Καλό είναι λέει ο Θεόφιλος και διδακτικό, να μάθουν οι νεώτεροι, πως αντιμετώπιζαν τα τοπικά προβλήματα, όταν αυτά προέκυπταν, πολλά ‘’εκ του μη όντος’’. Και αυτό, γιατί άλλο η παράδοση, που μεταφέρεται προφορικά, από στόμα σε στόμα, η οποία μετά από μερικές επαναλήψεις αλλοιώνεται σημαντικά, υπακούοντας σε διάφορες σκοπιμότητες και άλλο το γραπτό κείμενο, που μένει αναλλοίωτο και κατά τεκμήριο είναι αληθές και διδακτικό.
  Ο Κιλκισιακός, (αλλά και ο αθλητισμός γενικά), από της συστάσεώς του, έχει την δική του μερίδα, στην ιστορία του μικρού κόσμου της πόλης και επαρχίας μας.  Δεν ήταν και δεν είναι μόνον τα αγωνιστικά του προβλήματα, αλλά και τα μόνιμα ισχνά οικονομικά, όπως ακόμη και τα θεσμικά, που ορίζονταν από την Αθήνα. Οι οικονομικές αδυναμίες πάντως ήταν που ‘εξαντλούσαν’ περισσότερο τις φιλότιμες διοικήσεις. Όταν έφθαναν στο απροχώρητο δεν δίσταζαν να καταφύγουν στα φίλαθλα αισθήματα της αγοράς και να κτυπήσουν τις πόρτες των ευπόρων Κιλκισιωτών.
Είπαμε να δοκιμάσουμε πόσο ισχυρή μνήμη και γνώση διαθέτει ο μέσος Κιλκισιώτης για τα προ πεντηκονταετίας γεγονότα του Κιλκίς:
Ρωτήσαμε εκατό στην αγορά: Τι έκαναν για τον ΚΙΛΚΙΣΙΑΚΟ οι  αντιπροσωπείες σιγαρέτων (τσιγάρων) κατά τον έρανο του 1968; Στο Κιλκίς, ο κόσμος κάπνιζε τότε, με ή χωρίς φίλτρο, τσιγάρα τριών κυρίως ελληνικών καπνοβιομηχανιών. (Τα σημερινά αμερικανικά τσιγάρα δεν είχαν διεισδύσει ακόμη και κατακλύσει την ελληνική αγορά).
   Ακούστε τι είπαν: Τρεις (3) είπαν ότι ανέλαβαν τις τύχες της ομάδας. Λάθος
      Πέντε (5) είπαν ότι διόρισαν από έναν ποδοσφαιριστή στις εταιρείες τους! Δεύτερο λάθος!
   Έδωσαν οικονομική ενίσχυση! Ναι, είπαν 92! Σωστό!
   Έδωσε ο ΜΑΤΣΑΓΓΟΣ τα περισσότερα!  Ναι, είπαν 52! Είναι η σωστή απάντηση, κερδίζουν οι  πολλοί τους μη πολλούς!
Το ‘’σωτήριο’’ έτος 1968, (όλα τα έτη είναι σωτήρια!), ο ΚΙΛΚΙΣΙΑΚΟΣ  έδινε τη μάχη της επιβίωσης, όχι μόνον της αγωνιστικής, αλλά και της οικονομικής. Η δεύτερη μάχη ήταν μόνιμα ‘πονοκέφαλος’ της διοίκησης, δηλαδή, όταν λέμε διοίκησης, εννοούμε  πονοκέφαλος του προέδρου.( Έχω ιδία πείρα! Διετέλεσα πρόεδρος του Κιλκισιακού την τριετία 1974 – 1977)
Μεταφερόμενοι δε στις προ πεντηκονταετίας εποχές, πρέπει να πούμε, ότι  ο ΚΙΛΚΙΣΙΑΚΟΣ και το ανοιχτό γήπεδο ποδοσφαίρου, αποτελούσαν την μόνη οδό εκτόνωσης   εκείνα τα χρόνια, νέων αλλά και μεγαλυτέρων ηλικιών! Δεν υπήρχαν καφετέριες, ούτε πολλά λεφτά για ταξίδια ή άλλες απολαύσεις.  Αλλά και όλοι οι φίλαθλοι στην κερκίδα ήταν μια παρέα,  μια γροθιά. Ήταν και η δικτατορία και δεν υπήρχαν τα κόμματα!
 Για να αντιμετωπίσουν οι άνθρωποι της διοίκησης την οικονομική δυσπραγία κατέφευγαν στην οικονομική ενίσχυση από την αγορά με τη μορφή του εράνου. Στην ουσία ο έρανος αφορούσε τα μαγαζιά της 21ης Ιουνίου στο κεντρικό της τμήμα. Ήταν μια επινόηση και εφεύρεση, που με θρησκευτική ευλάβεια υιοθέτησαν, όλες οι κατοπινές διοικήσεις, μηδέ αυτής του Αμανατίδη (της ημετέρας …ταπεινότητας) εξαιρουμένης! Μόνον που επί αυτής, βαφτίστηκε ως προαιρετική  εισφορά, ή εθελοντική προσφορά !
Δεν είχε σημασία πόσα έδινε ο καθένας. Ό, τι μπορούσε! Αρκεί, που συμμετείχε! Ενθυμούμαι, ότι μία χρονιά με την προεδρία μου, με την πανστρατιά για το παιχνίδι με την Αλεξανδρούπολη (1976), ο, μακαρίτης τώρα, Ανδρεανίδης από την Ακροποταμιά μού έφερε για ενίσχυση της ομάδας δύο σακιά σιτάρι! Αυτά είχε!  Η ομάδα όμως έπαιρνε δύναμη από την συμμετοχή.  Ο ΚΙΛΚΙΣΙΑΚΟΣ, ανήκε σε όλους, ανεξάρτητα των οικονομικών και του είδους  προσφορών. Όσοι όμως αρνούνταν να ενισχύσουν κηρύσσονταν εχθροί της ομάδας και επομένως του ίδιου του Κιλκίς.
 Στην πρώτη εξόρμηση  ξεκίνησαν ομαλά και ευοίωνα τα πράγματα. Όλοι και κάτι είχαν να δώσουν. Αρκετοί πλειοδοτούσαν και σε ευχές…
Υπήρξαν όμως και απρόοπτα. Ο αντιπρόσωπος της πιο μεγάλης, παλαιάς και δημοφιλούς αντιπροσωπείας σιγαρέτων,  ένας έντιμος, σοβαρός και επιτυχημένος επιχειρηματίας, από τους παλαιοτέρους της αγοράς του Κιλκίς και καλός πατριώτης,  είχε πολλές σκοτούρες εκείνο το απόγευμα, που δεν ενδιαφέρουν εδώ. Από πάνω, μπούκαραν και οι ‘Καυκάσιοι  χρηματοθήρες’ Κιλκισιακοί,  πολύ άκομψα.
   … Έρανος για τον Κιλκισιακό!
    Δεν ήταν άνθρωπος του ποδοσφαίρου ο νοικοκύρης και από τους μακροβιότερους έμπορος του Κιλκίς. Μάλλον δεν πολυκατάλαβε, ο σκυμμένος στα βιβλία του επιχειρηματίας. Περάστε αργότερα, είπε, και συνέχισε να ψάχνει τα χαρτιά του…
   …Καλά, βρυχήθηκαν, πάμε, …αλλά δεν θα ξανάρθουμε! Θα τα πούμε αλλιώς…
    Είπαν και εβόησαν, διότι ουκ εν τη παλάμη έλαβαν… και αποχώρησαν χωρίς να κλείσουν την πόρτα….
   Πήγαν και στον ‘Καυκάσιο’ Κυριακίδη του ΜΑΤΣΑΓΓΟΥ, που δεν είχε πολλά χρόνια στο είδος, ούτε και η εταιρεία του πολλή διάδοση στην αγορά και όχι μόνο στο Κιλκίς. Εκείνη την εποχή η εταιρεία διαφήμιζε μια νέα μάρκα τσιγάρων πολυτελείας:  Άλφα – άλφα (Αα η πατέντα).  Άρπαξε την ευκαιρία ο Στέλιος (έτσι ήταν γνωστός ο αντιπρόσωπος της εταιρείας)  και τράβηξε το συρτάρι!  
   … Πόσα θέλετε;  είπε με τη τραχειά φωνή του… Έδωσε παραπάνω από όσα περίμεναν!…
Οι άνθρωποι του Κιλκισιακού έμειναν με ανοιχτό το στόμα! Έφυγαν με το παραπάνω  ευχαριστημένοι!
Το γεγονός διαδόθηκε σαν άνεμος το ίδιο βράδυ στα καφενεία και τα δρομάκια της μικρής πόλης. Την άλλη μέρα μαθεύτηκε στα γύρω χωριά, την Κρηστώνα το Λεβεντοχώρι, την Αργυρούπολη, την Κορωνούδα, την Γραμμάτινα!  Με ένα στόμα οι φίλαθλοι αποφάσισαν μια πρωτότυπη τιμωρία. Από αύριο όλοι στο Κιλκίς καπνίζουμε Ματσάγγου! Από τα πιο φτηνά, έως και τα πολυτελείας Αα. Ματσάγγου να ‘ναι και ό,τι να ‘ναι!
Εάν έκαμνε το λάθος κάποιος, να βγάλει από την τσέπη άλλο πακέτο, το άρπαζαν οι θερμοκέφαλοι φίλαθλοι και το κατάστρεφαν χωρίς εξηγήσεις. Αληθής τρομοκρατία! Ίσως να θυμούνται περισσότερα αυθεντικά περιστατικά ο Σαμουηλίδης, ο Ασλανίδης, ο Ανθρακίδης, ο Γιορδάνης, ο Πόλυκας, ο Νάκος από την Κορωνούδα… Θυμάμαι ότι εγώ, επίδοξος, αλλά αδέξιος καπνιστής τότε, δοκίμαζα τις επιδόσεις μου στο κάπνισμα, με το καλαίσθητο Αα Ματσάγγου!
Το θέμα πήρε ασυνήθιστες οικονομικές και κοινωνικές διαστάσεις  για τις εταιρείες και τους αντιπροσώπους τους στο Κιλκίς. Αυξήθηκαν κατακόρυφα οι πωλήσεις τσιγάρων Ματσάγγου στο Κιλκίς, ενώ κατέβηκαν στα χαμηλότερα επίπεδα των άλλων. Θορυβήθηκαν τα κεντρικά γραφεία της μιας και έστειλαν στο Κιλκίς ειδικούς για έρευνα του φαινόμενου. Το γεγονός τους έκανε εντύπωση, γιατί ο αντιπρόσωπός τους στο Κιλκίς ήταν μέχρι τότε από τους καλύτερους και συνεπέστερους στην Ελλάδα. Έμειναν απορούντες με την συμπαγή και πρωτότυπη συμπεριφορά των καπνιστών του Κιλκίς, εν μέση δικτατορία! Παγκιλκισιακό μποϋκοτάζ , χάριν του Κιλκισιακού.
Αντιλαμβάνεσθε τις εισηγήσεις τους. Γενναιόδωρες προσφορές σε τοπικό επίπεδο στην ομάδα, με ανάλογη ενίσχυση από την Αθήνα. Το μποϋκοτάζ των τσιγάρων υπέρ συγκεκριμένης εταιρείας έπιασε τόπο. Ο Κιλκισιακός ωφελήθηκε διπλά και από τις δύο πλευρές. Επί πλέον απέκτησε και ένα νεόκοπο παράγοντα, τον Στέλιο Κυριακίδη, που με τα τσιγάρα του και τις παροχές του, ήθελε να έχει γνώμη για όλα! Από τεχνικά θέματα, μέχρι την σύνθεση της ενδεκάδας!  Ωστόσο ήταν ανεκτός, ο αγαπητός Στέλιος από τη Βάθη, μακαρίτης και αυτός από χρόνια,  γιατί η γενναία χειρονομία του,  έδωσε νέα ώθηση στην αγωνιστική διάθεση της ομάδας. Αλλά και  η εταιρεία εδραίωσε  την κυκλοφορία όλων των κατηγοριών των τσιγάρων της: Το σύνθημα Ματσάγγου να ‘ναι και ότι να ‘ναι…  έπιασε και ο Κιλκισιακός δεν έπεσε κατηγορία αγωνιστικά, χάρις στην πρωτότυπη συμπαράσταση των ανώνυμων φιλάθλων του. Αυτοί  ήμασταν…
 
 Κιλκίς Ιανουάριος 2018