
Όταν διαπραγματεύεσαι ποτέ μην ρωτάς την άλλη πλευρά «ποιά είναι η θέση σας». Μάθε τι βρίσκεται πίσω από την θέση τους. Και εδώ όταν διαπραγματεύεσαι με την Γερμανία πρέπει να αναζητήσεις τι βρίσκεται πίσω από την έντονη πρεμούρα των Γερμανών να μας στείλουν άρον-άρον πίσω στην δραχμή.Η θέση αυτή προέκυψε με συντονισμένο τρόπο (μαζικά μέσα επικοινωνίας, γνωμηγήτορες) την τελευταία εβδομάδα. Γιατί τώρα θα μπορούσε να αναρωτηθεί ο κάθε καλόβουλος πολίτης αυτής της χώρας. Διότι απλά οι γαλλικές προεδρικές εκλογές κερδήθηκαν από τον Ολάντ και άρα τέρμα οι σφαλιάρες που έδιναν οι Γερμανοί στον Σαρκοζί και ταυτόχρονα δημιουργήθηκε (πολύ γρήγορα είναι η αλήθεια) ένας νέος γαλλοαμερικανικός άξονας με σαφώς αναπτυξιακό προσανατολισμό ο οποίος κινείται απένατι ακριβώς από την λιτότητα που πρεσβεύουν οι Γερμανοί ως «σώφρονες» νοικοκυραίοι.Ο εκνευρισμός μεγάλωσε όταν ο Ομπάμα δήλωσε «ότι ενδεχόμενη έξοδος της Ελλάδος από την ευρωζώνη θα έχει συνέπειες και στις ΗΠΑ». Με άλλα λόγια οι ΗΠΑ επανέρχονται σε ρόλο πλανητάρχη και θέτουν ως μια από τις πρώτες προτεραιότητες την σταθεροποίηση της ελληνικής οικονομίας.
Γιατί όμως έχει στηλώσει τα πόδια του το γερμανικό βιομηχανικό κατεστημένο και αντιπαρατίθεται σε οπαιαδήποτε συζήτηση άμβλυνσης της δανειακής σύμβασης και συζήτησης για αναπτυξιακά μέτρα; Είναι τόσο σημαντική η Ελλάδα που το ΑΕΠ της ανέρχεται σε 2% του συνολικού ΑΕΠ της ευρωζώνης;
Όχι βέβαια. Το πρόβλημα τους δεν είναι το μέγεθος της χώρας μας ούτε το μέγεθος του δημόσιου χρέους της. Αλλού είναι το ζήτημα: Μην «ξυπνήσει» ο Ευρωπαικός Νότος και αρχίσει να προβληματίζεται πάνω στα πραγματικά αίτια της συσσώρευσης δημόσιου χρέους σε αυτές. Δηλαδή οι γερμανοί δεν θέλουν με κανένα τρόπο να ανοίξει η συζήτηση στα ευρωπαικά θεσμικά όργανα για τα αίτια δημιουργίας ελλειμμάτων στις χώρες του Ευρωπαικού Νότου, διότι θα κληθούν ως «ατμομηχανή της Ευρώπης» να αιτιολογήσουν γιατί αντί της σύγκλισης έχουμε απόκλιση στούς ρυθμούς ανάπτυξης μεταξύ των χωρών του Βορρά και του Νότου. Και τότε τα πράγματα δεν θα είναι τόσο απλά και ο λαλίστατος κ. Σόιμπλε δεν θα μπορέσει να αιτιολογήσει αυτό το χάσμα με την βουκολική ρήση περί νοικοκυραίων γερμανών και σπάταλων και ράθυμων νοτίων.Ο μόνος που εμποδίζει την δημιουργία αναπτυξιακού άξονα με Ισπανία,Πορτογαλία,Γαλλία,Ιταλία και Ελλάδα είναι προς στιγμή ο ισπανός πρωθυπουργός Ραχόι. Όμως τα γεγονότα που θα επακολουθήσουν στον ισπανικό τραπεζικό τομέα θα τον αναγκάσουν να αλλάξει στάση.
Η τελευταία συνάντηση κορυφής έδειξε ότι άρχισε να συζητείται η χρηματοδότηση μεγάλων αναπτυξιακών έργων υποδομής είτε με ευρωομόλογα είτε με κατευθείαν δάνεια από την Ευρωπαική Κεντρική Τράπεζα. Η συζήτηση με επιμονή του Ολάντ ξεκίνησε και τίποτε πλέον δεν σταματά την αλλαγή πολιτικής στην ΕΕ. Η ΕΕ δημιουργήθηκε για την ισόρροπη και δίκαια κατανεμημένη ανάπτυξη των ευρωπαικών λαών και όχι για την επιβεβαίωση του γερμανικού ηγεμονισμού.



