Είναι κοινό μυστικό πως ως λαός δεν έχουμε και τις καλύτερες ή μάλλον δεν έχουμε καθόλου σχέση με τη φύση, εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων και ως σχέση εννοώ δραστηριότητες αθλητικές , ψυχαγωγικές κ.τλ.Σίγουρα σε αρκετές περιοχές της χώρας μας έχουν αναπτυχθεί τα τελευταία χρόνια τέτοιους είδους δραστηριότητες προς όφελος των τοπικών κοινωνιών. Στο νομό μας δυστυχώς ελάχιστα πράγματα έχουν γίνει. Πάικο, λίμνη μεταλλείου, Δοϊράνη και Αξιός ποταμός είναι σαν να μην υπάρχουν.
Παρακολουθώ πολλά χρόνια τα δημοτικά συμβούλια του πρώην Δήμου Πολυκάστρου. Ελάχιστες φορές θυμάμαι ν’ απασχόλησε ο Αξιός ποταμός τους εκάστοτε δημοτικούς συμβούλους. Η πρώτη φορά ήταν μια διαδημοτική συνεργασία με όμορους Δήμους και αφορούσε την προστασία και αξιοποίηση του. Από τον φορέα αυτό πέρα από την εξαγγελία και τις προθέσεις του δεν είδαμε τίποτε στο Πολύκαστρο, ή μάλλον βλέπουμε πως έχει καταντήσει η κοίτη του Αξιού από την αλόγιστη επί χρόνια αμμοληψία.
Η δεύτερη φορά που ακούστηκε πάλι κάτι για τον Αξιό αφορούσε κάποιο έργο χρηματοδοτούμενο από την Ε. Ένωση, το οποίο μάθαμε πως έγινε, καταγγέλθηκε μετά από κάποια χρόνια πως καταστράφηκε, τρελά πράγματα, αλλά δυστυχώς αυτή είναι η αλήθεια. Το έργο είχε παγκάκια, κιόσκια, WC πύργο για παρατήρηση πουλιών, δύο μικρά σκάφη για περιηγήσεις στο ποτάμι και φυσικά μια μικρή αποβάθρα. Ό,τι απέμεινε από όλα αυτά, μαζί με τον παραποτάμιο χώρο ενοικιάστηκε σε ιδιώτη. Έτσι από παρατηρητήριο πουλιών, και χώρο αναψυχής κατέληξε σε αναψυκτήριο και παρ’ ολίγο και μπουζουξίδικο. Ύστερα από καταγγελίες των περιοίκων για ηχορύπανση το «μαγαζί» έκλεισε. Λέγεται πως υπήρξαν καταγγελίες από πουλιά, ψάρια και άλλα όντα του Αξιού, τις οποίες θεωρώ όπως και εσείς υπερβολές. Η επόμενη αναφορά είχε να κάνει με την αξιοποίηση ενός πραγματικά όμορφου χώρου, δυτικά του Μικροδάσους, στο εκκλησάκι του Αγ. Παντελεήμονα, τα Τέμπη του Αξιού όπως λένε πολλοί. Και εκεί έγιναν διάφορες όμορφες ξύλινες κατασκευές, ασφαλτοστρώθηκε και ο δρόμος, αλλά η παρουσία του κόσμου εξαντλείται μόνο την ημέρα της Πρωτομαγιάς. Εντάξει, δεν έχουμε σχέση καλή με τη φύση, αυτό όμως δεν σημαίνει πως έχουμε το δικαίωμα και να την σκοτώνουμε. Κάντε μια βόλτα στις όχθες του Αξιού και όχι μόνο, και θα δείτε την «αγάπη» μας και το ενδιαφέρον για την φύση.
Μα, θα ρωτήσει κανείς τόσα χρόνια με κέντρα πολιτισμού, αθλητικούς οργανισμούς και συλλόγους γιατί ο Αξιός ήταν και είναι εκτός οπτικού μας πεδίου; Αυτό είναι το μεγάλο ερώτημα!
Και η τελευταία φορά που ο Αξιός είχε την τιμητική του θάλεγα, ήταν, στο πρόσφατο δημοτικό συμβούλιο, με αφορμή της ενημέρωση που έκαναν εκπρόσωποι της εταιρείας ΡΟΚΑΣ σχετικά με την κατασκευή υδροηλεκτρικού σταθμού. Έγιναν πολλές ερωτήσεις και ζητήθηκαν και αρκετές διευκρινήσεις από τους συμβούλους και καλώς έπραξαν, όμως θεωρώ πως μερικές ερωτήσεις έγιναν για εντυπώσεις της στιγμής, γιατί με τον Αξιό θα ασχοληθούν ξανά την ημέρα των Θεοφανείων
Μπορεί τα προεκλογικά φυλλάδια όλων να φιλοξενούν σελίδες ολόκληρες για το περιβάλλον, τον αθλητισμό και την ποιότητα ζωής, όλα αυτά όμως, μέχρι εκεί, ύστερα όλα θα μπουν στο ψυγείο και μάλιστα στην κατάψυξη για μελλοντική χρήση.
Και μια και τόφερε η κουβέντα, καλή και αναγκαία η ευαισθησία για την κυκλοφορία των ψαριών στον Αξιό, αλλά και η άνετη κυκλοφορία των πεζών χρήζει μέριμνας. Καλή και αναγκαία η ευαισθησία μας για την τυχόν ρύπανση από τον υδροηλεκτρικό σταθμό, αλλά στην όμορφη πλατεία σου με το πανάκριβο συντριβάνι της να λείπει η τουαλέτα, ε αυτό νομίζω πως λέγεται υποκρισία.
Το να ενδιαφέρεσαι ξαφνικά για τον Αξιό, ενώ τον έχεις ουσιαστικά διαγράψει χρόνια τώρα από το οπτικό και δραστικό πεδίο, ε αυτό είναι υποκρισία. Ευχή και ελπίδα εκφράζω, και αναμένω έστω και ελάχιστο από την νέα δημοτική αρχή αλλιώς θα μπει και αυτή στην λίστα των τυφλών.
Ας αφήσουμε λοιπόν όλοι μας, την αδιαφορία και τα εύκολα λόγια, και να δούμε πως θα αξιοποιήσουμε καλύτερα τις φυσικές ομορφιές του τόπου, κυρίως όμως να στρέψουμε επιτέλους το βλέμμα μας προς αυτές, προς όφελος και της φύσης αλλά και υμών.
Υ.Γ. Αν κάποιος νοιώθει πως τον θίγω, ζητώ συγνώμη.
