Η γνώση δεν θα βασίζεται στην στείρα απομνημόνευση αλλά στην καλλιέργεια της κριτικής ικανότητας και στην αυτογνωσία. Θα υπάρχουν γιατροί και νοσοκόμες για τις πρώτες βοήθειες, ψυχολόγοι και πλούσιο βοηθητικό προσωπικό στην υπηρεσία των μαθητών…
ΟΝΕΙΡΕΥΟΜΑΙ μια Ελλάδα όπου στη μέση εκπαίδευση οι έφηβοι θα παίρνουν ουσιαστική μόρφωση μαθαίνοντας τις μεγάλες κατακτήσεις του ανθρώπινου πνεύματος μέσα στους αιώνες. Θα μαθαίνουν τους ανθρώπινους πολιτισμούς όλων των εποχών και θα οπλίζονται με πανανθρώπινες αξίες και αρχές. Θα επιλέγουν το επάγγελμα που θα ακολουθήσουν με βάση τις κλίσεις και τα διαφέροντά τους και η λέξη ‘’φροντιστήριο’’ θα είναι μια άγνωστη λέξη…
ΟΝΕΙΡΕΥΟΜΑΙ μια Ελλάδα όπου τα Πανεπιστήμια θα είναι κτίρια σύγχρονα και πεντακάθαρα εσωτερικά και εξωτερικά, θα παρέχουν δωρεάν σπουδές και σίγουρη επαγγελματική απορρόφηση για τους φοιτητές…
ΟΝΕΙΡΕΥΟΜΑΙ μια Ελλάδα όπου οι δάσκαλοι όλων των βαθμίδων θα επιλέγονται ανάμεσα σε ανθρώπους που θα αγαπούν πραγματικά αυτό που κάνουν και θα επιμορφώνονται συνεχώς. Θα είναι δάσκαλοι ουσιαστικά μορφωμένοι και καλλιεργημένοι. Δάσκαλοι με ανοιχτούς ορίζοντες που θα μετουσιώνουν στην πράξη το ‘’…πάντα ανοιχτά, πάντα άγρυπνα, τα μάτια της ψυχής μου’’ για να μπορούν να μεταδίδουν το φως της γνώσης στους μαθητές τους…
ΟΝΕΙΡΕΥΟΜΑΙ μια Ελλάδα όπου κάθε ανθρώπινο πλάσμα θα έχει δεδομένη την δωρεάν πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια ιατρική του περίθαλψη. Τα νοσοκομεία θα είναι σύγχρονα, θα αστράφτουν από καθαριότητα και οι γιατροί οπλισμένοι με ένα δυνατό αξιακό σύστημα με κέντρο τον ΑΝΘΡΩΠΟ, θα δίνουν καθημερινά και με ανιδιοτέλεια τη μάχη για την ανακούφιση του ανθρώπινου πόνου και η έννοια της λέξης ‘’φακελάκι’’ θα είναι παντελώς άγνωστη…
ΟΝΕΙΡΕΥΟΜΑΙ μια Ελλάδα όπου τα ζευγάρια που θα παντρεύονται, θα έχουν εξασφαλισμένο σπίτι και σταθερό εισόδημα για μια αξιοπρεπή ζωή και δεν θα χαραμίζουν όλη τους την ύπαρξη για να αποκτήσουν ‘’ένα κεραμίδι’’. Τα παιδιά τους θα έχουν δωρεάν εξασφαλισμένη θέση σε σύγχρονους παιδικούς σταθμούς για να μπορούν οι γονείς τους να εργάζονται απρόσκοπτα…
ΟΝΕΙΡΕΥΟΜΑΙ μια Ελλάδα όπου οι άνθρωποι δεν θα ζουν για να δουλεύουν αλλά
θα δουλεύουν για να ζουν. Θα κάνουν το οχτάωρό τους μέσα σε ανθρώπινες συνθήκες εργασίας, με άνετα διαλείμματα και ιατρική παρουσία στο χώρο δουλειάς τους για τις περιπτώσεις εργατικών ατυχημάτων. Η λέξη ‘’ανεργία’’ θα έχει παραπεμφθεί στο χρονοντούλαπο της ιστορίας…
ΟΝΕΙΡΕΥΟΜΑΙ μια Ελλάδα όπου όλοι οι άνθρωποι στον ελεύθερο χρόνο τους θα
έχουν την υποδομή και τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τις μεγάλες κατακτήσεις
της παγκόσμιας τέχνης (θέατρο, κινηματογράφος, συναυλίες, μπαλέτο κτλ.)…
ΟΝΕΙΡΕΥΟΜΑΙ μια Ελλάδα όπου τα νιάτα δεν θα εθίζονται με ηλεκτρονικά παιχνίδια στη βία. Μια Ελλάδα στην οποία η εξασφάλιση της αξιοπρεπούς διαβίωσης θα εξαφανίσει την εγκληματικότητα…
ΟΝΕΙΡΕΥΟΜΑΙ μια Ελλάδα όπου τα μέσα μαζικής επικοινωνίας (ΜΜΕ) θα στοχεύουν στο να δίνουν σωστή και αμερόληπτη ενημέρωση, γνώσεις και σωστή διασκέδαση στον κόσμο και όχι ομαδική αποχαύνωση…
ΟΝΕΙΡΕΥΟΜΑΙ μια Ελλάδα όπου ο αθλητισμός θα είναι απαλλαγμένος από αναβολικά, βία και απατεώνες παράγοντες που δημιουργούν οπαδικούς στρατούς.
ΟΝΕΙΡΕΥΟΜΑΙ μια Ελλάδα όπου δεν θα υπάρχουν άνθρωποι που θα συναρτούν την ευτυχία τους από τα λαχεία, το λόττο, το τζόκερ και τον τζόγο γενικώς…
ΟΝΕΙΡΕΥΟΜΑΙ μια Ελλάδα όπου θα είναι άγνωστες οι λέξεις: μπαξίσι, κατάχρηση, εκμετάλλευση, ναρκωτικά, άστεγοι, χουλιγκανισμός, κλοπή, ληστεία, επαιτεία…
ΟΝΕΙΡΕΥΟΜΑΙ μια Ελλάδα που θα αποτελεί μικρογραφία του πλανήτη μας. Ενός πλανήτη στον οποίο θα βασιλεύει η παγκόσμια ειρήνη, οι άνθρωποι δεν θα σκοτώνονται σε πολέμους για μια πιθαμή γης και θα απολαμβάνουν ένα αξιοπρεπές επίπεδο διαβίωσης ώστε να μην θαλασσοπνίγονται στο ταξίδι τους για τη ‘’γη της επαγγελίας’’…
ΟΝΕΙΡΕΥΟΜΑΙ έναν κόσμο στον οποίο οι θρησκείες θα συνεργάζονται αρμονικά στην υπηρεσία του ανθρώπου και οι ιερείς δεν θα ευλογούν όπλα αλλά θα υπηρετούν τη χαρά της ζωής…
ΟΝΕΙΡΕΥΟΜΑΙ έναν κόσμο στον οποίο ο μόνος ανταγωνισμός των κρατών του θα είναι στα επίπεδα της επιστήμης, του πολιτισμού και του αθλητισμού…
(…και μετά…ξύπνησα…)