Με αφορμή σχόλιο που δημοσιεύθηκε στη στήλη ''Παρασκηνιακός Τύπος'' της έγκριτης εφημερίδας σας (''Πρωινή'' φυλ. 3782 σελ. 16) με τίτλο ''Τα λουλούδια στο δήμο από τους μαθητές'' ο Αντιδήμαρχος Κοινωνικής Πρόνοιας – Πολιτισμού – Δόμησης & Διαφάνειας
κ. Δημήτρης Τσαντάκης διευκρινίζει τα εξής:
''Η εθελοντική δράση ''Το πρώτο λουλούδι μου ... Από το Εγώ στο Εμείς'', όπως εξηγεί και η θεματολογία του τίτλου, στόχευε στην ενθάρρυνση και ευαισθητοποίηση των μικρών πολιτών του Κιλκίς ώστε  με  εθελοντικές πρωτοβουλίες και παρεμβάσεις να βελτιώσουν το περιβάλλον της πόλης μας.
Η δράση δεν έχει μόνο την έννοια της αγοράς ενός εποχιακού φυτού και της φύτευσής του αλλά  σημαίνει και πολλά περισσότερα. Φυτεύοντας το πρώτο λουλούδι τους οι μαθητές της στ' τάξης των δημοτικών σχολείων και του 2ου Γυμνασίου ανέλαβαν τη δέσμευση να προσέχουν και να φροντίζουν το λουλούδι τους. Και μαζί με τους φίλους, γονείς και δημότες, όλοι εμείς, να χαιρόμαστε την ομορφιά αυτής της δημιουργικής ενέργειας και να παραδειγματιζόμαστε. Το κόστος του εποχιακού φυτού είναι 0.50 λεπτά, δηλ. όπως αντιλαμβάνεσθε η δαπάνη του είναι η ελάχιστη δυνατή, έχει όμως μεγάλη  άυλη αξία η δράση.
Εάν κάποιο παιδί δεν είχε χρήματα για την αγορά, είναι αυτονόητο και είχε ειπωθεί άλλωστε, ότι το κόστος θα το αναλάμβανε ο Δήμος Κιλκίς ή ο οικείος Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων του Σχολείου ή  η Α'Βάθμια και Β' Βαθμια Εκπαίδευση ή ακόμη και χορηγός όπως το φυτώριο ''Σουμέλα'' το οποίο διέθεσε με ευγενική του χορηγία πολλά λουλούδια για τη φύτευση.
Ο Δήμος Κιλκίς, από την πλευρά του, διέθεσε εξειδικευμένο προσωπικό, τεχνογνωσία και σκαπτικά εργαλεία για την πραγματοποίηση των φυτεύσεων.
Συνεπώς, όπως γίνεται σαφές, ο Δήμος Κιλκίς, με την εθελοντική δράση ''Το πρώτο  λουλούδι μου – Από το Εγώ στο Εμείς'' που υλοποιήθηκε με τη συνεργασία της Α'Βαθμιας και της Β' Βαθμιας Εκπαίδευσης και της Δημοτικής Κοινότητας Κιλκίς, δεν επεδίωξαν να επιβαρύνουν οικονομικά τους μικρούς τους δημότες - μαθητές αλλά να τους ωθήσουν σε δημιουργικές εθελοντικές παρεμβάσεις. Αυτό ήταν το νόημα της δράσης η οποία έτυχε της ενθουσιώδους υποδοχής από το σύνολο των δημοτών μας, κάτι που μας ενθαρρύνει να τη συνεχίσουμε, αψηφώντας  τα μεμονωμένα περιστατικά αφαίρεσης φυτών και λουλουδιών των παιδιών από αγνώστους.
Οι αξίες μας, η φιλότιμη προσπάθεια των παιδιών, δε θα επιτρέψουμε να πληγωθούν από μικρότητες. Η κριτική βεβαίως είναι πάντοτε ευπρόσδεκτη και αξιοποιείται''.
Σ.Σ.: Το είχαμε επισημάνει και στο σχόλιό μας, πως πρόκειται για μια άκρως ενδιαφέρουσα και πολλαπλά χρήσιμη πρωτοβουλία, και για την ομορφιά της πόλης και για τη συμμετοχή των παιδιών. Ομως, όλα όσα επισημαίνει ο κ. Τσαντάκης ισχύουν ακόμη κι αν ο δήμος αγόραζε τα λουλούδια και τα γάντια και τα πρόσφερε στα παιδιά.  Καλόπιστη η κριτική του πατέρα του μαθητή και η επισήμανσή του, καλόπιστη και η... οπτική γωνιά του κ. Τσαντάκη.
Τώρα, για τη μικρότητα και την αθλιότητα κάποιων, να κλέβουν λουλούδια που φυτεύουν τα παιδιά σε σημεία της πόλης, τι να πει κανείς. Είναι τα (άσχημα) σημεία των καιρών!

Aντί σχολίου, του Δημήτρη Ιωαννίδη
Στις 13 οκτωβρίου 2014 έλαβε χώρα στη Θεσσαλονίκη, στο CEDEFOP (Ευρωπαϊκό Κέντρο για την Ανάπτυξη της Επαγγελματικής Κατάρτισης) Σ υ ν δ ι ά σ κ ε ψ η, με πρωτοβουλία του γερμανικού Ινστιτούτου FRIEDRICH EBERT STIFTUNG και θέμα: «Από το σχολείο στην εργασία-Η σχέση μεταξύ επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης και Απασχόλησης».
Προσκεκλημένοι Έλληνες και ξένοι Επιστήμονες, Καθηγητές και Διευθυντές διαφόρων συναφών υπηρεσιών και Οργανισμών, όπως ΓΣΕΕ, ΣΕΒ, ΟΑΕΔ, ΕΒΕΑ κ.ά. Μεγάλος απών από την καθόλα εξαιρετική και με μεγάλη επιτυχία συνδιάσκεψη, ο άμεσα ενδιαφερόμενος, δηλαδή, το Υπουργείο Παιδείας και Δια Βίου Μάθησης. Ο Περιφερειακός Διευθυντής Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπ/σης Κεντρικής Μακεδονίας (βλέπετε πόσο βαρύγδουπο τίτλο κουβαλάει)  που ορίστηκε ομιλητής και φαινόταν στο Πρόγραμμα
Όχι μόνο δεν παρέστη προφασιζόμενος κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή «κώλυμα», αλλά, δεν φρόντισε καν να αντικατασταθεί από κάποιον άλλο εκπρόσωπο με αποτέλεσμα να αφήσει έκθετο το Υπουργείο και προφανώς τον ίδιο τον Υπουργό, αφήνοντας τη χειρότερη των εντυπώσεων στους συμμετέχοντες.( Δεν γνωρίζω και δεν με ενδιαφέρει το όνομά του, ας το βρει ο Λοβέρδος αν ενδιαφέρεται.)
Αυτό είναι το υπουργείο στο οποίο επαγγέλλεσθε Μεταρρυθμίσεις και Αξιοκρατία Κύριε Λοβέρδο; Έτσι, θέλετε με τέτοιους εκπροσώπους σας, να σας εμπιστευτεί ο Ελληνικός Λαός; Από λόγια και «φούμαρα» έχει χορτάσει ο ελληνικός Λαός. Φτάνει πια απαιτεί αξιοκρατία και υπευθυνότητα παντού.

Στις 25/10 ημέρα Σάββατο πραγματοποιήθηκαν οι ετήσιες προγραμματισμένες υγειονομικές εξετάσεις στους αθλητές του συλλόγου Άθλο Κιλκίς και σεμινάριο πρώτων βοηθειών  από την Ελληνική Ένωση Έρευνας και Διάσωσης

Με παλλαϊκή συμμετοχή στις επίσημες εκδηλώσεις το Κιλκίς τίμησε και γιόρτασε την Τρίτη  28 Οκτωβρίου την  74η Εθνική Επέτειος του «ΟΧΙ». Οι εκδηλώσεις τελούσαν υπό την οργανωτική αιγίδα  της Περιφερειακής Ενότητας Κιλκίς.

Ο Δήμαρχος Παιονίας το Σάββατο 25 Οκτωβρίου παραβρέθηκε στο Ι.Ν. Αγίου Δημητρίου Πολυπέτρου για το Μέγα Πανηγυρικό Εσπερινό, Αρτοκλασία, Περιφορά Ιερής Εικόνας Αγίου Δημητρίου. Στον πανηγυρικό Εσπερινό χοροστάτησε ο Σεβασμιότατος Μητροπολίτης μας κ.κ. Δημήτριος.

Μητρόπολη Γουμένισσας

Ο παναθρώπινος “Αδάμ”, ακόμη και μετά από 20 αιώνες χρονική συμπόρευση με τον εγχρονισμένο νέο Αδάμ-το σαρκωμένο άχρονο Θεό μας, ζει παγκοσμίως εκρήξεις επιθανάτιας αγωνίας (αυτός είναι ο τωρινός πολιτισμός) και τις μετακενώνει ακόμη και στο φυσικό περιβάλλον ως οριακό οικολογικό πρόβλημα. Ο άνθρωπος του 21ου αιώνα συνεχίζει να παράγει πολέμους και να εισπράττει καταστροφές, με ποικίλα προσχήματα· θρησκευτικά, οικονομικά, πολιτικά. Ο άνθρωπος του 21ου αιώνα υπερασπίζεται τα κάθε λογής ιδεολογικά επικαλύμματα των ορμεμφύτων του και αρνείται να βαπτισθεί στο μυστήριο της μοναδικής σωτηρίας [«Ούτω γαρ ηγάπησεν ο Θεὸς τον κόσμον, ώστε τον υιὸν αυτού τον μονογενή έδωκεν, ίνα πας ο πιστεύων εις αυτὸν μη απόληται, αλλ᾿ έχη ζωὴν αιώνιον» (Ιω. 3, 16)· «ο Θεός αγάπη εστί, και ο μένων εν τη αγάπη, εν τω Θεώ μένει, και ο Θεός εν αυτώ» (Α΄ Ιω. 4, 16)].
Και όμως· για 20 αιώνες και πλέον υπήρξαν, υπάρχουν και θα συνεχίσουν να υπάρχουν εξάγγελοι αυτού του αποκαλυμμένου μυστηρίου και της εκκλησιαστικής βιώσεως του. Μάρτυρες της αγάπης του Θεού στο πρόσωπο του σαρκωμένου Υιού Του, του σταυρωμένου και αναστημένου, ακόμη και μέσα στις πιο οδυνηρές ιστορικές συντεταγμένες.
«Ο Χριστός είναι ο άπειρος Θεός. Δεν σταυρώθηκε μόνο για τους πιστούς, αλλά για όλους τους ανθρώπους, από τον Αδάμ ώς τον τελευταίο που θα γεννηθεί από γυναίκα. Να ακολουθεί κάποιος τον Χριστό, σημαίνει να πάσχει, για να θεραπευθεί και να σωθεί ολόκληρη η ανθρωπότητα. Δεν μπορεί να είναι διαφορετικά. Όποιος αγαπά τον Χριστό αφομοιώνει και φέρει μέσα του τα αισθήματα που είχε ο Ιησούς Χριστός, ζει την ανθρωπότητα ως ένα Αδάμ, προσεύχεται για τον “Αδάμ παγγενή”. Ιδού ο αληθινός Χριστιανισμός» (Αρχιμ. Σωφρονίου, Περί Πνεύματος και ζωής, Ιερά Μονή Τιμίου Προδρόμου, Έσσεξ Αγγλίας 1995, σσ. 26-28).
Η οδύνη, με διαβαθμισμένα αδιέξοδα, διατρέχει το πανανθρώπινο παγκόσμιο σκηνικό. Συνέχει την καρδιά μας, την ενώδυνη προσευχή μας προς το Θεό των οικτιρμών και πάσης παρακλήσεως.
Αναψυχή η ιστορική μνήμη που ξαναζωντανεύει με τις επετειακές εορτές και μερικά τοπικά σημαντικά γεγονότα. Μας στρέφει στην τολμώσα ελπίδα των εκτενέστερων δεήσεων, για τον πανανθρώπινο πόνο, ειδικά για τα οριακά αδιέξοδα των αδελφών μας της Μέσης Ανατολής.
***
Αυτό που με τόσην ενάργεια θεολόγησαν ο Πατριάρχης Αντιοχείας και ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών στην πρόσφατη επίσημη επίσκεψη του πρώτου στην Εκκλησία της Ελλάδος· αυτό που γιόρτασαν και πανηγύρισαν με τις πρόσφατες αγιολογικές και εθνικές επετείους όλες οι Μητροπόλεις στη χώρα μας· αυτό έζησε και η συνοριακή Γουμένισσα/Παιονία με πολλές επετειακές και άλλες αφορμές, το φθινόπωρο που μας αποχαιρετά.
Σύναθλος και πρώταθλος στο κοινό εκκλησιαστικό πρωτάθλημα, της αμοιβαίας ιστορικής εμβίωσης του εκκλησιαστικού μυστηρίου στις χρονικές συντεταγμένες του χωροχρόνου, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Γουμενίσσης, Αξιουπόλεως και Πολυκάστρου κ. Δημήτριος.
Παρά τις φετινές Συνοδικές υποχρεώσεις του, κινούμενος μεταξύ Αθήνας και Γουμένισσας, συμπανηγύρισε την 96η επέτειο Διάσπασης του Μακεδονικού Μετώπου στο Πολύκαστρο (Α΄ Π.Π. 1918, όπου και η παρουσία ανώτερων πολιτειακών και στρατιωτικών παραγόντων των τότε συμμάχων χωρών, Σερβίας, Ρωσίας, Ιταλίας, Γαλλίας και Αγγλίας)· κυρίως, συνεόρτασε τα νομοθετημένα  τοπικά “Ελευθέρια” της Γουμένισσας/Παιονίας στην ιστορική Μονή της Παναγίας Γουμένισσας (με την καθιερωμένη θ. Λειτουργία του Αγίου Ιακώβου του Αδελφοθέου, τη Δοξολογία της απελευθέρωσης (23.10.1912), το μνημόσυνο στην Πλατεία Μακεδονομάχων και την παρέλαση σχολικών και πολιτιστικών μονάδων).
Από φέτος η προσωρινή “Μητρόπολη” απεκδύθηκε την άγονη αγωνία της προσωρινότητας, που δεν της έπρεπε, και ενδύθηκε συν Θεώ τη μοναδική νόμιμη εκκλησιαστικότητα, τη μονιμότητα, τη γόνιμη εκ του σύνεγγυς ποιμαντορική έγνοια για το εκκλησιαστικό πλήρωμα. Όλοι οι συνεκκλησιασμένοι το χάρηκαν για άλλη μια φορά, καθώς το προέβαλλε στον ενθουσιώδη χαιρετισμό του ο Σεβασμιώτατος την ημέρα της εορτής των “Ελευθερίων”.
Άμεσο τεκμήριο της σημασίας αυτής της θείας ευλογίας για τον τόπο, από ποιμαντορικής σκοπιάς, η αποτελεσματικότητα επανειλημμένων εκκλήσεων στους πολιτειακούς φορείς για τη στοιχειώδη και επαρκή στελέχωση του Γενικού Νοσοκομείου Γουμένισσας, κάτι που ―ομολογημένα― χάρη στις τελευταίες επισκοπικές εκκλήσεις τελεσφόρησε με τη διασφάλιση της σωστής λειτουργικότητας και της μονιμοποίησης του Γ.Ν.
Όλα αυτά προσέδωσαν μιαν ιδιαίτερη ελπιδοφόρο λάμψη στο φετινό εορτασμό του Αγίου Δημητρίου, με τον φερωνυμούντα Ποιμενάρχη προεξάρχοντα σε φερώνυμους ενοριακούς ναούς της νέας μόνιμης Μητροπόλεως· όπως και στον τοπικό εκκλησιαστικό και εθνικό εορτασμό της δεύτερης μεγάλης εθνικής επετείου της 28ης Οκτωβρίου στο αναπτυσσόμενο αστικό κέντρο του μεθοριακού Πολυκάστρου.
***
Οι φετινοί εορτασμοί συνιστούν άλλη μιαν ανατροφοδοσία της συλλογικής ζωντανής υποστατικής μνήμης, όπως και της πνευματικής αντίστασης σε κάθε μεμψίμοιρο και απέλπιδα συμβιβασμό προς τους διεθνικούς σχεδιασμούς είτε βιαίων είτε ηπίων αφομοιώσεων και απαλοτριώσεων.
Οι φετινές εόρτιες αφορμές μας θυμίζουν τη λεβεντιά της πίστης στο ζώντα Θεό και τη λεβεντιά του ήθους της εκκλησιαστικής χριστομιμησίας. Τη θεμελιώδη ιδιοσυστασία της ακάματης Ρωμηοσύνης.

 [ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Γουμενίσσης]