«Δεν γνωρίζω τέτοια δήλωση του κ.Μοσκοβισί», πρόσθεσε ο κ.Γιέγκερ. Όμως στο πλαίσιο της Επιτροπής συζητιέται το παραπάνω ενδεχόμενο. «Η χαλάρωση δεν μπορεί να είναι γενική λόγω του προσφυγικού» γενική. «Μπορεί να γίνει μόνο στο πλαίσιο της εξέτασης των προϋπολογισμών των ξεχωριστών κρατών. Αυτά πρέπει να θέσουν το θέμα με αξιόπιστο τρόπο στην Κομισιόν, η οποία θα αποφανθεί σχετικά». Κι αυτό ισχύει και για την Ελλάδα.

Σημειωτέον, ότι την περασμένη Παρασκευή πηγή του ίδιου υπουργείου είχε ισχυριστεί το ακριβώς αντίθετο: Ότι τυχόν χαλάρωση του συμφώνου σταθερότητας δεν ισχύει για χώρες που «βρίσκονται σε πρόγραμμα». Κι αυτό, όπως εξήγησε, επειδή οι χώρες αυτές έχουν ένα ετήσιο έλλειμμα προϋπολογισμού που είναι, λόγω της στήριξής τους από το πρόγραμμα, μονίμως κατώτερο εκείνου του κριτηρίου του Μάαστριχτ, ήτοι κάτω του 3%. Η χαλάρωση αφορά έτσι μόνο χώρες που λόγω των έκτακτων δαπανών για το προσφυγικό υπερβαίνουν το ποσοστό του 3%. Και αυτές είναι χώρες, που υπόκεινται στο σύμφωνο σταθερότητας χωρίς να βρίσκονται σε πρόγραμμα, όπως η Ελλάδα.

Αν η διγλωσσία ήταν εσκεμμένη, είναι άδηλο. Σίγουρο είναι όμως ότι ύστερα από τη διευκρίνιση του κ.Γιέγκερ, η Αθήνα μπορεί να διεκδικήσει χωρίς το «φόβο του Βερολίνου» τη χαλάρωση του συμφώνου σταθερότητας – ακριβώς στο μέτρο της αύξησης των κρατικών δαπανών λόγω του προσφυγικού.