Να σημειωθεί ότι ο συνολικός κατάλογος των μαρτύρων είναι μακρύς, αριθμεί 131 πρόσωπα, και ο ρόλος των δικαστών «εργώδης», καθώς με τις ερωτήσεις τους καλούνται να φωτίσουν τις σκοτεινές πτυχές αυτής της υπόθεσης που θέλει για πρώτη φορά στα χρονικά ένα πολιτικό κόμμα να διατηρεί χαρακτηριστικά εγκληματικής οργάνωσης.
Ασφαλώς, μεγάλοι απόντες της διαδικασίας είναι μέχρι στιγμής οι πρωτοκλασάτοι βουλευτές -ανήκοντες στην ηγετική ομάδα- της Χρυσής Αυγής. «Το Βήμα» μετά και την ανάληψη της πολιτικής ευθύνης για τη δολοφονία Φύσσα, ρώτησε το περιβάλλον του Νίκου Μιχαλολιάκου για το αν προτίθεται να εμφανιστεί στο εδώλιο, για να λάβει την απάντηση: «Μα, δεν έχει αλλάξει τίποτε σε ό,τι αφορά τη δίκη».
Η διαδικασία, η οποία μπαίνει για πρώτη φορά στην «καρδιά» της υπόθεσης ύστερα από την κατάθεση αλλεπάλληλων ενστάσεων από την πλευρά της υπεράσπισης των κατηγορουμένων, θα συνεχιστεί πάντως και σήμερα, Τρίτη, στην ειδικά διαμορφωμένη αίθουσα των γυναικείων φυλακών Κορυδαλλού. Η δέσμευση για τη μεταφορά της δίκης στο Εφετείο Αθηνών παραμένει, με πολλούς από τους παράγοντες της δίκης να περιμένουν νεότερα το προσεχές διάστημα.
Η κατάθεση του πατέρα του Παύλου ΦύσσαΚαρέ - καρέ περιέγραψε τη δολοφονία του γιου του, Παύλου, από τον «επαγγελματία δολοφόνο Ρουπακιά», ο Παναγιώτης Φύσσας, προκαλώντας ανατριχίλα στο ακροατήριο.
Ο τραγικός πατέρας έδωσε έμφαση στο γεγονός ότι όλα ήταν σχεδιασμένα, μέμφθηκε την αστυνομία που το βράδυ εκείνο εμφανίστηκε δίπλα στους χρυσαυγίτες, και επανέλαβε πολλές φορές ότι το χτύπημα δεν ήταν τυχαίο, αλλά επαγγελματικό, έτσι ώστε να υπάρξει εσωτερική αιμορραγία και άμεσος θάνατος. Ο ίδιος απέδωσε τη δολοφονία στις σχέσεις του Ρουπακιά με τη Χρυσή Αυγή, απαντώντας στην πρόεδρο κυρία Μαρία Λεπενιώτη σε ερώτηση περί κινήτρου, και εκτίμησε ότι δέχθηκε εντολή από ανώτερο για να διαπράξει τον φόνο.
«Είμαι ο Παναγιώτης Φύσσας, πατέρας του δολοφονημένου Παύλου Φύσσα. Είμαι συνταξιούχος, παλαιότερα δούλευα στη ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη του Περάματος. Ο γιος μου ήταν άνεργος, δεν είχε τακτική δουλειά, ήταν 34 χρονών. Είχε ύψος 1,85, ήταν γεροδεμένος. Ακολουθούσε τα δικά μου βήματα, δεν ασχολείτο ιδιαίτερα με τα πολιτικά».
Πρόεδρος: «Τι συνέβη εκείνο το βράδυ;»
Φύσσας: Στις 17 Σεπτεμβρίου, ημέρα Τρίτη, πήγε στο Κοράλλι, μία καφετέρια στην Αμφιάλη, 200 μέτρα από το σπίτι μας. Μου είχε προτείνει να δούμε μαζί τον ποδοσφαιρικό αγώνα, αλλά αρνήθηκα.
Ήταν άδεια η καφετέρια... Δεν γνώριζα ότι ήταν κέντρο χρυσαυγιτών. Αν μου το έλεγε, θα του έλεγα να σηκωθεί και να φύγει. Ήταν ένας φίλος του, μαζί, και η κοπέλα του η Χρύσα, έπιασαν ένα τραπέζι... Πήγα σπίτι για ύπνο, δώδεκα παρά, κοιμήθηκα. Με πήρε ο αδελφός μου: Τρέχα στην Τσαλδάρη, έχουν μαχαιρώσει το παιδί. Όταν έφθασα εκεί, υπήρχε πολλή κίνηση, άκουγα σειρήνες. Ο Παύλος ήταν γυρισμένος, ακίνητος, στα πόδια της Χρύσας. Πήγε το μυαλό μου στη Χρυσή Αυγή, τα τραγούδια του τους ενοχλούσαν».
Πρόεδρος: «Πώς το ξέρατε ότι ενοχλούνταν από τα τραγούδια του;»
Φύσσας: «Τα τραγούδια του απευθύνονταν σε αυτούς, κατήγγειλαν τους φασίστες».
Πρόεδρος: «Είχαν διαπληκτιστεί ποτέ;»
Φύσσας: «Δεν μου είχε τίποτε για διαπληκτισμό».
Αναφερόμενος στον φόνο, ο πατέρας Φύσσας είπε: «Αργότερα έμαθα ότι ήταν χτυπήματα επαγγελματικά. Φαντάστηκα ότι τον είχαν ξεκοιλιάσει, περίμενα να δω τα έντερα έξω. Ήλθε ένας μεγαλόσωμος αστυνομικός και μου είπε να φύγω, για να έλθει το ασθενοφόρο. Η Χρύσα του φώναξε: ρε καθίκι τώρα έρχεσαι να βοηθήσεις, όταν σου φώναζα χτυπάνε τα παιδιά, γιατί δεν ερχόσουνα;»
Πρόεδρος: «Αστυνομικούς είδατε πολλούς»;
Φύσσας: «Περίπου δέκα, δεν μπορώ να θυμηθώ, ήμουν πολύ ταραγμένος, είχα δει το παιδί έτσι... Μου είχε δώσει την εντύπωση ότι ήταν ζωντανός, ότι είχε λιποθυμήσει. Ακολουθούσα το ασθενοφόρο που πήγαινε στο Κρατικό Νικαίας. Μου έκανε εντύπωση ότι δεν έβαλε σειρήνα το ασθενοφόρο. Αργότερα, του λέω του οδηγού, πες μου και μη μου κρύβεις τίποτε, θα συνέλθει το παιδί μου; Δεν μου απάντησε.
Εκανε 20 λεπτά να έλθει το ασθενοφόρο. Μπαίνοντας μέσα, είδα το μηχάνημα που δεν είχε ενδείξεις ζωής, το παιδί μου είχε καταλήξει».
Πρόεδρος: «Φταίει η καθυστέρηση;»
Φύσσας: «Όχι, ήταν επαγγελματικό το χτύπημα»
Πρόεδρος: «Μέσα στο ασθενοφόρο ήταν κανείς άλλος;»
Φύσσας: «Όχι. Σκεφτόμουν στο νοσοκομείο, κι έλεγα στον γιο μου, πώς θα το πω στη μάνα σου... Σκέφτηκα να βάλω ένα συγγενή για να την ενημερώσει. Την πήρα, τελικά. Ο Παύλος έπεσε και χτύπησε, έχει χτυπήσει στο κεφάλι, είπα. Δεν μπορούσα να της το πω. Ήλθε η σύζυγος στο νοσοκομείο, και έμαθε από τους γιατρούς τι είχε γίνει. Ρώτησα τη Χρύσα τι συνέβη, ενόσω ήμασταν στο αυτοκίνητο. Καθόμασταν οι τρεις μας, βλέπαμε τη μπάλα, πήρε κάτι τηλέφωνα ο Παύλος, ήλθανε μερικά άτομα να δούνε τη μπάλα. Γύρω στα 60 άτομα που ήτανε από την απέναντι μεριά, τους έβριζαν και έλεγαν συνθήματα. Υπήρχε ένας που έπαιζε τον ρόλο μεσολαβητή. Μην ανησυχείτε, μην κάνετε φασαρία, θα τους μιλήσω εγώ και θα φύγουνε, έλεγε. Πήγαινε κι ερχότανε αυτός ο τύπος».
Πρόεδρος: «Σας είπε η Χρύσα ότι ήταν χρυσαυγίτες;»
Φύσσας: «Ναι».
Πρόεδρος: «Εγινε κάποια φασαρία;»
Φύσσας: «Οχι. Δίπλα στους χρυσαυγίτες, ήταν περίπου 6 αστυνομικοί. Γιατί να μην είναι από την πλευρά των παιδιών, να τα προστατέψουν, αυτή είναι η δική μου απορία. Εν τω μεταξύ, δεν μπορούσαν να φύγουν, τα αμάξια τους ήταν από την πλευρά των χρυσαυγιτών. Όταν ξεκινήσανε να φύγουν ο Παύλος και η παρέα του, ακούσανε φωνές και ποδοβολητά. 18 - 20 από τους χρυσαυγίτες ξέκοψαν και άρχισαν να κυνηγάνε τα δικά μας παιδιά. Οι άλλοι έτρεξαν, ο Παύλος σταμάτησε να τρέχει, τον προλάβανε. Έκαναν επιθέσεις στον Παύλο...».
Πρόεδρος: «Δεν μπορούσε να απομακρυνθεί ο γιος σας;»
Φύσσας: «Υπήρχαν τρία άτομα που τον παρεμπόδιζαν, δεν μπορούσε να φύγει. Τον στρίμωξαν. Μέχρι που εμφανίστηκε ο επαγγελματίας δολοφόνος Ρουπακιάς... Είδα το βίντεο, είδα τον Ρουπακιά, να παρατηρεί τον γιο μου, τις κινήσεις του. Ακουσα να λένε ότι αφού μαχαίρωσε τον Παύλο, έστριψε το μαχαίρι. Αυτό το στρίψιμο, είχε συνέπεια να χυθεί το αίμα εσωτερικά... Γι αυτό δεν είδα αίματα στο πεζοδρόμιο. Ο Παύλος άντεξε τέσσερα λεπτά, κι έδειξε τον δολοφόνο του. Σήκωσε τη μπλούζα του και είπε στους αστυνομικούς, αυτός με μαχαίρωσε. Μία κοπέλα αστυνομικός έπιασε τον Ρουπακιά. Την ώρα που πλησίαζε ο Ρουπακιάς, ακούστηκε, ελάτε, ήλθε ο δικός μας».
Πρόεδρος: «Πώς το ξέρετε;».
Φύσσας: «Συζητήθηκε μετά».
Πρόεδρος: «Δεν του κατάφερε ο γιος σας κάποια χτυπήματα, δεν υπήρξε συμπλοκή;»
Φύσσας: «Είναι δικό μου αυτό που θα πω. Ο Ρουπακιάς είχε μιλήσει με τον γιο μου, σταμάτησε σε μία παρέα, και ρώτησε πού είναι ρε παιδιά το Κοράλλι; Το ξέρω από πληροφορίες».
Πρόεδρος: «Ξέρετε αν εξετάστηκε ο Ρουπακιάς στη συνέχεια, αν είχε δεχθεί χτυπήματα;»
Φύσσας: «Οχι. Ξέρω ότι την τελευταία στιγμή ο Παύλος του είπε, που πας ρε; Με μαχαίρωσες και φεύγεις;»
Πρόεδρος: «Είχανε συναντηθεί ποτέ, μήπως στη ναυπηγοεπισκευαστική»;
Φύσσας: «Δεν ξέρω».
Πρόεδρος: «Πόσες μαχαιριές δέχθηκε ο γιος σας»;
Φύσσας: «Εγώ είδα δυο, μου είπαν τρεις».
Πρόεδρος: «Πώς τις περιέγραψε ο ιατροδικαστής;»
Φύσσας: «Μου είπαν ότι ήταν επαγγελματικό το χτύπημα».
Πρόεδρος: «Ο θάνατος απλά διαπιστώθηκε στο νοσοκομείο. Πότε εξέπνευσε;»
Φύσσας: «Μπορεί να μου το είπαν, αλλά δεν το θυμάμαι. Οταν πήγα εκεί, το παιδί είχε φύγει. Εγώ φανταζόμουν ότι ήταν ζωντανός».
Πρόεδρος: «Το μαχαίρι το είδατε;»
Φύσσας: «Όχι».
Πρόεδρος: «Έχουμε δηλαδή δυο ανθρώπους που δεν γνωρίζονται, είναι αγνωστοι μεταξύ τους. Του καταφέρνει λοιπόν σε καίρια σημεία μαχαιριές. Γιατί, ποιο ήταν το κίνητρο»;
Φύσσας: «Αυτή η οργάνωση κλείνει τα στόματα, σε φωνές που είναι αντίθετες».
Πρόεδρος: Τι τραγούδια ήταν αυτά που ενοχλούσαν και ποιους;
Φύσσας: Ήταν τραγούδια κατά του φασισμού.
Πρόεδρος: Ηταν ευρέως γνωστά αυτά;
Φύσσας: Στον κύκλο του, ναι. Με τα τραγούδια του δεν ασχολιόμουν.
Πρόεδρος: Ακούγονταν σε συναυλίες;
Φύσσας: Ναι. Δεν ξέρω πόσο τακτικές ήτανε.
Πρόεδρος: Επανέρχομαι στην ερώτηση περί κινήτρου. Γιατί ένας άγνωστος πάει να μαχαιρώσει έναν άγνωστο;
Φύσσας: Είχε αυτό το στυλάκι ο Ρουπακιάς, του ελληναρά, που θέλει να σώσει την πατρίδα του. Εγώ είμαι αυτός που σκοτώνει τους κακούς, λέει μέσα του, αυτό πιστεύει, ότι οι κακοί πρέπει να πεθαίνουν Ο τρόπος που γύρισε και κοίταξε μετά τον φόνο, ήταν σαν να έλεγε: έτσι σκοτώνουν, ρε...Μάγκας, ελληναράς, νομίζει ότι έκανε κατόρθωμα.
Πρόεδρος: Από που ήλθε ο Ρουπακιάς
Φύσσας: Αυτή η οργάνωση... συνεννοούνταν μεταξύ τους με τηλέφωνα.
Πρόεδρος: Έτσι αυτόκλητος εμφανίζεται κάποιος με ένα μαχαίρι; Από πού ξεκινάει ο Ρουπακιάς;
Φύσσας: Μήπως υπήρχε τηλέφωνο ανωτέρου; Δεν το κάνει μόνος του, εντολή του δίνουν.
Ο Γιώργος Ρουπακιάς και η «ενοχή εξ αμελείας»
Στην αίθουσα η ατμόσφαιρα ηλεκτρίστηκε ακόμη μια φορά όταν τον λόγο πήρε συνήγορος της Πολιτικής Αγωγής, για να επαναλάβει το αίτημα για φωνοληψία των πρακτικών, τονίζοντας ότι η μη ικανοποίησή του εκθέτει σε κίνδυνο ολόκληρο το περιεχόμενο της δίκης. «Η παρούσα δίκη έχει αντίκτυπο στη συνείδηση του λαού μας, αφορά εγκλήματα μίας εγκληματικής οργάνωσης...", σημείωσε, για να διακοπεί από τις παρεμβάσεις της υπεράσπισης κατηγορουμένων.
Ο Γιώργος Ρουπακιάς ερωτηθείς από το δικαστήριο, δέχθηκε την κατηγορία της ανθρωποκτονίας, αρνήθηκε ωστόσο την κατηγορία περί εγκληματικής οργάνωσης. Τον λόγο πήρε μάλιστα ο συνήγορος του για να διευκρινίσει ότι η αποδοχή της κατηγορίας περί ανθρωποκτονίας, δεν γίνεται όπως εισάγεται στο κατηγορητήριο, δηλαδή εκ προθέσεως, αλλά εξ αμελείας. Στο σημείο αυτό, αντέδρασαν συγγενείς του Παύλου Φύσσα...
Ο συνήγορος του Χρήστου Στεργιόπουλου δήλωσε ότι ο εντολέας του (καταδικασθείς ήδη στην υπόθεση δολοφονίας του Σαχζάτ Λουκμάν), προτίθεται να παράσχει πληροφορίες στο δικαστήριο, χωρίς να μπει σε λεπτομέρειες.
Πηγή: Το Βήμα
