Θα χαρακτήριζα τον τελευταίο πολιτικό φανατισμό ως το χειρότερο απ όλους γιατί δεν πηγάζει και εκπορεύεται από τα λαϊκά στρώματα όπως σχεδόν όλοι οι προηγούμενοι, αλλά είναι κατευθυνόμενος από μια «κάστα» ανθρώπων που διαφεντεύουν τις κοινωνίες και προσδιορίζουν τις τύχες του. Καλλιεργούν οι ίδιοι, οι πολιτικοί, χωρίς καμία συστολή τον πολιτικό φανατισμό για να επιτύχουν πρόσκαιρα πολιτικά οφέλη, ανεξάρτητα, αν οι ζημίες που προκαλούν στην κοινωνία είναι πολλαπλάσιες απ αυτές που προσδοκούν να κερδίσουν οι ίδιοι.
Θα αναφερθώ σε δύο χαρακτηριστικά παραδείγματα, παλαιότερα για εμάς τους παλαιότερους αλλά και νεώτερα για τους νεότερους.
Ποιος δεν θυμάται από εμάς που τα ζήσαμε, και ποιος ωφελήθηκε από τα «πράσινα» και τα «γαλάζια» καφενεία της 10ετίας του 1980; Oυδείς !!! Ενθυμούμαι την περίοδο που ήμουν μέλος του ΓΣ της ΑΔΕΔΥ( 1983/1986) τις «μάχες» που δίνονταν για την επικράτηση απόψεων «των Πρασίνων ή των Βένετων» λες και ήταν διαφορετικά τα συμφέροντα των δημοσίων Υπαλλήλων που «δήθεν» υποστηρίζαμε χωρισμένοι σε φατρίες και σε καφενεία ( Και είναι πραγματικά να γελά κανείς για τα τερτίπια των Βένετων που έβρισκαν κάθε εβδομάδα εισιτήρια επιστροφής αυθημερόν γιατί έλεγχαν τους μηχανισμούς, ενώ οι Πράσινοι έτρεχαν πανικόβλητοι για αναζήτηση εισιτηρίων παρακαλώντας τους Βένετους να βοηθήσουν).
Και πρόσφατα, αγαπητοί αναγνώστες, ποιος δεν θυμάται δηλήματα πολιτικών «ή εμείς ή αυτοί», « τους τελειώνουμε ή μας τελειώνουν» και άλλα οδυνηρά που δίχαζαν την ελληνική κοινωνία. Και πως μπορεί πολιτικοί με τέτοιες ιδέες και αντιλήψεις να εμπνεύσουν την ελληνική νεολαία και να την κατευθύνουν στην πολιτική και στα σωστά μονοπάτια της κοινωνικής και πολιτιστικής ανάτασης που έχει ανάγκη ο τόπος μας. Ο πολιτικός φανατισμός «των άδειων κρανίων»( σ ευχαριστώ συνάδελφε για την έμπνευση), απογοητεύει και απομακρύνει τους νέους από το στίβο της πολιτικής και απαξιώνει τους εκφραστές της, αλλά,και την πολιτική γενικότερα. Τα «άδεια κρανία» πολλών πολιτικών οδήγησαν τη χώρα στο χείλος του γκρεμού και τώρα περηφανεύονται, διεκδικώντας το κάθε κόμμα για τον εαυτό του, πως ξεγλίστρησαν και δεν έπεσαν στο γκρεμό. Και, αυτοί μεν δεν έπεσαν ένεκα………ο ελληνικός λαός όμως έπεσε σύσσωμος στο γκρεμό και προσπαθεί με νύχια και με δόντια να αναρριχηθεί από τον γκρεμό που η πολιτική των άδειων κρανίων τους οδήγησε.
Εύχομαι πραγματικά να μπούμε επιτέλους σε μια κανονικότητα για να ηρεμήσει ο ελληνικός λαός και να βρει το δρόμο της δημιουργίας και των ιστορικών του πεπρωμένων όπως οραματίζεται η κάθε Ελληνίδα και ο κάθε Έλληνας.
