Η συμπεριφορά των Ελλήνων ψηφοφόρων, θυμίζει τον Κινέζο έμπορο που ήταν εθισμένος στον τζόγο και δεν μπορούσε να απαλλαγεί απ’ το πάθος αυτό. Στην αρχή, ένα Χειμώνα στο Πεκίνο,  έπαιξε τα λεφτά του και τα έχασε. Μετά έπαιξε ότι εμπόρευμα είχε και το έχασε κι’ αυτό. Στο τέλος έπαιξε τα ρούχα του και τα έχασε κι’ αυτά. Βγήκε, έτσι γυμνός στο δρόμο, και πέθανε απ’ το κρύο…
Ένας φίλος, που στις δύο προηγούμενες εκλογικές αναμετρήσεις (εθνικές εκλογές 2007 και ευρωεκλογές 2009) είχε ψηφίσει  το ΚΚΕ, μου είπε την ημέρα των εκλογών. «φίλε θα τους δώσω άλλη μια ευκαιρία (το ΠΑΣΟΚ). Όπως και να είναι, δεν θα είναι χειρότεροι από τους «δεξιούς», κάτι θα κάνουν». Βλέπετε παίζουν ρόλο και οι ψευδαισθήσεις ότι κάτι καλύτερο μπορεί να γίνει. Όσο κι αν προσπάθησα να τον μεταπείσω δεν άκουγε. Το μόνο που του είπα στο τέλος είναι, ότι εύχομαι να μην το μετανιώσει μετά τις εκλογές.
Γιατί εμείς επιμένουμε ότι έρχονται χειρότερα, καταιγίδα αντιλαϊκών μέτρων, η νέα κυβέρνηση θα ηγηθεί μιας τέτοιας πολιτικής, η ΝΔ θα ζητά πιο γρήγορα αντιλαϊκά μέτρα, ενώ οι άλλες δυνάμεις της αντιπολίτευσης δεν έχουν πολιτική ριζικής εναντίωσης. Δεν κάνουμε κινδυνολογία. «Μακάρι να είναι τα πράγματα αλλιώς». Δεν θέλουμε να υποφέρουν, ντε και καλά, τα λαϊκά στρώματα. Όμως έχουμε συσσωρευμένη πείρα και ξέρουμε πια πολιτική θα εφαρμοστεί.
Ο δικομματισμός έχει τραυματιστεί αν και στην κάλπη αυτό δεν έχει φανεί. Γι αυτό χρειάζεται ΚΚΕ δυνατό για να συμβάλλει ο λαός να κατανοήσει και να χρησιμοποιήσει τη δύναμή του. Για να είναι, όπως πάντα μπροστά στους αγώνες.
Είναι βέβαια σημαντικό το γεγονός ότι το ΚΚΕ άντεξε, στα διλήμματα, στις φοβίες και στους εκβιασμούς. Στα συνειδητά ψέματα ότι το ΚΚΕ δεν έχει ολοκληρωμένο κυβερνητικό πρόγραμμα.
Είναι, όμως, επίσης βέβαιο ότι το εκλογικό αποτέλεσμα δεν εκφράζει τις θετικές διεργασίας που έχουν γίνει στη λαϊκή συνείδηση, τις παρεμβάσεις του κόμματός μας υπέρ των εργαζομένων και όλων των λαϊκών στρωμάτων.  Δεν εκφράζει και τη γενικότερη απήχηση της πολιτικής του ΚΚΕ.
Μια χαρακτηριστική περίπτωση, εδώ κοντά στη γειτονιά μας, είναι η περίπτωση της Ασσήρου που η μικρή ποσοστιαία άνοδος είναι αναντίστοιχη με την μεγάλη παρέμβαση, μετά τις τελευταίες πλημμύρες, με την παρουσία και της Αλέκας Παπαρήγα. Ένα παράδειγμα μπορεί να είναι και ο νομός μας όπου, οι παρεμβάσεις στα εργοστάσια και σε άλλους χώρους δουλειάς που είχαν προβλήματα, δεν εκφράστηκε ανάλογα στην κάλπη με αποτέλεσμα να χαθεί για το ΚΚΕ η  έδρα για λίγους ψήφους.
Αυτό το ζήτημα της αναντιστοιχίας λαϊκής αποδοχής και ψήφου πρέπει αυτή τη φορά να μας προβληματίσει ως κόμμα πολύ σοβαρά. Ίσως πρέπει να γίνουν κάποιες αλλαγές προσώπων, να αλλάξει ο τρόπος που εκλαϊκεύουμε την πολιτική μας κ.λ.π.
Πιστεύω ότι με  το ζήτημα αυτό θα ασχοληθεί διεξοδικά η Κεντρική μας Επιτροπή και τα άλλα όργανα του κόμματος. Επιβάλλεται, είναι ανάγκη.