Του Κώστα Τερζενίδη. 

Η είδηση που αποκάλυψε ο Δημοσιογραφικός Οργανισμός του Κιλκίς, ΕΙΔΗΣΕΙΣ, πως από το απόγευμα της περασμένης Παρασκευής η ΔΕΗ κατέβασε το διακόπτη στην κεραία κινητής απέναντι από το 3^ο Δημοτικό Σχολείο, μετά από κατεπείγουσα εντολή της Εισαγγελέα Κιλκίς, Μαρίας Μπερέτη, χαροποίησε την κοινωνία της πόλης.

Οι εκατοντάδες κάτοικοι και πολίτες που είχαν βγει στους δρόμους ένιωσαν μια κάποια δικαίωση. Η Δικαιοσύνη ενίοτε δεν είναι… τυφλή, ούτε κουφή. Η εισαγγελέας Κιλκίς αφουγκράστηκε τις ανησυχίες της τοπικής κοινωνίας, την αγωνία των μικρών παιδιών, που βγήκαν στους δρόμους απαιτώντας να κατέβει η κεραία που στήθηκε απέναντι από τα σχολεία τους!

Είναι μια πρώτη νίκη. Η μάχη αυτή κερδήθηκε. Δεν είμαι αισιόδοξος για το τέλος του πολέμου, βλέποντας το τι συμβαίνει γύρω μας, τη δύναμη των εταιρειών, αλλά και τη συμπεριφορά τους, τα καμουφλαρίσματα των κεραιών τους!

Όπως αποκαλύψαμε, η εισαγγελέας μετά την εντολή της Παρασκευής, που έκρινε επικίνδυνη την ηλεκτροδότηση της κεραίας από ιδιωτική κατοικία, έδωσε συνέχεια στην υπόθεση, συγκαλώντας σύσκεψη τη Δευτέρα με τη συμμετοχή του Δήμου, της Περιφερειακής Ενότητας και της ΔΕΗ. Τι αποκαλύφθηκε; Η ΔΕΗ είχε ζητήσει από την εταιρεία κινητής τηλεφωνίας για την ηλεκτροδότησή της και τη λειτουργία να τοποθετηθεί ξεχωριστό ρολόι παροχής ρεύματος και να προσκομίσει μια σειρά δικαιολογητικά. Και τι έκανε η εταιρεία κινητής; Πλήρωσε σε έναν ιδιώτη, πήρε παρανόμως ρεύμα από την κατοικία του και ο ιστός κρύφτηκε μέσα σε μια καμινάδα! Μια πολυεθνική εταιρεία προσφεύγει σε μια… μπαγαποντιά ολκής, για να ξεγελάσει τη ΔΕΗ, το κράτος και τους πολίτες. Ο ιδιώτης κοινώς την πάτησε και έμεινε χωρίς ρεύμα, ενώ έσπευσε να προσκομίσει στη ΔΕΗ νέο ηλεκτρολογικό σχέδιο για να πάρει ρεύμα για την κατοικία του, αλλά βεβαίως όχι για την κεραία.

Κι όταν η πόλη βγήκε στους δρόμους, όταν το δημοτικό συμβούλιο ομόφωνα στάθηκε στο πλευρό των πολιτών που αντέδρασαν, όταν η υπόθεση έφθασε πια στη Δικαιοσύνη, με τους μικρούς μαθητές απ’ έξω να φωνάζουν, δεν θα περίμενε κανείς από αυτήν τη μεγάλη εταιρεία να τα μαζέψει και να φύγει; να ζητήσει βρε αδελφέ μια συγγνώμη από την κοινωνία, που υποτίθεται θέλησε να εξυπηρετήσει;

Στις 11 Οκτωβρίου θα συζητηθούν τα ασφαλιστικά μέτρα των Συλλόγων Γονέων κατά της εταιρείας. Μπορεί κι αυτή η μάχη να κερδηθεί, αλλά ο πόλεμος είναι… πόλεμος. Οι κεραίες είναι διάσπαρτες στις πόλεις, καμουφλαρισμένες σαν εχθρική εμπροσθοφυλακή, με τις εταιρείες να παίζουν κρυφτούλι, επικαλούμενες τα δικά μας τα θέλω για όλο και μεγαλύτερες ταχύτητες στην επικοινωνία. Ο εχθρός είναι εντός των τοιχών και δεν χρειάζεται καν δούρειο ίππο!

Δεν είμαι αισιόδοξος για το τέλος αυτού το πολέμου, αλλά έστω και μια… νίκη είναι σημαντικό για την κοινωνία. Θα ήθελα νάταν σημαντικές και για τις εταιρείες οι φωνές των μικρών παιδιών, που διαδήλωσαν για τ’ αυτονόητα, που άφησαν τα μαθήματά τους και βγήκαν στους δρόμους. Είναι τραγικό εταιρείες αυτού του μεγέθους να προστρέχουν σε λοβιτούρες και παπατζιλίκια για να στήσουν μια κεραία.

Γι’ αυτό και οι πρωτοβουλίες της εισαγγελέα Κιλκίς, πέρα από το θετικό αποτέλεσμα που είχαν, σηματοδοτούν πολύ περισσότερα από κάτι το εφήμερο, από μια απλή δικαίωση ενός αγώνα. Η κοινωνία του Κιλκίς αισθάνθηκε πως δεν είναι μόνη, πως μπορεί κάπου ν’ ακουμπά για το δίκιο της, πως αυτό το κράτος δεν είναι ξέφραγο αμπέλι, πως οι Θεσμοί υπάρχουν και λειτουργούν. Και στη χώρα που ζούμε, αυτό δεν είναι αυτονόητο.

Κυρία Μπερέτη, οι μικροί μαθητές αυτής της πόλης σας ευχαριστούν…