Ο λόγος που αναφέρω τη λέξη “δύσκολες ερωτήσεις” είναι γιατί κάποιοι γονείς νιώθουν απροετοίμαστοι να δώσουν μια απάντηση στα παιδιά τους, είτε γιατί δεν γνωρίζουν τον πιο κατάλληλο τρόπο να προσεγγίσουν το θέμα, είτε γιατί φοβούνται μην προκαλέσουν αρνητικά συναισθήματα στα παιδιά τους, είτε για να αποφύγουν να δώσουν λάθος πληροφορίες. Συνήθως τα παιδιά απο την ηλικία των δύο με τρία αντιλαμβάνονται τη διαφορετικότητα στους άλλους σε σχέση με τον εαυτό τους, και έχουν την περιέργεια να μάθουν που οφείλεται.
Πρόσφατα η κόρη μου με ρώτησε για ένα παιδάκι που φορούσε γυαλιά και τον λόγο που τα μάτια του ήταν τόσο μεγάλα. Της εξήγησα οτι προφανώς αυτό το παιδάκι δεν έβλεπε τόσο καθαρά και ο γιατρός με τα γυαλιά το βοήθησε να βλέπει καλύτερα. Όσον αφορά το μέγεθος των ματιών, της εξήγησα οτι ο φακός τα κάνει να φαίνονται μεγάλα, αλλά αν τα βγάλει είναι ακριβώς όπως και τα δικά μας. Χρησιμοποίησα απλές λέξεις που να ανταποκρίνονται στο αναπτυξιακό της επίπεδο ώστε η απάντηση μου να είναι απλή, σύντομη και κατανοητή.
Την επόμενη φορά που συναντήσαμε παιδάκι με γυαλιά, με ενθουσιασμό μου είπε “κοίτα μαμά τώρα αυτό το παιδάκι βλέπει καλά σαν και εμάς”. Σε επόμενη που ακολούθησε, δεν σχολίασε καθόλου εφόσον στο μυαλό της είχε αφομοιωθεί ως μια κατάσταση που μπορεί να συμβεί στον καθένα, και οτι στο παιδάκι συνέβη για καλό σκοπό. Σε ερωτήσεις όπως, γιατί το παιδάκι να ειναι διαφορετικό ή που μπορεί να οφείλεται αυτή η δυσκολία του, μπορεί να δυσκολέψουν το γονιό να απαντήσει.
Σε αυτές τις περιπτώσεις είναι σωστό αν δεν γνωρίζετε, απλά να είστε ειλικρινείς με το παιδί σας. Αν μπορείτε να δώσετε κάποια απάντηση, να είναι απλή και κατανοητή χωρίς λεπτομέρειες που πιθανόν να το μπερδέψουν περισσότερο. Είναι πολύ σημαντικό οι γονείς να βοηθάμε τα παιδιά μας να κατανοούν τη διαφορετικότητα ως μέρος της καθημερινής μας ζωής. Είναι σημαντικό να τους διδάξουμε οτι όλοι είμαστε διαφορετικοί μεταξύ μας και αυτό είναι που μας κάνει ιδιαίτερους και ξεχωριστούς. Είτε έχουμε διαφορετικό χρώμα, είτε έχουμε διαφορετική γλώσσα, σε αυτά που μπορούμε ή δεν μπορούμε να κάνουμε.
Η διαφορετικότητα που έχει ο καθένας δεν τον κάνει καλύτερο ή χειρότερο γιατί όλοι οι άνθρωποι έχουμε δυνατά και αδύναμα στοιχεία, για αυτό το λόγο θα πρέπει να σεβόμαστε τις διαφορές και να μην παραβλέπουμε τις ομοιότητες. Συχνά η κόρη μου αναφέρει για μια φίλη της στον παιδικό που δεν έχει καθαρό λόγο, παρόλα αυτά στις συζητήσεις μας μου δηλώνει οτι η ίδια την καταλαβαίνει, την αγαπάει και οτι περνάει πολύ όμορφα μαζί της. Όσο πιο χαλαροί και απαλαγμένοι είμαστε απο προκαταλήψεις, αμηχανία ή φόβο, τόσο και τα παιδιά μας θα αποκτήσουν μια υποδειγματική στάση σεβασμού απέναντι στη διαφορετικότητα των άλλων που θα την συντηρήσουν και μελλοντικά.