Γράφει ο Αθανάσιος Τζούρτζος, αντιδήμαρχος Παιονίας.

Βρισκόμαστε μερικές εβδομάδες πριν  τις αυτοδιοικητικές εκλογές της 8ης Οκτωβρίου 2023 και έχουμε, ήδη, εισέλθει σε μία περίοδο της οποίας το βασικό χαρακτηριστικό στον πολιτικό λόγο είναι ζητήματα καίριας σημασίας για το παρόν, αλλά και το μέλλον των τοπικών κοινωνιών.

Γράφει

Ο Νίκος Κωνσταντινίδης

Εκπαιδευτικός συγγραφέας

"Ας ιδιωτικοποιηθούν τα πάντα/ ας ιδιωτικοποιηθεί η θάλασσα και ο ουρανός/ ας ιδιωτικοποιηθεί το νερό και ο αέρας/ ας ιδιωτικοποιηθεί η Δικαιοσύνη και ο Νόμος/ ας ιδιωτικοποιηθεί και το περαστικό σύννεφο/ ας ιδιωτικοποιηθεί το όνειρο…», γράφει ο βραβευμένος με νομπέλ λογοτεχνίας Ζοσέ Σαμαράγκου.

Σάμπως δεν βαδίζουμε προς την κατεύθυνση αυτή; Σάμπως δεν έχει ιδιωτικοποιηθεί η ενημέρωση και μέσω αυτής η αλήθεια; Σάμπως δεν έχει ιδιωτικοποιηθεί η γη και μέσω αυτής η παραγωγή; Μήπως δεν έγιναν ξένα τα ελληνικά αεροδρόμια και τα λιμάνια; Ή μήπως δεν σχετίζεται η ελευθερία του καθενός με την οικονομική δυνατότητα; Από τα λίγα που απομένουν να ιδιωτικοποιηθούν είναι το νερό, που κι αυτό κινδυνεύει τώρα!

Γράφει ο Νικόλαος Κουζίνης

Στη θερμοδυναμική, η εντροπία είναι η έννοια μέσω της οποίας μετράται η αταξία, της οποίας η μέγιστη τιμή αντικατοπτρίζει την πλήρη αποδιοργάνωση (ομογενοποίηση των πάντων) και ισοδυναμεί με την παύση της ζωής. Σε μια τέτοια κατάσταση, δεν υπάρχει καμία διαδικασία και δεν βρίσκεται "σε λήθαργο" (κρυμμένη) κανενός είδους πληροφορία που να επιτρέπει τη ζωή, αν με κάποιο τρόπο γίνει εκ νέου παροχή μόνο ενέργειας.

Στις πρόσφατες βουλευτικές εκλογές το Κιλκίς απέδειξε πως επιζητά μια γνήσια προοδευτική πολιτική δύναμη για να γίνει η φωνή του. Η θέληση αυτή των πολιτών, αλλά και η ανάγκη τους αποτυπώθηκε σε ένα ηχηρό ποσοστό του ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής, κατατάσσοντάς το, μάλιστα, στη δεύτερη θέση στο Νομό μας.

Γράφει η Δέσποινα Ξιφιλίδου, φιλόλογος.

Υπάρχουν παραμύθια, που στο τέλος χαμογελούν και σου λένε «...ζήσανε αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα ...» Υπάρχουν όμως και παραμύθια, για θεούς, ήρωες, τιτάνες και δαίμονες με υποχθόνιες ρίζες, που προκαλούν απέχθεια και αποτροπιασμό όπως: «ο Κρόνος τρώει τα παιδιά του...». Την απέχθεια και τον αποτροπιασμό του μύθου αυτού τόνισαν περίτρανα με αισθητική δεινότητα οι ζωγράφοι: Ο Ισπανός Γκόγια και ο Ολλανδός Ρούμπενς.

Γράφει ο Μάκης Ιωσηφίδης, δάσκαλος.

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη που έχει στα χέρια της τις τύχες της χώρας τα τελευταία τέσσερα χρόνια με εντολή που ανανεώθηκε με τις πρόσφατες εκλογές,  πλασαρίστηκε από τα καλά ταϊσμένα κανάλια και έντυπα ως ‘’κυβέρνηση των αρίστων’’. Μεγαλοδημοσιογράφοι και πάσης φύσεως κονδυλοφόροι κατάφεραν να εξαπατήσουν τον ελληνικό λαό οδηγώντας στο 41%.

Γράφει ο Θανάσης Βαφειάδης, τοπογράφος, συγγραφέας.

Πέρασαν από τη μια όχθη στην αντίπερα με αποφασιστικότητα μεγαλύτερη του Ιουλίου Καίσαρα που διέβη το Ρουβίκωνα, αναφωνώντας το περίφημο «ο κύβος ερρίφθη». Έπρεπε να μεταναστεύσουν οπωσδήποτε, με νόμιμο τρόπο βέβαια, που όμως δεν ήταν και ηθικός. Δε μπορούσαν να κάνουν αλλιώς, αυτό εκτίμησαν. Ήταν ζήτημα επιβίωσης, γιατί εκεί που βρίσκονταν δεν είχαν κανένα μέλλον.

Γράφει ο Θεόδωρος Πασσαλίδης, πρ. Βουλευτής.

Πέρασαν 22 χρόνια από τον θάνατο ενός κορυφαίου λαϊκού τραγουδιστή όλων των εποχών. Πέθανε 14 Σεπτεμβρίου 2001. Τα κανάλια κρατικά και ιδιωτικά πρέπει να παίζουν Στέλιο Καζαντζίδη. Δεν πρέπει να τον ξεχάσουν, το ζητάει ο κόσμος.

Γράφει ο Νίκος Κουζίνης

Από τότε που ο άνθρωπος απέκτησε ιδιοκτησία μέσω της γεωργίας και της κτηνοτροφίας, ήρθε σε σύγκρουση με αυτούς που την επιβουλεύονταν. Σε αντίθεση με τους προϊστορικούς χρόνους που ως τροφοσυλλέκτης στηριζόταν στην κοινοκτημοσύνη για να επιβιώσει. Στις αρχικές τους συγκρούσεις οι δύο αντίπαλοι συμπλέκονταν μεταξύ τους ή επιτίθονταν αιφνιδιαστικά στον οικισμό του αντιπάλου. Για να αντιμετωπίσει τον κάθε επιβουλέα η κοινότητα ή η μετέπειτα πόλη κράτος εφηύρε διάφορες αμυντικές ή επιθετικές τακτικές και κατασκεύασε διάφορα όπλα.

*Γράφει ο Θεόδωρος Πασσαλίδης πρ.Βουλευτής

Πέρασαν 22 χρόνια από τον θάνατο ενός κορυφαίου λαϊκού τραγουδιστή όλων των εποχών. Πέθανε 14 Σεπτεμβρίου 2001. Τα κανάλια κρατικά και ιδιωτικά πρέπει να παίζουν Στέλιο Καζαντζίδη. Δεν πρέπει να τον ξεχάσουν, το ζητάει ο κόσμος. Ο Στέλιος δεν σπούδασε σε κανένα ωδείο, σε καμία σχολή. Η φύση τον προίκισε με τα σπάνια μοναδικά και ανεπανάληπτα φωνητικά προσόντα που φεύγουν στα ουράνια. Εάν ο Καζαντζίδης είχε την ανάλογη μουσική παιδεία θα μπορούσε να διαπρέψει με μεγάλη επιτυχία σαν βαρύτονος όπερας στην παγκόσμια μουσική σκηνή όπως έγραψε κάποιος με εξιδεικευμένες γνώσεις και εμπειρία πάνω στο θέμα αυτό.