Είναι εκείνα τα άτομα που μιλούν για το πόσο ωραίο καιρό έχει, όταν στο γραφείο γίνονται μαζικές απολύσεις. Εξαιτίας λοιπόν αυτών των αλλόκοτων συμπεριφορών έχει δημιουργηθεί η εξής πεποίθηση: η αισιοδοξία ως ελάττωμα. Ωστόσο, όταν οι ψυχολόγοι αναφέρονται στην αισιοδοξία, δεν εννοούν καμία από αυτές τις περιπτώσεις .Σε αυτό το σημείο, αξίζει να επισημανθεί, ότι η διαφορά ανάμεσα στις δύο οπτικές έγκειται στο τρόπο που αντιμετωπίζουν την πραγματικότητα αλλά και πως την αντιλαμβάνονται. Η απαισιοδοξία προκαλεί παράλυση και η βολοναριστική αισιοδοξία προκαλεί παραλογισμό. Καλό είναι να υπάρχει το μέτρο σε τέτοιου είδους καταστάσεις, όπως και πάντα δηλαδή. Η ψυχολογική ευημερία του ατόμου μπορεί να προσδιοριστεί ανάλογα με τη στάση που υιοθετεί. Η ζωή είναι πάντα πολύχρωμη για έναν αισιόδοξο ενώ για έναν απαισιόδοξο, είναι πάντα γκρίζα και απελπιστική. Οπότε, καταλήγουμε στο συμπέρασμα πως μόνο η λογική αισιοδοξία μας επιτρέπει να λύσουμε τα προβλήματα της κοινωνίας μας. Οι λογικά αισιόδοξοι άνθρωποι δεν εθελοτυφλούν μπροστά στις τραγωδίες που συμβαίνουν, αναγνωρίζουν τις αδικίες στα εκπαιδευτικά μας συστήματα κλπ, είναι όμως εκείνοι οι άνθρωποι που επίσης ψάχνουν τρόπους να βοηθήσουν και εργάζονται για να βρεθούν καλύτερες λύσεις και συνθήκες. Με εργατικότητα! Απαραίτητο κριτήριο βεβαίως είναι η δράση, η πράξη. Ας μη μένουμε ακινητοποιημένοι περιμένοντας τα πράγματα να αλλάξουν μόνα τους, μόνο και μόνο επειδή απλά το σκεφτόμαστε. Είναι αδήριτη ανάγκη να αρχίσουμε να κάνουμε βήματα ώστε να αλλάξουμε όσα δε μας αρέσουν. Μικρά η μεγάλα δεν έχει σημασία. Αν μείνουμε μόνο στη σκέψη δεν είμαστε αισιόδοξοι, είμαστε αθεράπευτα ρομαντικές ψυχές. Η αναδιαμόρφωση του τρόπου σκέψης, αφού πρώτα γίνει αντιληπτή και κατανοητή από το ίδιο το άτομο, η δική του ψυχοσύνθεση, επιτρέπει νέες λειτουργικές ικανότητες που μπορούν να οδηγήσουν σε νέες καλύτερες μέρες. Οι ρεαλιστικά αισιόδοξοι βλέπουν τη φωτεινή πλευρά της ζωής έχοντας παράλληλα πλήρη επίγνωση της πραγματικότητας και αυτό ακριβώς είναι το πιο χρήσιμο. Κλείνοντας, χρήζει ιδιαίτερης επισήμανσης πως οι επιστήμονες αναφέρουν ότι χρειάζεται μέτρο ανάμεσα στην αισιοδοξία και την απαισιοδοξία. Η αισιοδοξία είναι απαραίτητη όταν στόχος μας είναι η εξέλιξη και η αυτοβελτίωση. Η αισιοδοξία, ως χαρακτηριστικό της προσωπικότητας, σε συνδυασμό με δόσεις ρεαλισμού, είναι ο καλύτερος και πιο υγιής τρόπος, να χτίσει κάποιος ψυχική ανθεκτικότητα απέναντι στις δυσκολίες, και να πετύχει τους προσωπικούς στόχους του. Ναι λοιπόν στην μη τοξική, ρεαλιστική, Αισιοδοξία! Με γλυκό κάματο και πολύ δουλειά όλα γίνονται.