για το καλό το δικό τους. Μην τους επιτρέψεις να σε κάνουν θύμα τους.
Μην πιστέψεις αυτούς που δεν ξεχώρισαν στο επάγγελμα που άσκησαν. Αν ένας πολιτικός δεν έχει διακριθεί ως γιατρός, νομικός ή μηχανικός, στην επιστήμη που σπούδασε, γιατί να είναι καλός ως πολιτικός;
Μην πιστεύεις αυτούς που έχουν ως μοναδικό "προσόν" την καταγωγή τους, ούτε και σ’ εκείνους που μεταπηδούν από κόμμα σε κόμμα, για να υπουργοποιηθούν. Αυτοί είναι οι χειρότεροι από όλους! Για την πάρτη τους πουλούν και το κόμμα τους και τη μάνα τους!
Ξέρεις κανέναν που θα ’θελε να γίνει πολιτικός, αν είχε ως αμοιβή τον μισθό ενός απλού εργαζόμενου; Αν δεν είχε το προνόμιο της ασυλίας, της ατιμωρησίας και της αδιευκρίνιστης περιουσίας; Πώς αποκτούνται τόσα σπίτια, στα ακριβότερα μέρη της Ελλάδας και του κόσμου; Πόση εμπιστοσύνη έχεις για να τρέχεις πίσω από έναν πολιτικό, που σαν την ακρίδα πηδά από το ένα χορτολίβαδο στο άλλο;
Να φοβάστε, φίλοι μου, να φοβάστε. Να φοβάστε τους πολιτικούς που από τα θρανία της σχολής βρέθηκαν στα έδρανα της βουλής, ελέω κόμματος. Να φοβάστε τους δικαστές και τους δημοσιογράφους, τους απομακρυσμένους από το δίκαιο και τον λαό, στο όνομα του οποίου δημοσιογραφούν και δικάζουν!
Να φοβάστε τα «τζάκια» που έχουν χτιστεί στις πλάτες του λαού, αλλά κι εκείνους που έχουν κάτσει πάνω στον σβέρκο του για δεκαετίες. Να φοβάστε τέλος και τον ίδιο τον λαό εκείνον, που γαλουχήθηκε σαν την καμήλα να γονατίζει, για να την καβαλάνε.
Ένα κράτος στελεχωμένο από πονηρούς και ανάξιους, από αήθεις και ανήθικους, με πλαστογραφημένα πτυχία φαίνεται ότι μπάζει από παντού. Με παλιά μπάζα νέα κοινωνία δεν χτίζεται, αλλά καταστρέφεται κι άλλο σε όλα της τα επίπεδα, με πρώτη τη δικαιοσύνη, που το ανέχεται!
Ένα κράτος με πλούσιους αυτούς που το κυβερνούν, που εκχωρούν ή νοικιάζουν τη Δημόσια περιουσία του, στους εκάστοτε ημετέρους έναντι πινακίου φακής, είναι κράτος διαβλητό ως προς τους θεσμούς του.
Είναι παράλογο να εορτάζεται η δημοκρατία από τους πολιτικούς της επιβήτορες. Από αυτούς που την κυβέρνησαν μεταδικτατορικά και την γκρέμισαν οικονομικά στου χαμού τα τάρταρα.
Στη ζούγκλα κυβερνούν τα μεγάλα αρπαχτικά και στην κοινωνία τα αντίστοιχα. Ο στίχος της Γαλάτειας Καζαντζάκη, «καθρέφτης σου είμαι κοινωνία και σου μοιάζω», είναι διαχρονικός. Και στη σαβάνα και στην Πολιτεία, ισχύει η αρχή του ισχυρού, από την εποχή της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Από τότε που έριχναν τους Χριστιανούς στις αρένες, τροφή για τα θηρία!
Χώρα όπου η δικαστική εξουσία είναι διορισμένη, όπου οι επικεφαλής των θεσμών, των Ανεξάρτητων Αρχών και των διευθυντών των Δημόσιων Υπηρεσιών, είναι τοποθετημένοι με κριτήρια κομματικά, από τη χώρα αυτή η νέα γενιά έχει ήδη μεταναστεύσει.
Χώρα όπου τα πολιτικά εγκλήματα δεν εκδικάζονται, όσες εκλογές και να γίνουν, το σύστημα θα παραμένει στον πυρήνα του αυταρχικό. Σύστημα, όπου όλες οι εξουσίες είναι συγκεντρωμένες στα χέρια του ενός, που είναι πάνω και από τον νόμο, δεν είναι δημοκρατικό!
Όπου απόλυτος άρχων παρακολουθεί, υπουργούς, βουλευτές, αντιπάλους πολιτικούς, αρχές και θεσμούς, σε ξηρά, αέρα και θάλασσα, το σύστημα αυτό ποσώς διαφέρει από την προηγούμενη επταετία! Όπου δικαιοσύνη είναι τοποθετημένη από την εκάστοτε εκτελεστική εξουσία είναι συνάμα και καθηλωμένη!
Είναι απελπιστικό να περιμένεις από τους άδικους δίκαιο και από τους δειλούς ξεσηκωμό. Είναι απογοητευτικό να προσδοκάς αλλαγή από τον λαό εκείνον, που μ’ ένα pass ξεγελιέται και εξαγοράζεται, όπως το άλογο με μια γλυκιά καραμέλα.
