Έχοντας ως πλάτες την λυκοσυμμαχία του Γαλλογερμανικού άξονα στην ΕΕ, αλλά και το ΝΑΤΟ και εργαλεία το «υποδειγματικά» οργανωμένο και με αυτοσυνείδηση βαθύ κράτος της, την αποτελεσματική διπλωματία με την παγκόσμια οπτική και τις υπόγειες διασυνδέσεις, την μεγάλη πολεμική της βιομηχανία καθώς και την επιθετική εθνική αστική τάξη της, η γαλλική εξουσία είναι ήδη στην πορεία ιμπεριαλιστικής επέκτασης».

Στην εισαγωγή του κειμένου του Ρουβίκωνα αναφέρεται χαρακτηριστικά: «Είναι καιρός να ξανασκεφτούμε τις βεβαιότητές μας για το πώς διαμορφώνονται οι παγκόσμιες ισορροπίες. Αν ο ψυχρός πόλεμος και τα δύο μεγάλα παγκόσμια μπλοκ είναι, σε εποχές συμπυκνωμένου ιστορικού χρόνου, μια «αρχαία» αφήγηση, ο μονοπολικός κόσμος που τον διαδέχθηκε, αυτός της κυριαρχίας του ευρωατλαντικού μπλοκ και της παγκοσμιοποίησης είναι επίσης μια ξεπερασμένη ιστορία. Σήμερα στο τραπέζι της ισχύος κάθονται πολλοί παίχτες κι ο καθένας τους έχει μερικά καλά χαρτιά στο μανίκι. Η Γαλλία αναδεικνύεται, ξανά, σε μία ισχυρή περιφερειακή, ιμπεριαλιστική δύναμη που θέλει και μπορεί να έχει έμπρακτη επιρροή στο Ευρασιατικό πεδίο».