Θέλει να τινάξει στον αέρα το Παγκόσμιο Νομισματικό Σύστημα- και δεν είναι η πρώτη φορά που Αμερικανός Πρόεδρος το κάνει αυτό. Πρώτος ο Πρόεδρος Νίξον το έκανε αυτό το 1971. Τίναξε στον αέρα το Μεταπολεμικό Σύστημα Μπρέτον Γουντς (1944).
Τι κατάφερε ο Νίξον το 1971 και 1973;
Είχαμε τις πετρελαϊκές κρίσεις π.χ το ΣΟΚ του Νίξον (15 Αυγούστου 1971). Οι ΗΠΑ είναι η 1η ηγεμονική δύναμη στην παγκόσμια ιστορία που είδε την δύναμη της να αυξάνεται όσο μεγάλωνε το έλλειμμα της, σε αντίθεση με την Ρωμαϊκή και την Βρετανική Αυτοκρατορία, οι οποίες όταν τα ελλείμματα τους αυξήθηκαν, αυτές κατέρρευσαν!
Ο Trump σήμερα θεωρεί ότι αυτό που έκανε ο Νίξον πέτυχε, όμως δεν έχει άλλο περιθώριο να το κάνει γιατί η Αμερικάνικη Βιομηχανία έχει συρρικνωθεί τόσο πολύ σήμερα έτσι ώστε να μην μπορεί να ανταγωνιστεί την κινέζικη γιατί αυτή είναι 2,5 φορές μεγαλύτερη της. Έτσι, λοιπόν, μοιραία οδηγείται στην πραγμάτωση ενός 2ου ΣΟΚ που μας λέει ότι με τον ρόλο του δολαρίου που έχει εκτοξευθεί, εξ’ αιτίας του όγκου του και της ισχύος του παγκοσμίως καθιστά τον στόχο του Trump διπλό ή διττό για να ακριβολογούμε. Θέλει, δηλαδή, μια υποτίμηση του δολαρίου 25-30% για να αυξήσει τις αμερικανικές εξαγωγές και να μειώσει αντίστοιχα τις εισαγωγές και να πετύχει την μετακόμιση εταιρειών στις ΗΠΑ, όπως VW, BASF, o Κινέζος Ραϊαν Ζοου από την Αν. Κίνα μεταφέρει το εργοστάσιο του με κούπες και μπλουζάκια στο Ντάλας τον Μάιο, ο Λέο Λι με ηλεκτρονικά- αισθητήρες από το Σέντζεν στο Rivo της Νεβάδα, η Συμβουλευτική Chem1 από το Πεκίνο στο Χιούστον, γιατί πελάτες της ετοιμάζονται να επενδύσουν σοβαρά σε μέρη όπως το Τέξας, κλπ που άρχισαν ήδη να μετακινούνται. Αυτό είναι κομμάτι της στρατηγικής του Trump, που μ’ αυτόν τον τρόπο θα μπορέσει να μειώσει την αντιστοιχία μεταξύ δολαρίου και βιομηχανίας.
Και πως θα γίνει να πείσει τους ξένους (Ιάπωνες, Ευρωπαίους, Κινέζους, Άραβες) που κρατούν πολλά δις $ και πετροδόλαρα ως αποθέματα, αλλά για να αγοράσουν περιουσιακά στοιχεία αμερικάνικα! Αυτός είναι ο στόχος του.
Από την άλλη πλευρά, προκειμένου να καταστήσει τις επενδύσεις στις ΗΠΑ ελκυστικές και να απελευθερώσει κεφάλαια από την Χρηματαγορά (Ομόλογα (Bonds), Αμοιβαία Κεφάλαια, Repos, Futures- Μελλοντικά Συμβόλαια, Προθεσμιακές Καταθέσεις- όχι μόνο σε δολάρια αλλά και σε άλλα ισχυρά νομίσματα, πιέζει τον Πρόεδρο της Ομοσπονδιακής Κεντρικής Τράπεζας (Federal Reserve Bank) κ. Τζερομ Πάουελ, να μειώσει τα επιτόκια!
Η μείωση των επιτοκίων οδηγεί το χρηματιστικό κεφάλαιο στην αγορά ακινήτων (real estate), βιομηχανικών εγκαταστάσεων, εξοπλισμών, ανακατασκευών και το καθιστά παραγωγικό κεφάλαιο που αποβλέπει σε μακροχρόνια κέρδη είτε με Ιδία εταιρικά Κεφάλαια ή Ξένο Τραπεζικό δανεισμό ή Funds για την δημιουργία και ανάληψη επιχειρηματικών κινδύνων (Joint Ventures).
Άλλωστε, ο Πρόεδρος Trump μ’ αυτό το σύνθημα εξελέγη πανηγυρικά στις 07.11.2024, δηλ, America First (Πρώτα η Αμερική) και δεύτερον Make America Great Again (Ας κάνουμε την Αμερική ξανά Μεγάλη!)
Β. ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ TRUMP
Η οικονομία των ΗΠΑ αντιμετωπίζει σοβαρό δημοσιονομικό πρόβλημα και, βέβαια, έχει να αντιμετωπίσει την εξυπηρέτηση του δημόσιου χρέους της που φθάνει τα 35 τρις δολάρια αλλά και το ελλειμματικό εμπορικό ισοζύγιο με πολλές χώρες του πλανήτη.
Η επιβολή των δασμών (tariffs) για την προστασία (protectionism) των ντόπιων αμερικανικών προϊόντων και υπηρεσιών δίνει πολύτιμο χρόνο στην Διοίκηση (Trump Administration) να ανασυνταχθεί και να προσελκύσει ξένο χρηματιστικό και παραγωγικό κεφάλαιο για να επενδύσει εντός των ΗΠΑ. Μ’ αυτόν τον τρόπο δεν υπάρχουν δασμοί εντός της χώρας, δημιουργούνται νέες θέσεις εργασίας για τους πολυπληθείς ανέργους, κυρίως λατινοαμερικάνους, αφροαμερικάνους μετανάστες, κόβονται δραστικά τα επιδόματα ανεργίας, αυξάνει η κατανάλωση, η οποία σημειωτέων φέρνει έσοδα στο κράτος μέσω της έμμεσης φορολογίας (ΦΠΑ- ΕΦΚ- ΕΝΦΙΑ- χαρτόσημα κλπ) αλλά και της άμεσης φορολογίας μέσω των εισοδημάτων κυρίως της εργασίας.
Αναφορικά με το νοικοκύρεμα του κράτος ο Trump καταργεί καταρχήν 30 πρεσβείες και προξενεία κυρίως σε Ευρώπη και Αφρική- ένα εξ’ αυτών είναι και το Προξενείο Θεσσαλονίκης. Μ’ αυτόν τον τρόπο προβαίνει στη μείωση των εξόδων ξένων αποστολών. Επίσης, κόβονται κρατικές επιχορηγήσεις για υποτροφίες αμερικανικών κολλεγίων και πανεπιστημίων του εξωτερικού, χρηματοδοτήσεις πολλών Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων. Ακόμη, και η συμμετοχή στην Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας με υψηλά κονδύλια, κόβεται!
- Δεν θα αφήσω το στρατό μας να περιφέρεται σε όλον τον πλανήτη, δήλωσε ο Πρόεδρος Trump. Και μ’ αυτό τον τρόπο προβαίνει σε περικοπές στρατιωτικών δαπανών.
Βεβαία η παραπάνω πολιτική οδηγεί πρωταρχικά σε Ύφεση (stagnation) αλλά και σε παράλληλες πληθωριστικές πιέσεις (inflation), φαινόμενο το οποίο στην Οικονομική Επιστήμη αποκαλούμε Πληθύφεση (Staflation). Εάν οι ΗΠΑ βυθιστούν σε ύφεση, η Ευρώπη δεν πρόκειται να την ¨γλιτώσει¨ και η Ελλάδα μέσα, μας λέει η Goldman Sacks.
Άλλωστε, αυτό συνέβη και το 2008 με την κατάρρευση της Leman Brothers, Funny Mae, Republic Bank κλπ όταν το “τσουνάμι” πέρασε στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, στην Ευρώπη, για να επιβεβαιωθεί η ρήση: “όταν κρυολογεί η Αμερική, η Ευρώπη παθαίνει πνευμονία!”.
Γ. ΟΙ ΕΛΛΗΝΟΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ
Είναι γεγονός ότι η ελληνική εξωτερική πολιτική ταυτίστηκε με αυτήν της προηγούμενης Αμερικανικής Κυβέρνησης (Baiden Administration) την περασμένη 4ετία.
Εξαιρετικά καθοδηγητικό ρόλο έπαιξε το Παγκόσμιο Οικονομικό Forum (World Economic Forum) από τον ιδρυτή του, Claus Schwab, το 1971,από το Νταβός της Ελβετίας. Η Ελλάδα πήρε “γραμμή” για να λειτουργήσει πολιτικά σωστά (politically correct) όχι μόνο στα πλαίσια της Παγκοσμιοποίησης (Globalization) αλλά και σε «πρωταγωνιστική θέση» απέναντι στην Ουκρανία με οικονομική και στρατιωτική βοήθεια προς αυτήν αλλά και την διάθεση της Αλεξανδρούπολης για τον ανεφοδιασμό της, κατόπιν αμερικανικής (Νατοικής παρέμβασης). Ακόμη και η Woke Agenda που πέρασε δια νόμου από το Ελληνικό Κοινοβούλιο και αφορούσε τον γάμο των ομοφυλοφίλων ήταν έμπνευση και επιθυμία των ΗΠΑ.
Στα πλαίσια των εμπορικών ελληνοαμερικανικών σχέσεων θα πρέπει να τονίσουμε ότι οι ελληνικές εξαγωγές προς τις ΗΠΑ κατέχουν ένα μικρό ποσοστό στο Ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών. Ελιές, λάδι, κρασιά, τυροκομικά προϊόντα, σταφίδα κ.α αγροτικά προϊόντα αποτελούν τις εξαγωγές της Ελλάδας προς τις ΗΠΑ.
Από την άλλη πλευρά μέσα στην κρίση του πολέμου Ρωσίας- Ουκρανίας η χώρα μας εισήγαγε μεγάλες ποσότητες σχιστολιθικού LNG (υγροποιημένου φυσικού αερίου) με tankers, σε τετραπλάσια τιμή απ’ αυτό που παίρναμε από τη Ρωσία και το Αζερμπαιτζάν.
Βέβαια, σε θέματα στρατιωτικής συνεργασίας με τις ΗΠΑ- κυρίως σε αγορές οπλικών συστημάτων και ζητήματα στήριξης των ελληνικών θέσεων στην αμυντική και εξωτερική πολιτική, οι ΗΠΑ (και με την νυν και με την πρώην κυβέρνηση) στέκονται στο πλευρό της Ελλάδας, δηλώνοντας ότι μας θεωρούν παράγοντα σταθερότητας στην περιοχή της Αν. Μεσογείου!
Η έλευση της νέας Αμερικανίδας πρέσβειρας Kimberly Quilfoyle στην Αθήνα, βέβαια, θα μας φέρει και την agenda όχι μόνο της διαφαινόμενης εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ προς την Ελλάδα, Μεσόγειο και Μέση Ανατολή, αλλά θα καθορίσει το δράμα και το μέλλον των Ελληνοαμερικανικών Σχέσεων.
Η ευρύτερη περιοχή μας αποκτά ιδιαίτερο γεωστρατηγικό ενδιαφέρον με το “κενό εξουσίας” που δημιουργήθηκε στη Συρία και την ανακατανομή δυνάμεων επιρροής εκεί. Κυρίως το ενδιαφέρον για την Πατρίδα μας γίνεται ενεργειακό με την προσπάθεια εξόρυξης κοιτασμάτων πετρελαίου και αερίου από την Chevron και την Exxon (2 από τις 7 αδελφές) νότια της Κρήτης, όπου βρίσκεται το μεγαλύτερο κοίτασμα “Ηρόδοτος” σύμφωνα με το ΄Φώσκολο αλλά και τους όψιμους επαίοντες!! Οψόμεθα. Πάντως το εγγύς μέλλον προβλέπεται συναρπαστικό!
