Έτσι και εγώ κάθε φορά που επισκέπτομαι τη Γευγελή δεν σας κρύβω πώς συγκρίνω, συγκρίνω και ζηλεύω. Ζηλεύω τους φροντισμένους δημόσιους χώρους, το φροντισμένο πράσινο, τις ζαρντινιέρες και τα όμορφα σκεπαστά παγκάκια. Ζηλεύω τους περιποιημένους όλο το χρόνο κυκλικούς κόμβους.

Όλοι τους, μικροί και μεγάλοι έχουν δική τους ξεχωριστή ομορφιά και ταυτότητα. Με τα εποχιακά λουλούδια και τα διάφορα θαμνώδη φυτά, αλλά και τις όμορφες καλλιτεχνικές τους παρεμβάσεις.

Ζηλεύω την πρόσφατα ανακαινισμένη είσοδο της πόλης με τον μεγάλο κυκλικό κόμβο, τον έντονο χρωματισμό των κρασπέδων, τη σήμανση και τις διαγραμμίσεις. Στα δε πεζοδρόμια οι κολώνες φωτισμού, πινακίδες οδικής κυκλοφορίας και πληροφόρησης είναι τοποθετημένες στην έξω πλευρά των πεζοδρομίων και όχι στη μέση όπως, δυστυχώς συμβαίνει στα δικά μας πεζοδρομία.

 Ζηλεύω γιατί πουθενά δεν είδα κομμένους κορμούς δένδρων στα πεζοδρομία και δενδροδόχους χωρίς δέντρα.

 Ζηλεύω γιατί πουθενά δεν είδα ξεχασμένες πινακίδες που δεν εξυπηρετούν σε τίποτα. Όσο για το κυκλοφοριακό τι να πει κανείς, αυτό που συμβαίνει καθημερινά στο κέντρο της δικής μας πόλης δεν δικαιολογείται με τίποτα. θα μπορούσε κανείς να αναφέρει και αλλά πολλά, για πράγματα και καταστάσεις που χρόνια τώρα αντιμετωπίζονται με τον ίδιο τρόπο και δυστυχώς κάποιες καθόλου.

Εν πάση περιπτώσει, με το σημερινό μου άρθρο το μόνο επιθυμώ είναι να δούμε όλοι μαζί, δημοτική αρχή και κάτοικοι, το πως μπορούμε να αλλάξουμε προς το καλύτερο την εικόνα της πόλης μας. Αυτό και τίποτε άλλο.

 Όραμα, μεράκι και προπάντων θέληση χρειάζεται, ίσως και λίγο εγωισμό, δεν μπορεί η «γειτόνισσά» μας να δείχνει πιο νοικοκυρεμένη και πιο όμορφη από την πόλη μας.

 ΥΓ. Το 2022 η δημοτική μας αρχή θέλησε να ενεργοποιήσει τον θεσμό του εθελοντισμού, δυστυχώς η πανδημία που προέκυψε ανέκοψε αυτή την προσπάθεια.

Σήμερα, τέσσερα χρονιά μετά, καλό θα ήταν η δημοτική αρχή το θέμα αυτό να το ξαναδεί, θα είναι προς όφελος όλων μας.