Παρά τις κατά καιρούς δαπάνες εκατομμυρίων ευρώ μέσω ευρωπαϊκών προγραμμάτων, όπως το Interreg, η πραγματικότητα παραμένει αμείλικτη: ανεπαρκής πρόβλεψη για τα εκατομμύρια διερχομένων, μισές λωρίδες κυκλοφορίας στην έξοδο της χώρας σε σχέση με την είσοδο, υποτυπώδεις και ετοιμόρροπες εγκαταστάσεις.

Διαλυμένα και μικροσκοπικά γκισέ ελέγχου, κλιματιστικά χωρίς συντήρηση, σοβάδες που πέφτουν, καρέκλες και γραφεία ετοιμόρροπα, καλωδιώσεις στα πόδια του προσωπικού· αυτή είναι η εικόνα που αντικρίζει κανείς στη μεγαλύτερη χερσαία πύλη εισόδου–εξόδου της Ελλάδας.

Η ενίσχυση με ανθρώπινο δυναμικό, καθυστερημένη και εν τέλει ελλιπής, τόσο σε σχέση με τις πραγματικές ανάγκες όσο και σε σύγκριση με άλλες περιοχές όπως οι Σέρρες, όπου δεν υπάρχει πλέον καν διαβατηριακός έλεγχος.

Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, από 12 Οκτωβρίου 2025 ξεκινά η εφαρμογή του νέου βιομετρικού συστήματος ελέγχου (Entry–Exit System) για υπηκόους τρίτων χωρών. Ένα μέτρο που, αντί να λύσει, θα εκτοξεύσει στα ύψη το πρόβλημα. Αν σήμερα η αναμονή υπό συνθήκες πίεσης φτάνει τις 2 έως 4 ώρες, από το φθινόπωρο να αναμένεται 8 έως 10 ώρες.

Και όλα αυτά, ενώ χώρες όπως η Γερμανία – με απείρως καλύτερες υποδομές και πολύ μικρότερο όγκο εισερχοεξερχομένων πολιτών τρίτων χωρών – ζήτησαν πέρυσι αναβολή της εφαρμογής. Εμείς, με εκατομμύρια ταξιδιώτες και ανύπαρκτες υποδομές, πορευόμαστε με το γνώριμο ελληνικό μότο: «Πάμε και όπου βγει».

Οι ιθύνοντες δεν βλέπουν τι έρχεται; Δεν αντιλαμβάνονται τι θα ακολουθήσει; Προφανώς όχι. Όπως δεν είδαν και δεν έλυσαν τίποτα δεκαετίες τώρα.

Μιλούν για 25 εκατομμύρια ευρώ που έρχονται για αναβάθμιση. Αλλά σε αυτή τη χώρα έχει αποδειχθεί πολλές φορές ότι τα ποσά δεν έχουν σημασία όταν απουσιάζει το σχέδιο και η βούληση.

Το καλοκαίρι τελειώνει. Και όσο οξύμωρο κι αν ακούγεται, τα χειρότερα είναι μπροστά μας.