Την επόμενη μέρα, ανήμερα των Θεοφανίων (!), οι καθαριστές του Δήμου βγήκαν στους δρόμους. Με αποφασιστικότητα και υπομονή μάζεψαν τα σκουπίδια, αφήνοντας πίσω τους έναν δρόμο καθαρό, έτοιμο να υποδεχθεί τη γιορτή.

Αυτοί οι άνθρωποι κάθε μέρα, ανεβαίνουν στα οχήματά τους με την ίδια αφοσίωση, γνωρίζοντας ότι η πόλη δεν σταματά ποτέ. Η κίνηση, οι απρόβλεπτες καθυστερήσεις και οι άλλοι οδηγοί  με τα δικά τους άγχη και βιασύνες, όλα γίνονται κομμάτι μιας καθημερινής πρόκλησης που απαιτεί ψυχραιμία και υπομονή. Είναι άνθρωποι που πολλές φορές εργάζονται με οκτάμηνες συμβάσεις (κάποιοι από αυτούς περιμένουν χρόνια για να συμπληρώσουν τα απαιτούμενα έτη συνταξιοδότησης)  και αφιερώνονται κάθε μέρα σε αυτό το δύσκολο και απαιτητικό επάγγελμα.

 Στο άλλοτε ανδρικό επάγγελμα του καθαριστή, πλέον εργάζονται και γυναίκες παρά τις αυξημένες σωματικές αντοχές που απαιτούνται. Γυναίκες και άντρες, μεγάλοι και μικροί βγαίνουν νωρίς το πρωί στους δρόμους, αντιμετωπίζοντας τον τσουχτερό χειμωνιάτικο αέρα, τις ψιχάλες της βροχής, τις καταιγίδες και τα περίεργα βλέμματα των περαστικών.

Ακούνε πολλές φορές σχόλια σκληρά και άδικες κριτικές, χωρίς κανείς να φαντάζεται την κόπωση και τη σιωπηλή προσπάθεια πίσω από κάθε άδειο κάδο και κάθε καθαρό πεζοδρόμιο.

Όμως το μίσος και η επιθετικότητα μέσα από την ευκολία ή και την ανωνυμία του διαδικτύου, δεν μπορεί να στρέφονται απέναντι σε ανθρώπους του μόχθου, που φροντίζουν καθημερινά για τη δημόσια υγεία. Ας μην τους περιμένουμε στη γωνιά για κάποιο λάθος, κάποια αδυναμία, έτοιμοι να πυροβολήσουμε, ακόμη κι όταν δεν γνωρίζουμε τι ακριβώς έχει συμβεί.

Έτσι, για κάποια like παραπάνω στο facebook!